Zamek Odawara, położony w mieście Odawara w prefekturze Kanagawa w Japonii, to zrekonstruowany obiekt historyczny, którego korzenie sięgają okresu Kamakura (1185-1333). Obecny donżon (główna twierdza) został odbudowany przy użyciu żelbetonu w 1960 roku na kamiennym fundamencie oryginalnej konstrukcji, która została rozebrana w latach 1870-1872 podczas restauracji Meiji.
Zamek Odawara ma długą historię, służąc jako strategiczna twierdza w okresie Sengoku. Początkowo ufortyfikowany przez klan Doi w okresie Kamakura, później stał się siedzibą władzy klanu Odawara Hojo w 1495 roku, po tym jak Ise Moritoki przejął go od klanu Omori. Pod rządami Hojo zamek przeszedł znaczną rozbudowę, przekształcając się w potężną fortecę, która wytrzymała oblężenia Uesugi Kenshina w 1561 roku i Takedy Shingena w 1569 roku. W 1587 r. Hojo jeszcze bardziej wzmocnił zamek w oczekiwaniu na konflikt z Toyotomi Hideyoshi. Jednak podczas bitwy pod Odawarą w 1590 r. Hideyoshi skutecznie zmusił Hojo do poddania się poprzez połączenie trzymiesięcznego oblężenia i taktyki psychologicznej, bez przeprowadzania bezpośredniego ataku. Po tym zwycięstwie Hideyoshi przyznał zamek i okoliczne ziemie Tokugawie Ieyasu.
Tokugawa Ieyasu przekazał kontrolę nad zamkiem Odawara swojemu służącemu Okubo Tadayo, który zrekonstruował zamek na mniejszą skalę. Z biegiem lat zamek przeszedł w ręce kilku klanów, w tym Abe i Inaba, zanim klan Okubo powrócił w 1686 roku. Zamek doznał rozległych uszkodzeń podczas poważnych trzęsień ziemi w 1703, 1782 i 1853 roku, ale był wielokrotnie odbudowywany, w tym w 1706 roku.
Podczas wojny Boshin pod koniec XIX wieku władca zamku, Okubo Tadanori, pozwolił siłom cesarskim przejść przez region bez oporu. Po wojnie rząd Meiji nakazał zniszczenie feudalnych fortyfikacji, a zamek Odawara został rozebrany w latach 1870-1872. W kolejnych latach miejsce to było wykorzystywane do różnych celów, w tym jako świątynia Shinto, willa cesarska Odawara, a później park publiczny.
W 1938 roku ruiny zamku zostały uznane za narodowe miejsce historyczne, a dalsze wysiłki konserwatorskie doprowadziły do rekonstrukcji dwóch yagura (wież strażniczych) w 1934 roku. Na przestrzeni dziesięcioleci odrestaurowano kolejne struktury, takie jak brama Tokiwagi (1971), brama Akagane (1997) i brama Umadashi (2009), aby odzwierciedlić układ zamku z okresu Edo.
Obecnie w Odawara Castle Park znajduje się zrekonstruowany donżon, muzeum sztuki, lokalne muzeum historii, zoo i różne obiekty rekreacyjne. Donżon został przebudowany w latach 2015-2016 w celu zwiększenia odporności na trzęsienia ziemi, a miasto przekazało wszystkie opłaty za wstęp w dniu ponownego otwarcia na wsparcie napraw zamku Kumamoto po trzęsieniach ziemi w Kumamoto w 2016 roku. Zamek pozostaje kluczowym kulturalnym i historycznym punktem orientacyjnym, wymienionym wśród 100 najlepszych zamków w Japonii w 2006 roku.
Zobacz także
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
-
Zamek Kishiwada
Słynny XIV-wieczny dowódca wojskowy Kusunoki Masashige (1294–1336), który posiadał rozległe ziemie na południe od terenów dzisiejszej Osaki, polecił jednemu ze swoich wasali, Kishiwada Osamu, zbudować ufortyfikowaną rezydencję. Rozkaz ten wykonano około 1336 roku. Te umocnienia stały się pierwszymi budowlami na miejscu, na którym później powstał zamek Kishiwada. Od samego początku zamek znajdował się w strategicznie ważnym położeniu — mniej więcej w połowie drogi między miastami Wakayama i Osaka, na południe od ważnego portu Sakai. Z powodu tego położenia w okresach działań wojennych wielokrotnie przechodził z rąk do rąk.
-
Zamek Kaminoyama
Zamek Kamino-yama znajdował się w centrum ważnego węzła logistycznego, pośrodku równiny Yonezawa, która stanowiła bramę do zachodniej części regionu Tohoku. To właśnie tutaj krzyżowały się drogi łączące obszary Aizu, Fukushima i Yamagata.
