Zamek Odawara, położony w mieście Odawara w prefekturze Kanagawa w Japonii, to zrekonstruowany obiekt historyczny, którego korzenie sięgają okresu Kamakura (1185-1333). Obecny donżon (główna twierdza) został odbudowany przy użyciu żelbetonu w 1960 roku na kamiennym fundamencie oryginalnej konstrukcji, która została rozebrana w latach 1870-1872 podczas restauracji Meiji.
Zamek Odawara ma długą historię, służąc jako strategiczna twierdza w okresie Sengoku. Początkowo ufortyfikowany przez klan Doi w okresie Kamakura, później stał się siedzibą władzy klanu Odawara Hojo w 1495 roku, po tym jak Ise Moritoki przejął go od klanu Omori. Pod rządami Hojo zamek przeszedł znaczną rozbudowę, przekształcając się w potężną fortecę, która wytrzymała oblężenia Uesugi Kenshina w 1561 roku i Takedy Shingena w 1569 roku. W 1587 r. Hojo jeszcze bardziej wzmocnił zamek w oczekiwaniu na konflikt z Toyotomi Hideyoshi. Jednak podczas bitwy pod Odawarą w 1590 r. Hideyoshi skutecznie zmusił Hojo do poddania się poprzez połączenie trzymiesięcznego oblężenia i taktyki psychologicznej, bez przeprowadzania bezpośredniego ataku. Po tym zwycięstwie Hideyoshi przyznał zamek i okoliczne ziemie Tokugawie Ieyasu.
Tokugawa Ieyasu przekazał kontrolę nad zamkiem Odawara swojemu służącemu Okubo Tadayo, który zrekonstruował zamek na mniejszą skalę. Z biegiem lat zamek przeszedł w ręce kilku klanów, w tym Abe i Inaba, zanim klan Okubo powrócił w 1686 roku. Zamek doznał rozległych uszkodzeń podczas poważnych trzęsień ziemi w 1703, 1782 i 1853 roku, ale był wielokrotnie odbudowywany, w tym w 1706 roku.
Podczas wojny Boshin pod koniec XIX wieku władca zamku, Okubo Tadanori, pozwolił siłom cesarskim przejść przez region bez oporu. Po wojnie rząd Meiji nakazał zniszczenie feudalnych fortyfikacji, a zamek Odawara został rozebrany w latach 1870-1872. W kolejnych latach miejsce to było wykorzystywane do różnych celów, w tym jako świątynia Shinto, willa cesarska Odawara, a później park publiczny.
W 1938 roku ruiny zamku zostały uznane za narodowe miejsce historyczne, a dalsze wysiłki konserwatorskie doprowadziły do rekonstrukcji dwóch yagura (wież strażniczych) w 1934 roku. Na przestrzeni dziesięcioleci odrestaurowano kolejne struktury, takie jak brama Tokiwagi (1971), brama Akagane (1997) i brama Umadashi (2009), aby odzwierciedlić układ zamku z okresu Edo.
Obecnie w Odawara Castle Park znajduje się zrekonstruowany donżon, muzeum sztuki, lokalne muzeum historii, zoo i różne obiekty rekreacyjne. Donżon został przebudowany w latach 2015-2016 w celu zwiększenia odporności na trzęsienia ziemi, a miasto przekazało wszystkie opłaty za wstęp w dniu ponownego otwarcia na wsparcie napraw zamku Kumamoto po trzęsieniach ziemi w Kumamoto w 2016 roku. Zamek pozostaje kluczowym kulturalnym i historycznym punktem orientacyjnym, wymienionym wśród 100 najlepszych zamków w Japonii w 2006 roku.
Zobacz także
-
Zamek Arato
Zamek Arato został zbudowany w 1524 roku przez ród Yamada na rozkaz ich seniora, Murakamiego, jako niewielka górska warownia. Z czasem zyskał strategiczne znaczenie i stał się jednym z głównych punktów konfliktu między dwoma słynnymi daimyō okresu Sengoku — Takeda Shingen i Murakami Yoshikiyo. Konflikt ten uczynił z zamku jedną z kluczowych fortec w walce o kontrolę nad Shinano Province.
-
Zamek Tatsuno
Zamek Tatsuno nie jest pojedynczą fortyfikacją, lecz kompleksem składającym się z dwóch części: górskiej twierdzy położonej na szczycie góry Keirozan oraz zamku typu nizinna-górska znajdującego się u jej podnóża. Górska warownia została zbudowana około 1499 roku przez Akamatsu Murahide. W okresie Muromachi klan Akamatsu był wpływowym rodem, który u szczytu swojej potęgi kontrolował prowincje Settsu, Harima, Bizen i Mimasaka. Przodkowie Murahide brali bezpośredni udział w wydarzeniach powstania Genkō w XIV wieku oraz w późniejszym ustanowieniu siogunatu Ashikaga. Jednak w XV wieku, w wyniku procesu gekokujō, klan zaczął tracić swoją pozycję pod naporem rosnących w siłę rodów, w tym swoich dawnych wasali — klanów Urakami i Bessho. Dodatkowo Akamatsu znajdowali się pod stałą presją ze strony klanu Amago z prowincji Izumo.
-
Zamek Takamatsu
Zamek Takamatsu został założony przez Ikomę Chikamasę (1526–1603), który w 1587 roku został mianowany władcą Takamatsu przez Toyotomi Hideyoshiego. W następnym roku Chikamasa rozpoczął budowę zamku na wybrzeżu Morza Wewnętrznego (Setonaikai), kończąc ją w 1590 roku. Cztery pokolenia rodu Ikoma rządziły z tego zamku.
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
