Tadaakira był czwartym synem Okudairy Nobumasy, wasala klanu Tokugawa, a jego matką była Kame, najstarsza córka Tokugawy Ieyasu. W 1588 roku Tadaakira został adoptowany przez Ieyasu i otrzymał nazwisko Matsudaira; w tym czasie nosił imię Kiyotada.
Nagamori wyróżniał się niezwykłym talentem dyplomatycznym i administracyjnym, pozostając jednocześnie odważnym wojownikiem. Uważa się, że pochodził ze wsi Mashita w prowincji Owari, która dziś stanowi część prefektury Aichi. Był wasalem Ody Nobunagi, a później służył Toyotomi Hideyoshiemu. W bitwie pod Komaki–Nagakute w 1584 roku Nagamori zdobył co najmniej dwie głowy przeciwników. Później powierzono mu nadzór nad ważnymi pracami publicznymi, w tym odbudową zamku Fushimi i budową dużych mostów Sanjō i Gojō w Kioto.
Magara Jurōzaemon Naotaka był wasalem Asakury Yoshikage z prowincji Echizen, a o jego życiu wiadomo bardzo niewiele, włącznie z dokładnym rokiem urodzenia. Magara zdobył sławę dzięki swojej bohaterskiej śmierci w bitwie pod Anegawą w 1570 roku. W tej bitwie połączone siły Ody Nobunagi i Tokugawy Ieyasu starły się z armiami Asai i Asakury, przy czym Ieyasu dowodził lewym skrzydłem, walcząc z wojskami Asakury. Po przekroczeniu płytkiej rzeki Anegawa, która dzieliła obie armie, najlepsi generałowie Tokugawy — Honda Tadakatsu i Sakakibara Yasumasa — uderzyli na kwaterę główną Asakury Kagetake, naczelnego dowódcy armii Echizen. Atak Hondy Tadakatsu był tak błyskawiczny, że Kagetake znalazł się niemal całkowicie otoczony przez wrogie wojska.
Kusunoki Masashige był bez przesady geniuszem wojny partyzanckiej. Gdyby nie ten utalentowany dowódca, cesarz Go-Daigo prawdopodobnie nie tylko nie objąłby tronu, ale też nie byłby w stanie stawić rzeczywistego oporu potężnemu klanowi Hojo. O jego życiu przed rokiem 1331 wiadomo bardzo niewiele; prawdopodobnie należał do akuto — „bezprawnych ludzi”, jak nazywano półbandyckie grupy samurajów terroryzujące wsie i małe miasteczka pod koniec XIII wieku. Kiedy cesarz wezwał go do służby, Masashige nie miał ani armii, ani pieniędzy, ani poparcia społeczeństwa. Mimo to właśnie wtedy rozpoczął swoją błyskotliwą karierę wojskową broniąc fortecy Akasaka. Ten drewniany fort otoczony palisadą stał się pierwszą poważną przeszkodą dla armii siogunatu Hojo: kilka tysięcy samurajów z prowincji wschodnich otoczyło zaledwie 200 ludzi Masashige i rozpoczęło szturm.
Kobayakawa Takakage był słusznie uważany za jednego z najinteligentniejszych ludzi swojej epoki. Nawet Kuroda Kanbei, słynny strateg znany ze swojej przebiegłości — o którym mówiono, że potrafi przechytrzyć nawet lisa — przyznawał, że Takakage dorównywał mu intelektem, a czasem nawet go przewyższał. Po śmierci swojego ojca, Mōri Motonariego, Takakage faktycznie kierował klanem Mōri przez wiele lat, pełniąc jednocześnie funkcję doradcy swojego siostrzeńca, Mōri Terumoto.
Chikazane, syn Kira Chikasady i bratanek słynnego daimyō Chōsokabe Motochiki, był żonaty ze swoją kuzynką, córką Motochiki. Od młodych lat wykazywał duży talent i obiecujące zdolności, lecz jego charakter cechował się porywczością oraz skłonnością do gwałtownych, czasem agresywnych zachowań.
