Zamek Iwabitsu to zamek w stylu yamashiro (górski) położony na szczycie góry Iwabitsu w Higashiagatsuma w prefekturze Gunma w Japonii. Ze względu na swoje historyczne znaczenie, jego ruiny są chronione jako Narodowe Miejsce Historyczne od 2019 roku.
Położony w północno-zachodniej prefekturze Gunma zamek wychodził na kluczową trasę przez dolinę rzeki Agatsuma, korytarz łączący Takasaki z prowincją Shinano przez Shinshu Kaido i przełęcz Torii. To strategiczne położenie sprawiało, że zamek był istotną twierdzą kontrolującą regionalne podróże i ruchy wojskowe.
Początki zamku Iwabitsu pozostają niepewne, choć uważa się, że został on zbudowany przez klan Agatsuma w XIII wieku. W okresie Muromachi przeszedł pod kontrolę klanu Saito, innego lokalnego watażki. Jednak we wczesnym okresie Sengoku Sanada Yukitaka, przy wsparciu swojego władcy Takedy Shingena, zdobył zamek w 1563 roku po pokonaniu klanu Saito, który bezskutecznie szukał pomocy u Uesugi Kenshina z prowincji Echigo.
Sanada Masayuki wykorzystał później zamek Iwabitsu jako bazę wypadową do ekspansji na północną prowincję Kozuke, zdobywając zamek Numata w 1579 roku. Ufortyfikował również okoliczne jokamachi (miasto zamkowe) strukturami obronnymi, co później wykorzystał przy projektowaniu zamku Shinpu dla klanu Takeda. Po upadku rodu Takeda w 1582 r. Masayuki planował schronić Takedę Katsuyori w Iwabitsu, ale Katsuyori został zdradzony przez swoich poddanych i popełnił seppuku, zanim dotarł w bezpieczne miejsce.
Pod rządami Toyotomi, Iwabitsu i Numata zostały przyznane Sanada Nobuyuki, podczas gdy jego ojciec Masayuki zachował kontrolę nad zamkiem Ueda. Po śmierci Toyotomi Hideyoshi, Masayuki pozostał lojalny wobec Toyotomi Hideyori i Ishida Mitsunari, podczas gdy Nobuyuki stanął po stronie Tokugawa Ieyasu. Po zwycięstwie Tokugawów w bitwie pod Sekigaharą w 1600 r. Nobuyuki zachował swoje posiadłości w północnym Kozuke, ale polityka jednej domeny i jednego zamku szogunatu Tokugawa doprowadziła do rozbiórki zamku Iwabitsu w 1615 roku. Jokamachi przetrwał jako stacja pocztowa, ale został przeniesiony bliżej rzeki Agatsuma.
Dziś nie zachowały się żadne struktury z oryginalnego zamku. Odwiedzający mogą dotrzeć do tego miejsca 30-minutowym spacerem ze stacji Gunma-Haramachi na linii JR East Agatsuma, a następnie trudną 30-minutową wędrówką pod górę do dawnego wewnętrznego podzamcza.
W uznaniu jego historycznego znaczenia, zamek Iwabitsu znalazł się na liście "Continued Top 100 Japanese Castles" w 2017 roku.
Zobacz także
-
Zamek Arato
Zamek Arato został zbudowany w 1524 roku przez ród Yamada na rozkaz ich seniora, Murakamiego, jako niewielka górska warownia. Z czasem zyskał strategiczne znaczenie i stał się jednym z głównych punktów konfliktu między dwoma słynnymi daimyō okresu Sengoku — Takeda Shingen i Murakami Yoshikiyo. Konflikt ten uczynił z zamku jedną z kluczowych fortec w walce o kontrolę nad Shinano Province.
-
Zamek Tatsuno
Zamek Tatsuno nie jest pojedynczą fortyfikacją, lecz kompleksem składającym się z dwóch części: górskiej twierdzy położonej na szczycie góry Keirozan oraz zamku typu nizinna-górska znajdującego się u jej podnóża. Górska warownia została zbudowana około 1499 roku przez Akamatsu Murahide. W okresie Muromachi klan Akamatsu był wpływowym rodem, który u szczytu swojej potęgi kontrolował prowincje Settsu, Harima, Bizen i Mimasaka. Przodkowie Murahide brali bezpośredni udział w wydarzeniach powstania Genkō w XIV wieku oraz w późniejszym ustanowieniu siogunatu Ashikaga. Jednak w XV wieku, w wyniku procesu gekokujō, klan zaczął tracić swoją pozycję pod naporem rosnących w siłę rodów, w tym swoich dawnych wasali — klanów Urakami i Bessho. Dodatkowo Akamatsu znajdowali się pod stałą presją ze strony klanu Amago z prowincji Izumo.
-
Zamek Takamatsu
Zamek Takamatsu został założony przez Ikomę Chikamasę (1526–1603), który w 1587 roku został mianowany władcą Takamatsu przez Toyotomi Hideyoshiego. W następnym roku Chikamasa rozpoczął budowę zamku na wybrzeżu Morza Wewnętrznego (Setonaikai), kończąc ją w 1590 roku. Cztery pokolenia rodu Ikoma rządziły z tego zamku.
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
