Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
Masakage był młodszym bratem Obu Toramasy, choć według innej wersji źródeł mógł być jego bratankiem. Toramasa również służył jako generał klanu Takeda i dowodził tak zwaną jednostką „Czerwonego Ognia”, co stanowiło bezpośrednie nawiązanie do mottа Shingena Fūrinkazan, w którym wymieniane są ogień, las, wiatr i góra. Uważa się, że to właśnie Toramasa jako pierwszy zaczął wykorzystywać oddziały wojskowe w pełni wyposażone w czerwone zbroje, znane jako Akazonae (dosłownie „ubrani na czerwono”).
W 1565 roku Toramasa został skazany na seppuku za poparcie buntu Takedy Yoshinobu. Po tym wydarzeniu Masakage objął dowództwo nad jednostką „Czerwonego Ognia” i kontynuował tradycję Akazonae. Oddziały w czerwonych zbrojach uważano za elitarne: zawsze znajdowały się na czele ataku i budziły strach wśród przeciwników.
Idea ta została później przejęta przez Ii Naomasę, dowódcę w służbie Tokugawy Ieyasu, który również ubrał wszystkich swoich żołnierzy w czerwone zbroje. Z tego powodu jego wojownicy otrzymali przydomek „Czerwone Demony” (Akaoni). Oddziały Akazonae istniały także w klanie Sanada.
Masakage brał udział w wielu bitwach i otrzymał nadanie ziemskie w prowincji Shinano. Walczył przeciwko klanowi Hōjō w bitwie pod Mimasetōge w 1569 roku, a podczas kampanii przeciwko Tokugawie Ieyasu — zakończonej bitwą pod Mikatagaharą — zdołał zdobyć zamek Yoshida należący do Ieyasu. W bitwie pod Nagashino w 1575 roku Masakage początkowo próbował przekonać Takedę Katsuyoriego do odwrotu. Katsuyori jednak zdecydował się na atak. W tej bitwie Masakage dowodził lewym skrzydłem armii Takeda i zginął podczas natarcia na pozycje Tokugawy. Według kroniki Kōyō Gunkan to on zdobył największą liczbę głów przeciwnika.
Zgodnie z legendą, przed swoją śmiercią Takeda Shingen wezwał Masakage do siebie i powierzył mu zadanie ustawienia jego chorągwi bojowych na moście Seta, który uważano za tradycyjne wschodnie wejście do stolicy, Kioto.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
