Toyotomi Hideyori (28 sierpnia 1593 - 4 czerwca 1615) był synem i wyznaczonym następcą Toyotomi Hideyoshiego, generała, który jako pierwszy zjednoczył Japonię. Jego matka, Yodo-dono, była siostrzenicą Ody Nobunagi.
Wczesne życie i walki polityczne
Urodzony w 1593 r. Hideyori był drugim synem Hideyoshiego. Jego narodziny spowodowały potencjalny kryzys sukcesyjny, który doprowadził Hideyoshiego do wygnania, a później nakazał wymuszone samobójstwo jego siostrzeńca i spadkobiercy, Toyotomi Hidetsugu, w 1595 roku. Cała rodzina Hidetsugu, w tym kobiety i dzieci, została stracona, umacniając pozycję Hideyoriego jako następcy Hideyoshiego.
Po śmierci Hideyoshiego w 1598 r. Japonią rządziła rada pięciu regentów, którzy mieli rządzić do czasu osiągnięcia przez Hideyoriego pełnoletności. Jednak Tokugawa Ieyasu szybko przejął władzę, czego kulminacją było zwycięstwo w bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku. Aby zneutralizować wpływy Toyotomi, Ieyasu zaaranżował małżeństwo Hideyoriego ze swoją wnuczką, Senhime, mając nadzieję na umocnienie więzi politycznych.
Konflikt z Tokugawami
W 1614 roku Hideyori, teraz młody daimyō rządzący z zamku w Osace, był postrzegany przez Ieyasu jako rosnące zagrożenie. Wielu samurajów przeciwnych rządom Tokugawy zgromadziło się wokół Hideyoriego, twierdząc, że jest on prawowitym przywódcą Japonii. Napięcia wzrosły, gdy Hideyori zorganizował ceremonię poświęcenia Wielkiego Buddy z Kioto, co władze Tokugawa zinterpretowały jako modlitwę o ich upadek. Ieyasu zażądał od Hideyoriego opuszczenia zamku w Osace, ale jego zwolennicy odmówili, co doprowadziło do oblężenia Osaki (1614-1615).
Oblężenie Osaki
W pierwszej fazie, kampanii zimowej (1614), siłom Tokugawy nie udało się sforsować zamku. Osiągnięto rozejm, ale szogunat Tokugawa zmusił Hideyoriego do rozebrania obrony zamku Osaka. W kwietniu 1615 r. Ieyasu dowiedział się, że Hideyori gromadzi wojska i przygotowuje się do wojny. Rozejm został zerwany, co doprowadziło do kampanii letniej (1615).
W ostatecznej bitwie w dniach 4-5 czerwca 1615 r. siły Hideyoriego początkowo radziły sobie dobrze, stosując taktykę zaskoczenia pod wodzą Sanady Yukimury. Siły Tokugawa poniosły ciężkie straty, a sam Ieyasu rzekomo rozważał samobójstwo, gdy porażka wydawała się nieuchronna. Jednak z powodu błędnej komunikacji - spowodowanej listem od Ieyasu ostrzegającym o rzekomym spisku wewnątrz zamku - Hideyori opóźnił atak, pozwalając Tokugawom na przegrupowanie. Przytłoczony przewagą liczebną, zamek Osaka upadł.
Gdy wojska Tokugawa szturmowały zamek, Hideyori i jego matka, Yodo-dono, schronili się w ognioodpornej twierdzy. Senhime próbowała negocjować życie męża, ale Ieyasu odmówił, rozkazując swoim dowódcom dokończyć atak. Pod bezlitosnym ostrzałem artyleryjskim Hideyori i jego matka popełnili seppuku, oznaczając koniec rodu Toyotomi jako siły politycznej.
Następstwa i dziedzictwo
Toyotomi Kunimatsu (8-letni syn Hideyoriego) został schwytany i stracony.
Naahime (7-letnia córka Hideyoriego) została wysłana do Tōkei-ji, klasztoru w Kamakurze, gdzie później została jego 20. opatką, Tenshūin (1608-1645).
Plotki utrzymywały się, że Hideyori uciekł z Osaki, powodując niepokój szogunatu Tokugawa. Raporty z zagranicznych źródeł, takich jak Richard Cocks i jezuiccy misjonarze, dokumentują, że niektórzy wierzyli, że Hideyori uciekł do Satsumy lub nawet za granicę.
Wraz ze śmiercią Hideyoriego zakończył się ostatni poważny opór wobec rządów Tokugawa, zapewniając dominację Tokugawa przez ponad 250 lat.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
