Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
Nobuyasu urodził się 13 kwietnia 1559 roku jako najstarszy syn Matsudairy Ieyasu i pani Tsukiyamy, córki Imagawy Yoshimoto. Jego imię z dzieciństwa brzmiało Takechiyo.
Jako chłopiec został wysłany do Sunpu, stolicy Imagawów, jako zakładnik.
Później jego pozycja zmieniła się diametralnie.
W 1570 roku Nobuyasu został panem zamku Okazaki w Mikawie, miejscu narodzin jego ojca. Z tego powodu był również znany jako Okazaki Saburō. Pięć lat później wziął udział w bitwie pod Nagashino.
W tym czasie Nobuyasu był już żonaty z panią Tokuhime, córką Ody Nobunagi.
Jednak stosunki w rodzinie były trudne.
Według tej relacji Tokuhime i matka Nobuyasu, pani Tsukiyama, nie żyły ze sobą w zgodzie. Uważano, że Tsukiyama mogła mieć żal o uwagę, jaką jej syn poświęcał swojej młodej żonie.
W 1579 roku konflikt stał się znacznie poważniejszy.
Tokuhime napisała list do swojego ojca, Ody Nobunagi, oskarżając panią Tsukiyamę o udział w zdradzieckim spisku z rodem Takeda.
Nobunaga przekazał oskarżenia Ieyasu.
Konsekwencje były poważne.
Aby usunąć podejrzenia i chronić swój sojusz, Ieyasu uwięził panią Tsukiyamę, a później nakazał ją stracić.
Jednak kryzys nie zakończył się wraz z jej śmiercią.
Sam Nobuyasu również został uwięziony, najpierw w Ohama, a następnie w zamku Futamata.
Według tej relacji Ieyasu rozumiał, że jego syn mógł nie brać udziału w żadnej zdradzie, a nawet mógł w ogóle nie wiedzieć o takim spisku. Pozostawało jednak inne zagrożenie.
Nobuyasu mógł czuć się zobowiązany do pomszczenia swojej matki.
Dla Ieyasu taka możliwość stanowiła niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa rodu.
Dlatego wysłał synowi rozkaz popełnienia seppuku.
5 października 1579 roku Matsudaira Nobuyasu wykonał rozkaz.
Późniejsze opowieści przedstawiały go jako okrutnego i niepopularnego, twierdząc nawet, że zabijał ludzi z błahych powodów. Uważa się jednak, że legendy te pojawiły się w późniejszych pokoleniach i mogły zostać stworzone, aby usprawiedliwić decyzję, która zakończyła jego życie.
Zobacz także
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
