
Imagawa Ujizane (1538 - 27 stycznia 1615) był japońskim daimyō, który żył w okresie Sengoku i wczesnym Edo. Został dziesiątą głową klanu Imagawa, podążając śladami swojego ojca, Imagawa Yoshimoto. Ujizane był ojcem Imagawy Norimochiego i Shinagawy Takahisy.
Urodzony w domenie Sunpu jako najstarszy syn Imagawy Yoshimoto, Ujizane w dzieciństwie nazywał się Tatsuomaru. W 1554 r. wzmocnił więzi polityczne poprzez małżeństwo z Lady Hayakawa, córką Hojo Ujiyasu, w ramach strategicznego sojuszu Kai-Sagami-Suruga. Oficjalnie odziedziczył przywództwo klanu w 1558 roku, kiedy jego ojciec przeszedł na emeryturę, aby skupić się na kampaniach wojskowych w prowincjach Tōtōmi i Mikawa.
Jednak w 1560 r., po śmierci ojca w bitwie pod Okehazamą, w Tōtōmi i Mikawa wybuchł chaos. Ujizane walczył o utrzymanie kontroli, ponieważ wielu wasali uciekło. Sytuacja pogorszyła się w 1568 r., kiedy zmarła jego babka, Jukei-ni, kluczowa postać polityczna w klanie. Ta strata otworzyła drzwi do ataków ze strony Takedy Shingena i Tokugawy Ieyasu.
W odpowiedzi Ujizane próbował zemścić się na klanie Takeda, nakładając embargo na sól, ale przyniosło to odwrotny skutek, gdy Uesugi Kenshin dostarczył sól Takedzie, przyspieszając upadek klanu Imagawa. W tym samym roku Shingen najechał Surugę, szybko zdobywając zamek Sunpu. Ujizane został zmuszony do ucieczki do zamku Kakegawa w prowincji Tōtōmi, ale po porażce w oblężeniu Kakegawy w 1569 r. sprzymierzył się z Tokugawą Ieyasu, mając nadzieję na odzyskanie kontroli nad Surugą.
Ujizane spotkał się później z Odą Nobunagą i Tokugawą Ieyasu w świątyni Sokoku-ji w 1575 r., co zostało odnotowane w „Shincho Koki” (Relacja Nobunagi). Brał również udział w bitwie pod Nagashino przeciwko klanowi Takeda. Ostatecznie rodzina Imagawa została poddanymi Tokugawy, a Ujizane posiadał rangę kōke (mistrza ceremonii).
Pomimo politycznych zawirowań, Ujizane był znany ze swoich wyrafinowanych zainteresowań kemari (tradycyjną japońską grą w piłkę) i poezją. Zmarł spokojnie w rodzinnej posiadłości w Shinagawie w 1615 roku.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi

Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi

Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari

Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu

Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka

Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage

Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori

Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi

Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
