Kuroda Yoshitaka (1546–1604) był jednym z najbliższych doradców legendarnego wodza Toyotomi Hideyoshi. Brał udział w kluczowych kampaniach wojskowych końca XVI wieku — w wyprawie na Shikoku w 1585 roku i wyprawie na Kyushu w 1587 roku. Później, podczas drugiej kampanii w Korei, Yoshitaka pełnił funkcję głównego doradcy dowódcy wojsk inwazyjnych Kobayakawa Hideaki. Po śmierci Hideyoshi przysiągł wierność Tokugawie Ieyasu, zapewniając sobie w ten sposób wpływy i protekcję nowego przywódcy Japonii.
W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi zlecił Yoshitakowi budowę nowego zamku w obecnym miejscu. Już w 1588 roku główne budowle zostały ukończone. Zamek ten otrzymał nazwę Nakatsu i stał się jednym z nielicznych przykładów tak zwanych mizujiro — „zamków na wodzie”. Jedna ze stron twierdzy wychodziła bezpośrednio na morze, a podczas przypływów woda morska wypełniała fosy, zamieniając zamek w naturalną fortecę. Układ zamku przypominał rozłożony wachlarz, dlatego otrzymał on również poetycką nazwę Ogijō, co oznacza „zamek-wachlarz”.
Po wielkiej bitwie pod Sekigahara w 1600 roku, w której zwyciężył Tokugawa Ieyasu, Kuroda Yoshitaka otrzymał bogatsze posiadłości na terenie współczesnej prefektury Fukuoka. Zamek Nakatsu został przekazany Hosokawie Tadaoki. Nowy właściciel ufortyfikował i rozbudował zamek, ale jednocześnie rozpoczął budowę swojej nowej rezydencji – zamku Kokura. Kiedy Kokura była gotowa, Tadaoki przekazał Nakatsu swojemu synowi, Hosokawie Tadatosi.
Później zamek przeszedł w posiadanie klanu Ogasawara, a w 1717 roku otrzymał go Okudaira Masashige. Klan Okudaira był właścicielem twierdzy aż do epoki restauracji Meiji. W różnych okresach w murach Nakatsu mieszkali znani ludzie: uczony Maeno Ryotaku (1723–1803), autor słownika japońsko-holenderskiego, a także wybitny filozof epoki Meiji Fukuzawa Yukichi (1834–1901).
W 1877 roku, podczas powstania Saigo Takamori przeciwko nowemu rządowi Japonii, zamek został poważnie uszkodzony — spłonęły 22 wieże strażnicze i główny donżon. Dopiero w 1964 roku donżon został odbudowany z żelbetonu dzięki funduszom potomków klanu Okudaira. Ponieważ oryginalne rysunki i zdjęcia zamku nie zachowały się, do rekonstrukcji wykorzystano archiwalne zdjęcia zamku Hagi, zniszczonego w 1874 roku.
Do 2010 roku budynki zamku były własnością prywatną, po czym zostały wykupione przez firmę z prefektury Saitama. Współczesny donżon zamku Nakatsu składa się z pięciu kondygnacji i pięciu pięter, a jego ściany są pokryte czarnymi deskami. Obok wznosi się dwukondygnacyjna wieża strażnicza, a także odrestaurowano rezydencję Fukudzawy Yukiti.
Obecnie wewnątrz donżonu znajduje się muzeum historyczne z interesującą kolekcją artefaktów. Szczególne miejsce zajmują muszkiety, których zgromadzono tu dość dużo. Ponadto w pobliżu zamku regularnie organizowane są festiwale rekonstruktorów, podczas których demonstrowane jest strzelanie ze starej broni.
Zamek Nakatsu jest również związany z potomkami samuraja Otiiai Michihisa — tego samego wojownika, który na swojej bojowej chorągwi przedstawił ukrzyżowanego Torii Sunemon, bohatera oblężenia zamku Nagasino.
Zobacz także
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
-
Zamek Kishiwada
Słynny XIV-wieczny dowódca wojskowy Kusunoki Masashige (1294–1336), który posiadał rozległe ziemie na południe od terenów dzisiejszej Osaki, polecił jednemu ze swoich wasali, Kishiwada Osamu, zbudować ufortyfikowaną rezydencję. Rozkaz ten wykonano około 1336 roku. Te umocnienia stały się pierwszymi budowlami na miejscu, na którym później powstał zamek Kishiwada. Od samego początku zamek znajdował się w strategicznie ważnym położeniu — mniej więcej w połowie drogi między miastami Wakayama i Osaka, na południe od ważnego portu Sakai. Z powodu tego położenia w okresach działań wojennych wielokrotnie przechodził z rąk do rąk.
-
Zamek Kaminoyama
Zamek Kamino-yama znajdował się w centrum ważnego węzła logistycznego, pośrodku równiny Yonezawa, która stanowiła bramę do zachodniej części regionu Tohoku. To właśnie tutaj krzyżowały się drogi łączące obszary Aizu, Fukushima i Yamagata.
