Zamek Takatenjin był fortecą w stylu yamashiro z japońskiego okresu Sengoku, położoną w dzielnicach Kamihijikata i Shimohijikata w Kakegawa w prefekturze Shizuoka. Wyznaczony jako narodowe miejsce historyczne w 1975 roku, z rozszerzonym obszarem chronionym w 2007 roku, jego ruiny pozostają ważnym historycznym punktem orientacyjnym.
Zamek stał na górze Kakuo, 200-metrowej górze ze stromymi klifami, dostępnej tylko wąską ścieżką. Ze strategicznego punktu widzenia był uważany za „klucz” do kontrolowania prowincji Totomi i pobliskiej autostrady Tokaido, która leży 11 kilometrów na południe. Układ zamku tworzył kształt litery „Z”, obejmując wschodni i zachodni szczyt góry, z grzbietem przypominającym siodło łączącym oba. Wschodni szczyt zawierał oryginalne fortyfikacje, w tym wewnętrzne podzamcze, podczas gdy zachodni szczyt został dodany później przez klan Takeda. Zamek otoczony był tarasami, suchymi fosami i ziemnymi wałami. Pomimo braku kamiennych murów, jego stromy teren sprawiał, że był niemal nie do zdobycia.
Dokładne pochodzenie zamku Takatenjin nie jest pewne, ale uważa się, że został on zbudowany przez klan Kushima w XV wieku. Kushima byli strażnikami klanu Imagawa, ale ostatecznie zostali stłumieni po opowiedzeniu się przeciwko Imagawa Yoshimoto w wewnętrznej walce. Yoshimoto przekazał później zamek klanowi Ogasawara. Podczas bitwy pod Anegawą w 1570 r. Tokugawa Ieyasu kontrolował zamek, pozostawiając Ogasawarę Nagatadę jako kasztelana.
W 1571 r. Takeda Shingen oblegał zamek Takatenjin z 20 000 żołnierzy, ale nie udało mu się go zdobyć. Trzy lata później, podczas oblężenia Takatenjin (1574), Takeda Katsuyori odniósł sukces, którego nie udało się osiągnąć jego ojcu, zdobywając zamek i zyskując wielki prestiż. Zwycięstwo było jednak krótkotrwałe, ponieważ w następnym roku Takeda poniósł ciężkie straty w wyniku sojuszu Oda-Tokugawa. W 1580 r. Tokugawa Ieyasu, niezdolny do utrzymania linii zaopatrzeniowych do zamku, zdecydował się go odizolować, zamiast atakować bezpośrednio. Obrońcy, którym kończyły się zapasy, podjęli desperacką próbę przerwania oblężenia w marcu 1581 roku, dowodzeni przez ich dowódcę Okabe Motonobu. Wszystkich 700 ludzi zginęło, a zamek został wkrótce opuszczony.
Dziś w mieście Kakegawa zachowały się ruiny zamku, a na górę prowadzi kilka szlaków turystycznych. Na szczycie znajduje się świątynia Shinto i pomniki ku czci poległych w czasie rebelii Satsuma i pierwszej wojny chińsko-japońskiej. Fałszywy tenshu (główna twierdza) zbudowany przed II wojną światową został zniszczony przez piorun, pozostawiając po sobie jedynie betonowe fundamenty.
Zobacz także
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
-
Zamek Kishiwada
Słynny XIV-wieczny dowódca wojskowy Kusunoki Masashige (1294–1336), który posiadał rozległe ziemie na południe od terenów dzisiejszej Osaki, polecił jednemu ze swoich wasali, Kishiwada Osamu, zbudować ufortyfikowaną rezydencję. Rozkaz ten wykonano około 1336 roku. Te umocnienia stały się pierwszymi budowlami na miejscu, na którym później powstał zamek Kishiwada. Od samego początku zamek znajdował się w strategicznie ważnym położeniu — mniej więcej w połowie drogi między miastami Wakayama i Osaka, na południe od ważnego portu Sakai. Z powodu tego położenia w okresach działań wojennych wielokrotnie przechodził z rąk do rąk.
-
Zamek Kaminoyama
Zamek Kamino-yama znajdował się w centrum ważnego węzła logistycznego, pośrodku równiny Yonezawa, która stanowiła bramę do zachodniej części regionu Tohoku. To właśnie tutaj krzyżowały się drogi łączące obszary Aizu, Fukushima i Yamagata.
-
Zamek Imabari
Tōdō Takatora (1556–1630) w różnych okresach był wasalem znanych klanów: Azai, Oda, Toyotomi oraz Tokugawa. Brał udział w bitwie pod Anegawą (1570), w bitwie pod Shizugatake (1583), w inwazjach na Kiusiu i Koreę, w kampanii Sekigahara (1600) oraz w oblężeniu Osaki (1614–1615).
-
Zamek Iwakuni
Kikkawa Hiroie (1561–1625) był wnukiem słynnego daimyo Mori Motonariego i wasalem klanu Mori. Pod dowództwem Mori Terumoto walczył w obu wyprawach koreańskich i brał udział w obronie zamku Ulsan. Podczas bitwy pod Sekigaharą Hiroie znajdował się ze swoją trzytysięczną armią po stronie Koalicji Zachodniej; jednak jeszcze przed rozpoczęciem bitwy wysłał Tokugawie Ieyasu tajną wiadomość, w której oświadczył, że nie zamierza walczyć z wojskami Tokugawy. W wyniku jego bezczynności do bitwy nie mogło również przystąpić 15 tysięcy żołnierzy dowodzonych przez Mori Hidemoto, ponieważ Hiroie zablokował im drogę.
-
Zamek Gujo Hachiman
Zamek Gujo Hachiman znajduje się na górze Hachiman o wysokości 350 metrów, w pobliżu miejsca, gdzie łączą się rzeki Yoshidagawa i Kodaragava, a także niedaleko rzeki Nagaragawa. W okresie Sengoku obszar ten miał ogromne znaczenie strategiczne: znajdował się na ważnym skrzyżowaniu szlaków łączących prowincję Mino na południu z Morzem Japońskim na północy, a także prowincję Hida na wschodzie z prowincją Echizen na zachodzie.
-
Zamek Amagasaki
Za rok założenia zamku Amagasaki tradycyjnie uznaje się 1617, kiedy Toda Ujikané wzniósł tu swój zamek, który stał się administracyjnym centrum domeny Amagasaki. Jednak już w okresie Sengoku na tym miejscu istniała twierdza zbudowana przez ród Hosokawa. Po upadku zamku Itami w 1579 roku Araki Murashige — dawny wasal Ody Nobunagi, który zbuntował się przeciwko niemu — schronił się w tym wcześniejszym zamku.
