Chosokabe Motochika (1539 - 11 lipca 1599) był wybitnym daimyo w japońskim okresie Sengoku. Zajmował stanowisko 21. wodza klanu Chosokabe w prowincji Tosa (dzisiejsza prefektura Kochi), ustanawiając swoje panowanie nad regionem Shikoku.
Wczesne życie i wniebowstąpienie
Motochika urodził się jako syn Chosokabe Kunichiki i córki z klanu Saito z prowincji Mino. W dzieciństwie nosił imię Yasaburo. Choć zaczynał jako spokojny i łagodny młodzieniec, później objawił się jako utalentowany i odważny wojownik. Jego pierwszą znaczącą bitwą była bitwa pod Tonomoto w 1560 r., gdzie walczył dzielnie, zdobywając podziw swojego ojca i poddanych.
W 1562 r. przeprowadził atak na zamek Asakura, pokonując Motoyamę Shigetoki i konsolidując swoją bazę władzy na równinie Kochi poprzez sojusze z lokalnymi rodzinami.
Zjednoczenie Shikoku
Do 1573 r. władza Motochiki znacznie wzrosła. Korzystając z okazji, pomaszerował na siedzibę Ichijo w Nakamura, zmuszając Ichijo Kanesadę do ucieczki.
W 1575 r., w bitwie pod Shimantogawa, Motochika odniósł zwycięstwo, umacniając swoją kontrolę nad prowincją Tosa. Następnie skupił się na prowincji Iyo, napotykając opór ze strony Kono Michinao.
W 1579 r. armia Motochiki, dowodzona przez Kumu Yorinobu, starła się z siłami Doi Kiyonagi w bitwie pod Mimaomote, w wyniku której Kumu zginął. W następnym roku Motochika poprowadził znaczne siły do prowincji Iyo, zmuszając Kono do ucieczki.
W ciągu następnej dekady Motochika rozszerzył swoją władzę na całą wyspę Shikoku, osiągając swój cel rządzenia całym regionem.
Konflikt z Hideyoshim
W 1585 r. Toyotomi Hideyoshi rozpoczął inwazję na Shikoku, co doprowadziło do kapitulacji Motochiki i utraty prowincji Awa, Sanuki i Iyo.
Pod rządami Hideyoshiego Motochika uczestniczył w różnych kampaniach wojskowych, w tym w inwazjach na Kyushu i Koreę.
Motochika zmarł w 1599 r. w wieku 60 lat. Jego następcą został Chosokabe Morichika. Oprócz przywództwa wojskowego, Motochika jest pamiętany za stworzenie "100-artykułowego kodeksu Chosokabe" oraz za wysiłki w tworzeniu dobrze prosperujących ekonomicznie miast zamkowych. W trakcie swojej kariery przeszedł z Oko do Otazaka i ostatecznie do Urado.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
