Oda Nobutada (1557 - 21 czerwca 1582) był samurajem i najstarszym synem Ody Nobunagi, znanym ze swojej aktywnej roli w kilku bitwach podczas japońskiego okresu Sengoku. Prowadził armie pod dowództwem ojca w kampaniach przeciwko Matsunaga Hisahide i klanowi Takeda.
Urodzony około 1557 roku w prowincji Owari, Nobutada był najstarszym synem Nobunagi (choć istnieją teorie o starszym bracie, Odzie Nobumasie). Jego nianią była Jotoku-In, córka Takigawy Kazumasu, starszego wasala Nobunagi. Istnieją również spekulacje, że Nobutada został adoptowany przez Nohime, żonę Nobunagi. W dzieciństwie nazywał się Kimyo-Maru, co po japońsku oznacza „dziwny”. Początkowo przyjął imię Oda Kankuro Nobushige, a następnie zmienił je na Nobutada.
W erze Eiroku klan Oda zawarł sojusz z klanem Takeda poprzez umowę małżeńską między Nobutadą a Matsuhime, szóstą córką Takedy Shingena. Wzmocniło to więź między rodzinami Oda i Takeda. Jednak po tym, jak Takeda Shingen zaczął atakować ziemie Tokugawy Ieyasu, sojusznika Ody, sojusz uległ pogorszeniu. Zaręczyny zostały ostatecznie anulowane po śmierci Shingena, przyczyniając się do upadku szogunatu Ashikaga w 1573 roku.
Nobutada służył Nobunadze w różnych bitwach, w tym w wojnie Ishiyama Hongan-ji, oblężeniu zamku Iwamura w 1574 r. i ataku na Ise Nagashima. W 1577 r. odniósł znaczące zwycięstwo, pokonując Matsunaga Hisahide w oblężeniu Shigisan. Poprowadził również oblężenie Takato w 1582 r., pokonując Nishinę Morinobu, dowódcę klanu Takeda.
W bitwie pod Nagashino w 1575 r. Nobutada rozpoczął karierę jako najwyższy dowódca, prowadząc siły w różnych bitwach przeciwko Takeda. Jego sukcesy wojskowe przyniosły mu coraz większą odpowiedzialność. Nobunaga powierzył Nobutadzie kontrolowanie części wschodnich prowincji Mino i Owari, a on sam stał się bardziej znaczący w hierarchii klanu Oda, otrzymując prestiżowe stopnie i tytuły.
W 1582 r. Nobutada poprowadził duże siły liczące 50 000 żołnierzy do podboju prowincji Kai, gdzie zdobył kluczowe twierdze Takeda, takie jak zamek Takato. Jego szybki postęp zmusił Takedę Katsuyori do odwrotu i ostatecznie popełnienia seppuku, oznaczając koniec klanu Takeda. Po tym zwycięstwie Nobunaga pochwalił Nobutadę i podarował mu miecz, sygnalizując rolę Nobutady jako jego zamierzonego następcy.
Jednak w czerwcu 1582 r. los Nobutady przybrał tragiczny obrót, gdy Akechi Mitsuhide, jeden z generałów Nobunagi, przypuścił niespodziewany atak na Nobunagę w Honno-ji w Kioto. Podczas gdy Nobunaga został zmuszony do popełnienia samobójstwa, Nobutada, przebywający w pobliżu, również został zaatakowany przez siły Akechi i podążył za swoim ojcem, popełniając seppuku.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
