Dziadek Minamoto no Yoritomo ze strony ojca, Minamoto no Tameyoshi, przewodził szanowanemu klanowi Minamoto, podczas gdy jego dziadek ze strony matki, członek słynnego klanu Fujiwara, służył jako główny kapłan w świątyni Atsuta, drugiej najbardziej czczonej świątyni Shinto w Japonii po Wielkiej Świątyni Ise. Matka Yoritomo powróciła do swojego rodzinnego miasta, obecnie Nagoya, a Yoritomo urodził się w Atsuta (Nagoya) 9 maja 1147 roku, w miejscu, w którym dziś stoi świątynia Seigan-ji.
W 1156 r. wybuchła krótka wojna domowa Hogen Disturbance z powodu sporu na dworze cesarskim, podzielonym między dwie gałęzie pod przywództwem byłego cesarza Toby, wspieranego przez wpływowych członków klanu Fujiwara i Taira no Kiyomori, oraz najstarszego syna Toby, byłego cesarza Sutoku, wspieranego przez innych członków klanu Fujiwara i dziedzicznych regentów cesarskich.
Po konflikcie ojciec Yoritomo przejął przywództwo nad klanem Minamoto, a ze względu na mieszany ród Minamoto i Fujiwara Yoritomo został spadkobiercą, otrzymując swój początkowy tytuł dworski. Dwie rywalizujące ze sobą rodziny ponownie starły się podczas zamieszek w Heiji, co doprowadziło do porażki Minamoto. Ponieważ Taira dominowali teraz w Japonii, Minamoto groziła egzekucja lub wygnanie. Yoritomo został jednak oszczędzony. W 1179 roku ożenił się z klanem Hojo, który poparł jego petycję o odzyskanie przywództwa nad klanem Minamoto, kwestionując autorytet Taira. Przez kolejne lata stopniowo budował bazę władzy i był świadkiem decydującej porażki Taira w bitwie morskiej pod Dan-no-Ura w 1185 roku. Zwycięstwo to dało mu swobodę ustanowienia rządu w Kamakurze w 1192 r., gdzie rządził aż do przypadkowej śmierci w wieku 51 lat 9 lutego 1199 r., po upadku z konia poprzedniego dnia.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
