Yoshinobu, długoletni wasal klanów Matsudaira i Tokugawa, zarządzał zamkiem Hamamatsu w imieniu rodu Tokugawa. Podczas starć między klanami Imagawa, Takeda i Matsudaira służył w garnizonie zamku Nagasawa i w 1562 roku brał udział w wypadach pod dowództwem Itakury Shigezane. W 1563 roku, gdy w prowincji Mikawa wybuchło powstanie zwolenników sekty Sōtō-shū, Yoshinobu dołączył do buntowników wraz z Hondą Masanobu i Hachiyą Sadatsugu.
Klan Nambu był starożytną i potężną rodziną, która wywodziła swoje pochodzenie od siogunów Minamoto i od XII wieku kontrolowała znaczną część regionu Tohoku na północy wyspy Honsiu. Nobunao urodził się w zamku Ikatai, znajdującym się na terenie dzisiejszego miasta Iwate. Był drugim synem Ishikawy (Nambu) Takanobu, dwudziestego drugiego przywódcy klanu Nambu. W 1565 roku jego wuj, Nambu Harumasa, adoptował go, sprowadził do zamku Sannohe i wyznaczył na swojego następcę, a później oddał mu swoją córkę za żonę.
Ienaga był synem Naitō Kiyonagi i od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu. Podobnie jak jego ojciec, odznaczał się wyjątkową odwagą, a dzięki niezwykłej wprawie w posługiwaniu się łukiem otrzymał przydomek „niezrównany łucznik”. Chociaż zarówno starszy, jak i młodszy Naitō należeli do sekty Jōdo Shinshū („Prawdziwa Czysta Kraina”), podczas powstania Ikkō-ikki w prowincji Mikawa w 1565 roku Ienaga nie poparł swoich współwyznawców, lecz stanął po stronie Tokugawy Ieyasu, zyskując jego szczególne zaufanie. Później brał udział w bitwach pod Mikatagaharą, Nagashino oraz w wielu innych starciach, towarzysząc Ieyasu.
Minamoto no Yoshitsune był synem Minamoto no Yoshitomo i jego drugiej żony, Tokiwy Gozen, a także młodszym przyrodnim bratem Minamoto no Yoritomo, założyciela pierwszego siogunatu, który niegdyś poniósł klęskę w walce z klanem Taira. Yoshitsune spędził dzieciństwo na wygnaniu w świątyni Kuramayama. Według legendy studiował tam nie tyle buddyjskie sutry, ile sztuki wojenne. W wieku piętnastu lat wstąpił na służbę u gubernatora Mutsu, Fujiwary Hidehiry.
Najstarszy syn Miyoshi Nagamoto (Motonagi), w wieku siedemnastu lat, przy wsparciu Miyoshi Masanagi i Matsunaga Hisahide, wkroczył do Kinai — wewnętrznych prowincji Japonii — i w 1539 roku przejął kontrolę nad Kioto. W 1543 roku wypędził Hosokawę Ujitsunę z handlowego miasta Sakai i mianował jego nowym zarządcą swojego brata, Sōgo Kazunariego. W 1548 roku przyjął imię Chōkei. Kiedy między nim a Masanagą wybuchł konflikt, Chōkei zwrócił się do swojego seniora, Hosokawy Harumoto, prosząc o zebranie wojsk w prowincjach Settsu, Izumi i Kawachi, lecz Harumoto zdecydował się sprzymierzyć z Masanagą przeciwko Chōkei.
Matsudaira Ietada, znany również jako Tomomo-no Suke, był najstarszym synem Matsudairy Koretady, przywódcy gałęzi Fukozu klanu Matsudaira. Ietada urodził się w 1555 roku na zamku Fukozu. Kiedy osiągnął dorosłość (u dzieci samurajów obejmowało to wiek od 11 do 17 lat), klan Fukozu-Matsudaira znajdował się pod zwierzchnictwem Tokugawy Ieyasu i pod dowództwem Sakai Tadatsugu. W bitwie pod Nagashino w 1575 roku oddział Tadatsugu, w którym służyli Ietada i jego ojciec, brał udział w ataku na fort na górze Tobigasu-yama. Podczas walk zginął Koretada, a dwudziestoletni Ietada został nowym przywódcą klanu.
