Zamek Iwabitsu to zamek w stylu yamashiro (górski) położony na szczycie góry Iwabitsu w Higashiagatsuma w prefekturze Gunma w Japonii. Ze względu na swoje historyczne znaczenie, jego ruiny są chronione jako Narodowe Miejsce Historyczne od 2019 roku.
Położony w północno-zachodniej prefekturze Gunma zamek wychodził na kluczową trasę przez dolinę rzeki Agatsuma, korytarz łączący Takasaki z prowincją Shinano przez Shinshu Kaido i przełęcz Torii. To strategiczne położenie sprawiało, że zamek był istotną twierdzą kontrolującą regionalne podróże i ruchy wojskowe.
Początki zamku Iwabitsu pozostają niepewne, choć uważa się, że został on zbudowany przez klan Agatsuma w XIII wieku. W okresie Muromachi przeszedł pod kontrolę klanu Saito, innego lokalnego watażki. Jednak we wczesnym okresie Sengoku Sanada Yukitaka, przy wsparciu swojego władcy Takedy Shingena, zdobył zamek w 1563 roku po pokonaniu klanu Saito, który bezskutecznie szukał pomocy u Uesugi Kenshina z prowincji Echigo.
Sanada Masayuki wykorzystał później zamek Iwabitsu jako bazę wypadową do ekspansji na północną prowincję Kozuke, zdobywając zamek Numata w 1579 roku. Ufortyfikował również okoliczne jokamachi (miasto zamkowe) strukturami obronnymi, co później wykorzystał przy projektowaniu zamku Shinpu dla klanu Takeda. Po upadku rodu Takeda w 1582 r. Masayuki planował schronić Takedę Katsuyori w Iwabitsu, ale Katsuyori został zdradzony przez swoich poddanych i popełnił seppuku, zanim dotarł w bezpieczne miejsce.
Pod rządami Toyotomi, Iwabitsu i Numata zostały przyznane Sanada Nobuyuki, podczas gdy jego ojciec Masayuki zachował kontrolę nad zamkiem Ueda. Po śmierci Toyotomi Hideyoshi, Masayuki pozostał lojalny wobec Toyotomi Hideyori i Ishida Mitsunari, podczas gdy Nobuyuki stanął po stronie Tokugawa Ieyasu. Po zwycięstwie Tokugawów w bitwie pod Sekigaharą w 1600 r. Nobuyuki zachował swoje posiadłości w północnym Kozuke, ale polityka jednej domeny i jednego zamku szogunatu Tokugawa doprowadziła do rozbiórki zamku Iwabitsu w 1615 roku. Jokamachi przetrwał jako stacja pocztowa, ale został przeniesiony bliżej rzeki Agatsuma.
Dziś nie zachowały się żadne struktury z oryginalnego zamku. Odwiedzający mogą dotrzeć do tego miejsca 30-minutowym spacerem ze stacji Gunma-Haramachi na linii JR East Agatsuma, a następnie trudną 30-minutową wędrówką pod górę do dawnego wewnętrznego podzamcza.
W uznaniu jego historycznego znaczenia, zamek Iwabitsu znalazł się na liście "Continued Top 100 Japanese Castles" w 2017 roku.
Zobacz także
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
-
Zamek Kishiwada
Słynny XIV-wieczny dowódca wojskowy Kusunoki Masashige (1294–1336), który posiadał rozległe ziemie na południe od terenów dzisiejszej Osaki, polecił jednemu ze swoich wasali, Kishiwada Osamu, zbudować ufortyfikowaną rezydencję. Rozkaz ten wykonano około 1336 roku. Te umocnienia stały się pierwszymi budowlami na miejscu, na którym później powstał zamek Kishiwada. Od samego początku zamek znajdował się w strategicznie ważnym położeniu — mniej więcej w połowie drogi między miastami Wakayama i Osaka, na południe od ważnego portu Sakai. Z powodu tego położenia w okresach działań wojennych wielokrotnie przechodził z rąk do rąk.
-
Zamek Kaminoyama
Zamek Kamino-yama znajdował się w centrum ważnego węzła logistycznego, pośrodku równiny Yonezawa, która stanowiła bramę do zachodniej części regionu Tohoku. To właśnie tutaj krzyżowały się drogi łączące obszary Aizu, Fukushima i Yamagata.
