
Matsudaira Kiyoyasu (28 września 1511 - 29 listopada 1535) był siódmym władcą klanu Matsudaira podczas burzliwego okresu Sengoku w Japonii. Znany jako dziadek Tokugawy Ieyasu, jednego z „wielkich zjednoczycieli Japonii”, Kiyoyasu rozszerzył wpływy swojego klanu, przenosząc całą północną prowincję Mikawa pod swoją kontrolę po pokonaniu klanu Saigo. Jego potęgę symbolizowała budowa zamku Okazaki, będącego świadectwem rosnącej dominacji Matsudaira.
Pomimo swoich osiągnięć, życie Kiyoyasu zostało tragicznie przerwane. Relacje na temat jego śmierci są różne, ale większość wskazuje na zdradę w jego szeregach. Według jednej z wersji, Kiyoyasu został zabity w 1535 r. przez Abe Masatoyo, urażonego poddanego, który użył ostrza Muramasa, by go zabić podczas kampanii przeciwko zamkowi Moriyama. Inna wersja, opisana przez historyka A. L. Sadlera, przypisuje śmierć Kiyoyasu tragicznemu nieporozumieniu. Kiedy plotka fałszywie wplątała jego lojalnego sługę Abe Sadayoshiego w zdradę, syn Sadayoshiego, Yashichi, pomylił zamieszanie z rychłym aresztowaniem ojca i w pochopnym akcie zabił Kiyoyasu, po czym sam został stracony.
Po śmierci Kiyoyasu w wieku 25 lat, jego dziesięcioletni syn, Matsudaira Hirotada, odziedziczył przywództwo klanu Matsudaira. Bitwa pod Idano przywróciła stabilność w domenie klanu, przygotowując grunt dla Hirotady, który poprowadził Matsudairę przez okres Sengoku i utorował drogę do wielkości swojemu synowi, Tokugawie Ieyasu.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi

Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi

Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari

Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu

Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka

Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage

Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori

Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi

Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
