Maeda Toshiie był kluczową i wybitną postacią w okresie Walczących Królestw, pozostawiając niezatarty ślad w historii. Urodzony 15 stycznia 1538 r. w Arako jako syn Maedy Toshimasy, władcy zamku Arako w Owari (obecnie część miasta Nagoya w prefekturze Aichi), Toshiie, znany również jako Inuchiyo lub Matazaemon, wywodził się ze znamienitego rodu.
W młodości Toshiie służył jako stronnik Ody Nobunagi, nawiązując bliską przyjaźń z porywczym i niekonwencjonalnym Nobunagą. Zyskał przydomek "Yari-no-Mataza" za swoje wyjątkowe umiejętności władania włócznią. Pomimo posiadania czterech starszych braci, Toshiie został mianowany głową klanu Maeda na polecenie Nobunagi w 1560 r. po śmierci ojca.
Toshiie odgrywał kluczowe role w siłach Nobunagi, służąc w Akahoro-shu, a później jako Ashigaru-Taisho. Jego męstwo zajaśniało w bitwach, szczególnie pod dowództwem Shibata Katsuie przeciwko klanowi Asakura. Za swoje osiągnięcia otrzymał lukratywną domenę Kaga (Kanazawa), czyniąc ją najbogatszą domeną okresu Edo.
Po śmierci Nobunagi Toshiie stanął przeciwko swojemu przyjacielowi Toyotomi Hideyoshiemu w bitwie pod Shizugatake, walcząc pod sztandarem Shibaty. Następnie został generałem w armii Hideyoshiego i zmierzył się z innym przyjacielem, Sassą Narimasą, podczas oblężenia zamku Suemori w 1584 roku.
Powołany przez Hideyoshiego do Rady Pięciu Starszych, Toshiie odegrał kluczową rolę w rządzeniu w imieniu syna Hideyoshiego, Hideyoriego. Na łożu śmierci Hideyoshiego w 1598 r. Toshiie otrzymał uroczysty obowiązek bezpośredniej opieki nad niemowlęciem Hideyorim.
W opozycji do działań Ieyasu po śmierci Hideyoshiego, Toshiie zmarł w wieku 61 lat 27 kwietnia 1599 roku, rok przed bitwą pod Sekigaharą. Jego żona, Matsu, kobieta o zdolnościach zarówno literackich, jak i wojennych, odegrała znaczącą rolę w dojściu Toshiie do władzy. Razem mieli dziesięcioro dzieci, a inteligencja i silna wola Matsu zapewniły przetrwanie i dobrobyt klanowi Maeda. Po śmierci Toshiie i bitwie pod Sekigaharą Matsu dobrowolnie stała się zakładniczką w zamku Edo, chroniąc dziedzictwo klanu Maeda przez cały okres Edo i później.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
