Sanada Nobuyuki był znanym samurajem okresu Sengoku i najstarszym synem daimyō Sanady Masayukiego. Był starszym bratem słynnego wojownika Sanady Yukimury. Matką Nobuyukiego była Kansho-in, żona Masayukiego, a on był żonaty z Komatsuhime (Inahime), córką Hondy Tadakatsu i adoptowaną córką Tokugawy Ieyasu. Nobuyuki miał także dwie inne żony: Seiin-in, swoją kuzynkę, oraz Ukyo, córkę Tamagawy Hidemasy.
W młodości ojciec Nobuyukiego służył pod Takedą Shingenem, a później jego synem, Takedą Katsuyorim. Aby udowodnić lojalność klanu Sanada wobec Takedy, Nobuyuki został wysłany jako zakładnik. Po upadku klanu Takeda na rzecz połączonych sił Ody Nobunagi i Tokugawy Ieyasu, Nobuyuki uciekł do zamku Ueda, twierdzy rodziny Sanada.
W 1585 r. Tokugawa Ieyasu zaatakował zamek Ueda, ale Nobuyuki, wraz ze swoim ojcem Masayukim, z powodzeniem obronił go w bitwie nad rzeką Kami. Później, gdy Masayuki sprzymierzył się z Toyotomi Hideyoshi, Nobuyuki został wysłany do Tokugawa Ieyasu jako służący, aby zabezpieczyć przyszłość klanu Sanada na wypadek konfliktu.
Podczas kluczowej bitwy pod Sekigaharą w 1600 r. Nobuyuki stanął po stronie Tokugawy (armia wschodnia), podczas gdy jego ojciec i brat Yukimura walczyli po stronie Toyotomi (armia zachodnia). Po zwycięstwie Ieyasu, Nobuyuki wykorzystał swoje wpływy, aby uratować ojca i brata przed egzekucją, choć Masayuki i Yukimura zostali wygnani do Kudoyama w prowincji Kii, a Nobuyuki otrzymał kontrolę nad Ueda.
W 1614 r. napięcia między klanami Tokugawa i Toyotomi ponownie wzrosły. Podczas oblężenia Osaki Yukimura uciekł z wygnania i dołączył do sił Toyotomi, by stawić opór Tokugawom. Pomimo wcześniejszych wysiłków, by chronić swoją rodzinę, Nobuyuki nie był w stanie uratować Yukimury, który zginął w bitwie.
Po oblężeniu Osaki Tokugawa Ieyasu darzył Nobuyukiego wielkim szacunkiem. W 1622 r. został pierwszym lordem domeny Matsushiro, którą to funkcję pełnił aż do śmierci w wieku 92 lat.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
