Uesugi Kagekatsu urodził się w klanie Nagao z Ueda, jako syn Nagao Masakage. Po śmierci Masakage, Kagekatsu został adoptowany przez swojego wuja, Uesugi Kenshina, ponieważ jego matka, Aya Gozen, była starszą siostrą Kenshina. Kiedy Kenshin zmarł nagle w 1578 roku, Kagekatsu został uwikłany w walkę o władzę ze swoim przyrodnim bratem/kuzynem, Uesugi Kagetorą, również adoptowanym przez Kenshina.
17 marca 1578 r. Kagekatsu oblegał zamek Kagetory w Otate, co doprowadziło do jego szybkiego upadku i wymuszonego seppuku Kagetory. Dzięki temu zwycięstwu Kagekatsu zapewnił sobie pełne dziedzictwo i przywództwo nad klanem Uesugi.
Sprzymierzony z klanem Toyotomi, Kagekatsu uczestniczył w kampaniach wojskowych pod Odawarą i w obu kampaniach koreańskich. Jego lojalność i kompetencje przyniosły mu domenę Aizu i dochód w wysokości 1,2 miliona koku. Wysoko ceniony przez Hideyoshiego, Kagekatsu został mianowany jednym z członków Rady Pięciu Starszych.
Po śmierci Hideyoshiego w 1598 r. Kagekatsu obserwował, jak Tokugawa Ieyasu, inny członek rady, postanowił podzielić członków rady i naród na frakcje wschodnią i zachodnią. Kagekatsu był jednym z pierwszych daimyo, którzy sprzeciwili się działaniom Ieyasu, pozostając lojalnym wobec klanu Toyotomi i wspierając Ishidę Mitsunariego przeciwko Tokugawom.
Ufortyfikowanie przez Kagekatsu zamku w Aizu i mobilizacja wojsk zwróciły uwagę Ieyasu, który zebrał przeciwko Uesugi potężne siły liczące 50 000 żołnierzy. Posunięcie to było prawdopodobnie częścią strategii Ishidy Mitsunariego, mającej na celu odwrócenie uwagi Ieyasu od zachodnich lojalistów. Jednak Ieyasu wyczuł podstęp i przekierował swoje siły w stronę Sekigahary.
Po klęsce sił zachodnich pod Sekigaharą Kagekatsu sprzymierzył się z Tokugawami. Przyznano mu domenę Yonezawa z dochodem w wysokości 300 000 koku. Kagekatsu walczył po stronie Tokugawa w kampaniach w Osace w latach 1614 i 1615.
Uesugi Kagekatsu zmarł 19 kwietnia 1623 r. w Yonezawie w wieku 67 lat.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
