Matsudaira Nagachika (1473-1544?) był daimyō japońskiego okresu Sengoku i trzecim synem Matsudaira Chikatada. Był także pradziadkiem Tokugawy Ieyasu.
W 1496 roku Nagachika zastąpił swojego ojca jako głowa głównej gałęzi klanu Matsudaira. W tym czasie klan Matsudaira był uwikłany w ostry konflikt z sąsiednim klanem Imagawa o kontrolę nad prowincją Mikawa. Wkrótce po objęciu przywództwa Nagachika został zaatakowany przez Imagawę Ujichikę, ale wyszedł zwycięsko po ciężkiej bitwie.
Oprócz osiągnięć militarnych, Nagachika był również biegły w sztuce poezji renga. Jego dziesięcioletnie przywództwo charakteryzowało się konsolidacją władzy rodziny Matsudaira w Mikawie - fundamentem, który później okazał się kluczowy dla powstania Tokugawy Ieyasu.
W 1508 r. konflikt z Imagawa rozgorzał na nowo, a Nagachika po raz kolejny skutecznie odparł ich siły. W tym samym roku formalnie przekazał przywództwo nad klanem swojemu najstarszemu synowi, 28-letniemu wówczas Nobutadzie, i przeszedł na emeryturę. Jednak pomimo ustąpienia Nagachika nadal walczył u boku Nobutady, a później służył jako opiekun jego wnuka, Kiyoyasu.
Nobutada zmagał się z przywództwem i zraził do siebie wielu wasali klanu Matsudaira. Pod presją i w obawie o swoje życie zrzekł się władzy na rzecz swojego syna Kiyoyasu i wycofał się ze spraw publicznych. Nagachika przyjął wtedy rolę mentora dla swojego wnuka, podobnie jak w przypadku syna.
Pod przewodnictwem Nagachiki na początku lat trzydziestych XV wieku Kiyoyasu naciskał na Imagawę, szczególnie we wschodniej Mikawie. Jednak wewnętrzne napięcia klanowe pozostały. Kiyoyasu musiał stawić czoła rywalizacji ze strony swojego wuja, Matsudaira Nobusady, oraz niechęci ze strony wasala Abe Masatoyo. 5 grudnia 1535 r. Abe Masatoyo zamordował Kiyoyasu, który miał wówczas zaledwie 24 lata.
Po śmierci Kiyoyasu wybuchła walka o władzę nad klanem Matsudaira między Nobusadą a dziewięcioletnim synem Kiyoyasu, Matsudaira Hirotadą. Hirotada, który później został ojcem Tokugawy Ieyasu, szukał wsparcia, sprzymierzając się z klanem Imagawa. Choć na krótko został wyparty z Mikawy przez Nobusadę, Hirotada zdołał zebrać wystarczające poparcie, by odzyskać przywództwo. Nobusada pozostawał jednak nieustannym źródłem kłopotów.
Z czasem Hirotada umocnił swój autorytet, podczas gdy jego pradziadek, Matsudaira Nagachika, całkowicie wycofał się ze spraw klanowych. Nagachika zmarł 22 sierpnia 1544 r. w wieku 72 lat.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
