Toyotomi Hidenaga był wybitnym dowódcą wojskowym i strategiem swoich czasów, który niesłusznie pozostawał w cieniu swojego przyrodniego brata, wielkiego Toyotomi Hideyoshi. W różnych okresach swojego życia znany był pod imionami Kinoshita Koichiro, Hashiba Nagahide i Hashiba. Pomimo swojej względnej nieznajomości wśród ogółu społeczeństwa, Hidenaga był uważany za jednego z najwybitniejszych umysłów swoich czasów, na równi ze słynnym Kurodą Kanbei.
Nie tylko opracowywał plany strategiczne, ale także osobiście dowodził awangardą armii Hideyoshi w kluczowych kampaniach. Piastując ważne stanowiska wojskowe i administracyjne, Hidenaga odegrał kluczową rolę w tworzeniu i umacnianiu władzy Toyotomi.
Urodził się w wiosce Nakamura w prowincji Owari. On i Hideyoshi mieli tę samą matkę, ale różnych ojców. W przeciwieństwie do swojego barwnego, ekspansywnego i ambitnego brata, Hidenaga był opanowany, rozsądny i szanowany przez wielu daimyo. Często pełnił rolę mediatora w konfliktach, a nawet Tokugawa Ieyasu, przyszły szogun, cenił jego opinię i traktował go z takim samym szacunkiem jak Hideyoshi.
Jego brat włączył Hidenagę do swojego wewnętrznego kręgu zaufanych osób, dając mu swobodę wyrażania sprzeciwu i wpływania na kluczowe decyzje. Hidenaga zawsze znajdował się na pierwszej linii frontu, zarówno podczas służby dla Ody Nobunagi, jak i w okresie świetności Hideyoshi.
W 1577 roku brał udział w podboju prowincji Harima. Rok później stłumił bunt Bessho Nagaharu, zdobył zamek Takeda w Tajima, brał udział w oblężeniu zamku Kuroi i słynnym oblężeniu zamku Miki (1578–1580), gdzie odciął drogi zaopatrzeniowe i zmusił wroga do odwrotu. Zdobył zamek Ayabe w prowincji Tamba, a po kapitulacji klanu Bessho zakończył kampanię zwycięstwem.
W tym samym roku, 1580, przejął kontrolę nad Tajimą, zdobywając zamek Arikoyama i zostając jego dowódcą. Hidenaga odegrał następnie kluczową rolę w oblężeniu zamku Tottori.
W 1582 r. uczestniczył w „oblężeniu wodnym” zamku Bitchu Takamatsu. Kiedy w Kioto doszło do incydentu Honnoji i zabito Oda Nobunagę, Hideyoshi i jego brat wyruszyli na stolicę i pokonali zdrajcę Akechi Mitsuhide w bitwie pod Yamazaki.
Później Hidenaga brał udział w bitwie pod Shizugatake (1583), bitwach pod Komaki i Nagakute (1584) oraz kampaniach na Shikoku (1585) i Kyushu (1586–1587). Jednak pod koniec lat 80. XVI wieku poważnie zachorował i przekazał dowództwo swojemu towarzyszowi Todo Takatora.
Po zwycięstwie nad klanem Hojo w 1590 roku, które oznaczało zjednoczenie Japonii pod rządami Hideyoshi, Hidenaga zmarł sześć miesięcy po oblężeniu zamku Odawara w wieku 50 lat.
Został pochowany w świątyni Daikokuji w Kioto. Chociaż jego imię rzadko pojawia się wśród wielkich postaci tamtej epoki, Hidenaga pozostawił ważny ślad w historii okresu Sengoku Jidai jako strateg, dyplomata i nieodzowny sojusznik Toyotomi Hideyoshi.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
