Yasumasa był drugim synem Sakakibary Nagamasy i urodził się w Ueno w prowincji Mikawa. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu i z czasem stał się jednym z jego najbardziej zaufanych generałów. Jego żoną została córka Osugi Yasutaki. Ieyasu po raz pierwszy zwrócił uwagę na młodego Yasumasę podczas tłumienia powstania Ikkō-ikki w Mikawie w 1564 roku. Dzięki swoim umiejętnościom Yasumasa otrzymał przywilej używania znaku „yasu” — drugiego znaku z imienia Ieyasu — w swoim własnym imieniu. Choć był drugim dzieckiem w rodzinie, to właśnie on został spadkobiercą ojca, choć dokładne powody tego wyboru pozostają nieznane.
Yasumasa osiągnął pełnoletność w 1566 roku i wtedy wraz z Hondą Tadakatsu został przyjęty do osobistej gwardii Ieyasu, hatamoto. Każdemu z nich powierzono dowództwo nad oddziałem pięćdziesięciu jeźdźców. W bitwie pod Anegawą w 1570 roku Yasumasa wniósł znaczący wkład w zwycięstwo: wraz z Hondą Tadakatsu zaatakował skrzydło wojsk Asai. W bitwie pod Nagashino w 1575 roku pomógł pokonać oddziały Naitō Masatoyo. Brał także udział w bitwie pod Mikatagaharą w 1573 roku oraz w zdobyciu zamku Takatenjin.
Yasumasa towarzyszył Ieyasu, gdy ten zdecydował się stanąć przeciwko Toyotomiemu Hideyoshiemu, i to właśnie on zaproponował Komaki jako główną kwaterę kampanii. W 1586 roku towarzyszył Ieyasu podczas negocjacji z Hideyoshim w Osace i w tym samym roku otrzymał tytuł Shikibu-tayū. Uczestniczył również w kampanii pod Odawarą w 1590 roku.
Po przeniesieniu się Ieyasu do regionu Kantō, Yasumasa otrzymał zamek Tatebayashi i został mianowany szefem grupy odpowiedzialnej za podział ziem. Gdy Ieyasu przebywał na Kiusiu podczas koreańskich wypraw Hideyoshiego (1592–1593, 1597–1598), Yasumasa pełnił funkcję jednego z głównych administratorów regionu Kantō oraz doradcy Tokugawy Hidetady.
Podczas kampanii pod Sekigaharą w 1600 roku Yasumasa został przydzielony do armii Tokugawy Hidetady i brał udział w oblężeniu zamku Ueda w prowincji Shinano. Po zwycięstwie Tokugawy otrzymał ziemie w prowincji Kōzuke o dochodzie 100 000 koku ryżu.
Yasumasa zmarł w piątym miesiącu 1606 roku, a jego następcą został trzeci syn, Yasukatsu. Klanu Sakakibara pozostał jednym z najbardziej lojalnych wobec rządu Tokugawa przez cały okres Edo.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
