Tokugawa Hidetada, urodzony 2 maja 1579 roku, był trzecim synem Tokugawy Ieyasu. Po egzekucji pierwszego syna i żony Ieyasu pod zarzutem spiskowania przeciwko Odzie Nobunadze, Hidetada został jedynym pozostałym spadkobiercą.
Wychowywany przez jedną z konkubin Ieyasu po nagłej śmierci matki w 1589 r., Hidetada został wysłany jako zakładnik do Toyotomi Hideyoshi w 1590 r. podczas oblężenia Odawary. Przetrzymywany w niewoli do 1593 r., poślubił córkę O-hime Ody Nobukatsu, która jednak zmarła rok później. Po uwolnieniu Hidetada poślubił w 1595 r. Oeyo, córkę Azai Nagamasy, z którą miał czworo dzieci.
W 1600 r. Hidetada poprowadził armię do ataku na Uesugi, a następnie obległ zamek Ueda, po czym spóźnił się na bitwę pod Sekigaharą, co rozgniewało Ieyasu. Mimo to Hidetada został drugim szogunem Tokugawa w 1605 roku, choć Ieyasu zachował znaczące wpływy polityczne aż do swojej śmierci w 1616 roku.
W 1612 r. Hidetada zaaranżował małżeństwo swojej córki, Sen-Hime, z synem Toyotomi Hideyoshiego, Hideyorim, co doprowadziło do napięć z Ieyasu. Po śmierci Hideyoriego podczas oblężenia zamku w Osace, tylko Sen-hime została uratowana, ostatecznie poślubiając lojalny wobec Tokugawy klan Honda. Druga córka Hidetady, Kazuko, poślubiła córkę cesarza Go-Mizunoo, która później została cesarzową Meisho.
Hidetada przeszedł na emeryturę jako szogun w 1623 r., przekazując tytuł swojemu synowi, Iemitsu. Zmarł w 1632 r. i został pochowany w mauzoleum Taitoku-in w świątyni Zojo-ji w Edo.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
