Imagawa Yoshimoto, potężny daimyo z Suruga (dzisiejsza prefektura Shizuoka), zajmował znaczącą pozycję wśród trzech wpływowych wodzów w regionie środkowej Japonii, znanym jako Tokai. Uważano, że jego ród wywodzi się z gałęzi szlachetnego klanu Minamoto, a Yoshimoto, prezentując szlachetniejszy wizerunek niż typowy wojownik, poczernił zęby, zgolił brwi i był noszony w ozdobnym palankinie.
Urodzony jako trzeci syn Imagawy Ujichiki, dziesiątej głowy klanu Imagawa, Yoshimoto został początkowo wysłany do świątyni, by zostać mnichem. Po śmierci ojca w 1526 r. i nagłej śmierci starszego brata Ujiteru dekadę później, klan Imagawa stanął w obliczu wewnętrznych podziałów. Frakcje popierające Yoshimoto zaangażowały się w wojnę przeciwko tym, którzy popierali starszego przyrodniego brata, co doprowadziło do triumfu Yoshimoto w czerwcu 1536 roku.
Po objęciu przywództwa nad klanem Imagawa, Yoshimoto strategicznie poślubił siostrę rywalizującego watażki Takedy Shingena, umacniając sojusz, który powstrzymywał Shingena przed wkraczaniem na terytoria Imagawa. W 1552 r. sojusz został jeszcze bardziej wzmocniony, gdy syn Shingena, Yoshinobu, poślubił córkę Yoshimoto. Ponadto w 1554 r. zaaranżowano polityczne małżeństwo między synem i spadkobiercą Yoshimoto, Ujizane, a córką rywalizującego watażki Hojo Ujitsuna.
W 1542 r. Yoshimoto skierował swój wzrok na dobrze prosperujący region Mikawa kontrolowany przez Matsudaira, późniejszy klan Tokugawa. Z biegiem lat terytoria Imagawa powiększyły się o Suruga, Totomi (obecnie prefektura Shizuoka) i Mikawa (wschodnia prefektura Aichi). Następnie Yoshimoto dążył do Kioto, co wymagało podboju prowincji Owari (zachodnia prefektura Aichi), będącej w posiadaniu Ody Nobunagi.
W 1560 r. Yoshimoto, dysponujący siłą 40 000 żołnierzy (co jest przesadą), poprowadził 25 000 żołnierzy do Owari. W awangardzie znalazł się 19-letni samuraj o imieniu Matsudaira Motoyasu, który później został Tokugawą Ieyasu. Młody Ieyasu, polityczny zakładnik Imagawy od dziewiątego roku życia, został wysłany, by dostarczyć zaopatrzenie do zamku Odaka.
Niespodziewany atak Ody podczas bitwy pod Okehazamą zaskoczył Imagawę i jego ludzi. Początkowo sądząc, że była to pijacka bójka, Yoshimoto zbadał sprawę i był oszołomiony zbliżającymi się siłami Ody. Pomimo odpierania ataku Mori Shinsuke, Yoshimoto został ostatecznie pokonany przez Hattori Koheitę, samuraja Oda, który pozbawił daimyo głowy. Yoshimoto Yoshimoto uległ atakowi w wieku 41 lat.
Chociaż istnieje kilka grobów związanych z Imagawą Yoshimoto, mówi się, że jego szczątki spoczywają w świątyni Daisei-ji w Toyokawa w prefekturze Aichi.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
