Zamek Fushimi, znany również jako Zamek Momoyama lub Zamek Fushimi-Momoyama, znajduje się w dzielnicy Fushimi w Kioto. Pierwotnie zbudowany przez Toyotomi Hideyoshi w latach 1592-1594 jako jego rezydencja na emeryturze, zamek został zniszczony przez trzęsienie ziemi Keichō-Fushimi w 1596 roku, a następnie odbudowany. Został jednak ponownie zburzony w 1623 roku, a na jego miejscu znajduje się obecnie grobowiec cesarza Meiji. Replika zamku została zbudowana w pobliżu w 1964 roku.
Okres Azuchi-Momoyama w historii Japonii częściowo wywodzi swoją nazwę od zamku Fushimi. Oryginalna konstrukcja została zaprojektowana bardziej jako pałac emerytalny dla Hideyoshiego niż forteca wojskowa, znana z luksusowych wnętrz, w tym słynnej Złotej Herbaciarni, ozdobionej złotymi liśćmi. Do budowy zamku przyczyniło się dwadzieścia prowincji, które zatrudniły 20 000-30 000 robotników.
Chociaż zamek był przede wszystkim wystawną rezydencją, odegrał strategiczną rolę podczas kluczowych wydarzeń historycznych. W 1600 roku był miejscem znaczącego oblężenia przez siły Ishidy Mitsunariego, gdzie lojalny służący Tokugawy Ieyasu, Torii Mototada, bohatersko bronił zamku przez 11 dni. Opóźnienie to było kluczowe, dając Tokugawie wystarczająco dużo czasu na zebranie armii i ostateczne zwycięstwo w bitwie pod Sekigaharą.
W 1623 roku, po rozebraniu zamku, jego materiały zostały wykorzystane do budowy świątyń i innych struktur w całej Japonii. Niektóre świątynie w Kioto, takie jak Yōgen-in, Genkō-an i Hōsen-in, mają nawet sufity wykonane z desek podłogowych poplamionych krwią garnizonu Torii, który popełnił seppuku po upadku zamku.
Obecny zamek Fushimi, odbudowany w 1964 roku przy użyciu betonu, służył jako muzeum prezentujące życie i osiągnięcia Hideyoshiego i był częścią parku rozrywki o nazwie „Castle Land”, zanim został zamknięty dla publiczności w 2003 roku. Teren został jednak ponownie otwarty w 2007 roku.
Zobacz także
-
Zamek Kokura
Zamek Kokura jest tradycyjnie uznawany za założony przez Hosokawę Tadaokiego (1563–1645), chociaż w chwili, gdy ród Hosokawa przejął kontrolę nad tymi ziemiami, fortyfikacja istniała już co najmniej od 1569 roku i najprawdopodobniej została wzniesiona przez członków rodu Mori.
-
Zamek Ikeda
W 1334 roku Ikeda Noriyoshi wzniósł w tym miejscu niewielki fort, który z czasem był wielokrotnie rozbudowywany i przebudowywany. Podczas wojny Ōnin (1467–1477) ród Ikeda opowiedział się po stronie Koalicji Zachodniej. W rezultacie zamek Ikeda został zaatakowany i zdobyty przez wojska Koalicji Wschodniej, jednak wkrótce został odbity, dzięki czemu uniknął poważnych zniszczeń.
-
Zamek Aizu-Wakamatsu
Aizu-Wakamatsu jest najpotężniejszym, a zarazem najstarszym zamkiem regionu Tōhoku na północy wyspy Honsiu. Jego historia sięga XIV wieku i jest ściśle związana z klanem Ashina, którego członkowie wywodzili swoje pochodzenie od legendarnego rodu Taira.
-
Zamek Marugame
Zamek Marugame należy do tak zwanej „Autentycznej Dwunastki”, grupy dwunastu zamków, których donżony przetrwały do czasów współczesnych bez poważnych przebudów od okresu Edo.
-
Zamek Iyo Matsuyama
Historycznie centrum prowincji Iyo — odpowiadającej dzisiejszej prefekturze Ehime na wyspie Shikoku — stanowiło miasto Imabari, natomiast okolice Matsuyamy były postrzegane jako rolnicze peryferia z rozległymi równinami i niskimi wzgórzami. W okresie Muromachi centralną częścią prowincji zarządzał ród Kano z zamku Yuzuki. Wraz z nadejściem epoki Sengoku ród ten utracił jednak swoje dawne wpływy i musiał funkcjonować w cieniu potężniejszych klanów Mori i Chōsokabe. Po podboju Shikoku przez wojska Toyotomiego Hideyoshiego w 1587 roku północna część prowincji Iyo została przekazana Fukushimie Masanoriemu, jednemu z tzw. „Siedmiu Włóczni z Shizugatake”. W 1595 roku Masanori został przeniesiony do zamku Kiyosu, a ziemie wokół Matsuyamy przypadły innemu z Siedmiu Włóczni — Katō Yoshiakiemu, który otrzymał zamek Masaki oraz dochód w wysokości 60 000 koku ryżu.
-
Zamek Kanazawa
Budowa zamku Kanazawa rozpoczęła się w 1580 roku na polecenie Sakumy Morimasy, wasala Ody Nobunagi. Zamek został zbudowany na miejscu świątyni sekty Ikko-Ikki Oyama Gobo, dlatego czasami nazywany jest zamkiem Oyama. Morimasa zdążył wykopać kilka rowów i rozpocząć budowę miasta przyzamkowego. Jednak po klęsce w bitwie pod Shizugatake w 1583 roku został stracony, a posiadłość zamku przeszła w ręce Maedy Toshie (1538–1599).
-
Zamek Nakatsu
Kuroda Yoshitaka (1546–1604) był jednym z najbliższych doradców legendarnego wodza Toyotomi Hideyoshi. Brał udział w kluczowych kampaniach wojskowych końca XVI wieku — w wyprawie na Shikoku w 1585 roku i wyprawie na Kyushu w 1587 roku. Później, podczas drugiej kampanii w Korei, Yoshitaka pełnił funkcję głównego doradcy dowódcy wojsk inwazyjnych Kobayakawa Hideaki. Po śmierci Hideyoshi przysiągł wierność Tokugawie Ieyasu, zapewniając sobie w ten sposób wpływy i protekcję nowego przywódcy Japonii.
-
Zamek Edo
Historia zamku Edo sięga okresu Heian, kiedy to klan Edo zbudował tu niewielką fortecę. W 1457 roku wasal klanu Uesugi, Ota Dokan (1432–1486), wzniósł w tym miejscu pełnoprawny zamek. Wewnętrzne spory osłabiły klan Uesugi, a w 1524 roku wnuk Ota Dokana, Ota Yasutaka, bez walki przekazał zamek wojskom Hojo, dowodzonym przez ambitnego Hojo Souna. Chociaż główną fortecą klanu pozostawał zamek Odawara, Edo było uważane za ważny punkt strategiczny.
