Matsudaira Nagachika (1473-1544?) był daimyō japońskiego okresu Sengoku i trzecim synem Matsudaira Chikatada. Był także pradziadkiem Tokugawy Ieyasu.
W 1496 roku Nagachika zastąpił swojego ojca jako głowa głównej gałęzi klanu Matsudaira. W tym czasie klan Matsudaira był uwikłany w ostry konflikt z sąsiednim klanem Imagawa o kontrolę nad prowincją Mikawa. Wkrótce po objęciu przywództwa Nagachika został zaatakowany przez Imagawę Ujichikę, ale wyszedł zwycięsko po ciężkiej bitwie.
Oprócz osiągnięć militarnych, Nagachika był również biegły w sztuce poezji renga. Jego dziesięcioletnie przywództwo charakteryzowało się konsolidacją władzy rodziny Matsudaira w Mikawie - fundamentem, który później okazał się kluczowy dla powstania Tokugawy Ieyasu.
W 1508 r. konflikt z Imagawa rozgorzał na nowo, a Nagachika po raz kolejny skutecznie odparł ich siły. W tym samym roku formalnie przekazał przywództwo nad klanem swojemu najstarszemu synowi, 28-letniemu wówczas Nobutadzie, i przeszedł na emeryturę. Jednak pomimo ustąpienia Nagachika nadal walczył u boku Nobutady, a później służył jako opiekun jego wnuka, Kiyoyasu.
Nobutada zmagał się z przywództwem i zraził do siebie wielu wasali klanu Matsudaira. Pod presją i w obawie o swoje życie zrzekł się władzy na rzecz swojego syna Kiyoyasu i wycofał się ze spraw publicznych. Nagachika przyjął wtedy rolę mentora dla swojego wnuka, podobnie jak w przypadku syna.
Pod przewodnictwem Nagachiki na początku lat trzydziestych XV wieku Kiyoyasu naciskał na Imagawę, szczególnie we wschodniej Mikawie. Jednak wewnętrzne napięcia klanowe pozostały. Kiyoyasu musiał stawić czoła rywalizacji ze strony swojego wuja, Matsudaira Nobusady, oraz niechęci ze strony wasala Abe Masatoyo. 5 grudnia 1535 r. Abe Masatoyo zamordował Kiyoyasu, który miał wówczas zaledwie 24 lata.
Po śmierci Kiyoyasu wybuchła walka o władzę nad klanem Matsudaira między Nobusadą a dziewięcioletnim synem Kiyoyasu, Matsudaira Hirotadą. Hirotada, który później został ojcem Tokugawy Ieyasu, szukał wsparcia, sprzymierzając się z klanem Imagawa. Choć na krótko został wyparty z Mikawy przez Nobusadę, Hirotada zdołał zebrać wystarczające poparcie, by odzyskać przywództwo. Nobusada pozostawał jednak nieustannym źródłem kłopotów.
Z czasem Hirotada umocnił swój autorytet, podczas gdy jego pradziadek, Matsudaira Nagachika, całkowicie wycofał się ze spraw klanowych. Nagachika zmarł 22 sierpnia 1544 r. w wieku 72 lat.
Zobacz także
-
Tachibana Dosetsu
Tachibana Dōsetsu to imię, pod którym szerzej znany jest Hetsugi Akitsura; nazwa tego rodu występuje również w odczytaniach Hekki lub Bekki. Przez długi czas Akitsura służył klanowi Ōtomo, daimyō prowincji Bungo, i brał udział w wojnach przeciwko rodzinie Ōuchi, głównym przeciwnikom Ōtomo w północno-zachodniej części Kyūshū. W latach 60. XVI wieku Akitsura zdobył zamek rodu Tachibana, który zbuntował się przeciwko Ōtomo, po czym przyjął nazwisko Tachibana. Mniej więcej w tym samym okresie złożył śluby buddyjskie i przyjął imię Dōsetsu, oznaczające „Ośnieżoną Drogę”.
-
Taira no Masakado
Taira no Masakado uosabiał typowego samuraja swojej epoki — pewnego siebie, surowego i nieugiętego. W młodości służył w straży pałacowej i wielokrotnie dowodził swej odwagi podczas tłumienia zamieszek. Dzięki tym osiągnięciom Masakado zaczął ubiegać się o stanowisko zwierzchnika stołecznej policji wojskowej (kebiishi-chō), lecz spotkał się z odmową: w tym czasie niemal wszystkie urzędy dworskie, które stały się uprzywilejowanymi synekurami, pozostawały pod kontrolą potężnego rodu Fujiwara.
