Istnieje kilka wersji dotyczących pochodzenia Takenoriego. Według jednej z nich był on drugim synem Kasuyi Tadayasu, samuraja służącego klanowi Bessho w prowincji Harima. W 1577 roku, gdy Toyotomi Hideyoshi rozpoczął kampanię w Harimie, za radą swojego bliskiego doradcy Kurody Yoshitaki, znanego również jako Kanbei, przyjął Takenoriego do służby jako pazia. W tej roli młody wojownik uczestniczył w oblężeniu zamku Miki, które trwało od 1578 do 1580 roku i miało na celu stłumienie buntu prowadzonego przez Bessho Nagaharu.
W 1583 roku, podczas bitwy pod Shizugatake, Takenori służył jako jeden z ochroniarzy Hideyoshiego. Gdy walka osiągnęła decydujący moment, Toyotomi rozkazał swoim strażnikom ruszyć do ataku. Ci, którzy wykazali się największym męstwem, otrzymali zaszczytny tytuł „Siedem włóczni Shizugatake” („Shizugatake no Shichihon Yari”). Wśród wyróżnionych znalazł się również Kasuya Takenori. Za odwagę jego dochody zostały zwiększone do 3 000 koku ryżu.
Podczas kampanii Komaki-Nagakute w 1584 roku Takenori, wraz z innymi członkami „Siedmiu włóczni”, służył w elitarnej jednostce 150 jeźdźców strzegących głównej kwatery dowodzenia. Później, podczas kampanii na Kyūshū w 1587 roku, ponownie został powołany do tego samego oddziału straży przybocznej.
Kasuya brał również udział w wyprawach zagranicznych. W 1592 roku walczył w Korei, gdzie odznaczył się podczas oblężenia zamku Jinju. Po powrocie do Japonii jego dochody zostały znacznie zwiększone w uznaniu zasług.
W słynnej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Takenori był jedynym spośród „Siedmiu włóczni”, który nie przeszedł na stronę Tokugawy Ieyasu. Pozostał wierny armii zachodniej dowodzonej przez Ishidę Mitsunari i brał udział w ataku na zamek Fushimi.
Po klęsce armii zachodniej i umocnieniu władzy Tokugawy ziemie Kasuyi zostały skonfiskowane. Jednak po pewnym czasie Takenori został ułaskawiony, przyjęty na służbę u Tokugawy i otrzymał coroczną pensję w wysokości 500 koku ryżu w uznaniu jego lojalności i wcześniejszych zasług.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
