Takeda Katsuyori (1546 - 3 kwietnia 1582) był japońskim daimyo z okresu Sengoku, znanym jako głowa klanu Takeda i następca legendarnego watażki Takedy Shingena. Był również zięciem Hojo Ujiyasu. Katsuyori urodził się jako syn Shingena i córki Suwa Yorishige, znanej pośmiertnie jako Suwa-goryonin, a jej prawdziwe imię brzmiało Koihime. Jego dziećmi byli Takeda Nobukatsu i Takeda Katsuchika.
Początkowo znany jako Suwa Shiro Katsuyori, odniósł sukces w klanie Suwa swojej matki i założył zamek Takato jako siedzibę swojej domeny. Po śmierci jego starszego brata Takedy Yoshinobu, syn Katsuyori Nobukatsu został spadkobiercą klanu Takeda, czyniąc Katsuyori faktycznym władcą. W 1581 r. Katsuyori zbudował zamek Shinpu w Nirasaki i przeniósł tam swoją rezydencję.
Kariera wojskowa Katsuyori była naznaczona kilkoma znaczącymi bitwami:
- W 1569 r. pokonał Hojo Ujinobu podczas oblężenia Kanbara.
- W 1572 r. zdobył posiadłość klanu Tokugawa podczas oblężenia Futamaty i wziął udział w bitwie pod Mikatagaharą przeciwko sojuszowi Oda-Tokugawa.
- W 1573 r., po śmierci Shingena, Katsuyori stanął na czele rodziny Takeda i kontynuował konfrontację z klanem Tokugawa.
- W 1574 r. zdobył zamek Takatenjin, zyskując znaczne wsparcie ze strony klanu Takeda.
- W 1575 r. poniósł dotkliwą porażkę w bitwie pod Nagashino, gdzie innowacyjne użycie przez Odę Nobunagę salwy z 3000 dział zdziesiątkowało siły Katsuyoriego i zabiło wielu generałów Takeda.
- W 1578 r. Katsuyori rozgniewał rodzinę Hojo, wspierając Uesugi Kagekatsu przeciwko Uesugi Kagetora, co doprowadziło do bitwy pod Omosu w 1580 r. przeciwko Hojo Ujimasa.
- W 1581 r. Katsuyori stracił fortecę Takatenjin na rzecz Tokugawy Ieyasu, w wyniku czego zginęło 680 ludzi z garnizonu Okabe Motonobu.
W 1582 r. Katsuyori spotkał się z kolejnymi niepowodzeniami:
Stracił zamek Takato na rzecz Ody Nobutady, co oznaczało jedyną twierdzę Takeda w prowincji Shinano, która oparła się ostatecznej inwazji Nobunagi.
Po tych porażkach poparcie wielu klanów, takich jak Kiso i Anayama, zmalało.
Gdy sojusz Oda-Tokugawa wkroczył do prowincji Kai i oblegał zamek Shinpu, Katsuyori, niezdolny do utrzymania zamku z pozostałymi ludźmi, podpalił go i uciekł na górę Tenmoku. Jego siły zostały ostatecznie pokonane w bitwie pod Tenmokuzan. Katsuyori, jego żona i syn popełnili rytualne samobójstwo (seppuku), oznaczające koniec klanu Takeda. Zakonnica Rikei udokumentowała samobójstwo jego żony i skomponowała kilka wierszy na ich cześć.
Życie osobiste Katsuyori obejmowało dwa małżeństwa. Najpierw poślubił Toyomę Fujin, adoptowaną córkę Ody Nobunagi, która zmarła rodząc ich syna Nobukatsu w 1567 roku. Później Katsuyori poślubił Keirin'in, córkę Hojo Ujiyasu, z którą miał syna i dwie córki. W 1582 r., podczas ucieczki po pokonaniu Katsuyoriego przez Odę Nobunagę, Keirin'in zdecydowała się umrzeć u boku Katsuyoriego zamiast uciekać, popełniając jigai podczas bitwy pod Tenmokuzan. Obaj synowie Katsuyori również zginęli w bitwie.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