-
Sakakibara Yasumasa
Yasumasa był drugim synem Sakakibary Nagamasy i urodził się w Ueno w prowincji Mikawa. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu i z czasem stał się jednym z jego najbardziej zaufanych generałów. Jego żoną została córka Osugi Yasutaki. Ieyasu po raz pierwszy zwrócił uwagę na młodego Yasumasę podczas tłumienia powstania Ikkō-ikki w Mikawie w 1564 roku. Dzięki swoim umiejętnościom Yasumasa otrzymał przywilej używania znaku „yasu” — drugiego znaku z imienia Ieyasu — w swoim własnym imieniu. Choć był drugim dzieckiem w rodzinie, to właśnie on został spadkobiercą ojca, choć dokładne powody tego wyboru pozostają nieznane.
-
Sakai Tadatsugu
Tadatsugu był jednym z najsłynniejszych generałów służących Tokugawie Ieyasu. Po tym jak Ieyasu zerwał więzi z klanem Imagawa, Tadatsugu — gorący zwolennik tej decyzji — otrzymał w 1565 roku dowództwo nad zamkiem Yoshida, który kontrolował nadmorską drogę z Tōtomi do Mikawy. Podczas bitwy pod Mikatagahara w 1573 roku utrzymał prawe skrzydło wojsk Tokugawa, nawet gdy oddziały wysłane przez Odę uciekły pod naporem armii Takedy. W bitwie pod Nagashino w 1575 roku osobiście poprosił o pozwolenie na przeprowadzenie nocnego ataku na obóz Takedy i przeprowadził go znakomicie wraz z Kanamori Nagachiką.
-
Ryuzoji Takanobu
Takanobu był najstarszym synem Ryūzōji Takaie i prawnukiem Ryūzōji Iekane. Jego ojciec został zabity w 1544 roku przez człowieka o imieniu Baba Yoritiku. W młodym wieku Takanobu przyjął buddyjskie śluby i otrzymał imię zakonne Engetsu. Jednak około osiemnastego roku życia powrócił do życia świeckiego, a w 1548 roku, po śmierci Ryūzōji Tanehide, został głową obu gałęzi rodziny Ryūzōji.
-
Ouchi Yoshihiro
Ōuchi Yoshihiro był drugim synem Ōuchi Hiroyo, który stał na czele klanu Ōuchi w zachodniej części Honsiu. W 1363 roku szogun Ashikaga Yoshimitsu potwierdził rodzinę Ōuchi na stanowisku shugo prowincji Suō i Nagato. W młodości Yoshihiro pomagał ojcu wzmacniać wpływy Dworu Północnego na wyspie Kiusiu — służyli pod dowództwem Imagawy Ryōsuna, któremu powierzono podporządkowanie dziewięciu prowincji Kiusiu.
-
Ouchi Yoshioki
Ouchi Yoshioki, władca prowincji Suo, Nagato i Iwami, był jednym z najzdolniejszych dowódców wojskowych i polityków końca XV i początku XVI wieku. Syn Ouchi Masahiro, rządził ze swojej rezydencji w Yamaguchi w prowincji Suo. W 1499 roku Yoshioki udzielił schronienia szogunowi Ashikadze Yoshitane, który został wypędzony z Kioto przez Hosokawę Masamoto. Szogun Yoshizumi, protegowany Masamoto, nakazał panom z Kyushu zjednoczyć siły przeciwko Yoshiokiemu; jednak nie odważyli się tego zrobić, obawiając się potęgi człowieka, który w tym czasie kontrolował już sześć prowincji. Zebrałwszy znaczną armię, Yoshioki wyruszył ze swojej rodzinnej prowincji Suo do Kioto, aby przywrócić szoguna Yoshitane do władzy.
-
Otomo Sorin
Ōtomo Yoshishige pochodził z arystokratycznego rodu i był najstarszym synem Ōtomo Yoshiakiego, władcy prowincji Funai. Korzenie rodu Ōtomo sięgały Fujiwary Hidesato, adoptowanego syna Nakahary Chikayoshiego. Fujiwara służył Minamoto Yoritomo podczas wojny Genpei i brał udział w bitwach w prowincji Mutsu w 1189 roku. W 1193 został mianowany shugo prowincji Buzen i Bungo, po czym przyjął nowe nazwisko – Ōtomo.
