Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
W latach 50. XVI wieku Jimbo zdołali pokonać Shiina, jednak Shiina zawarli sojusz z potężnym daimyō Uesugi Kenshin. W 1560 roku Kenshin zdobył zamek Toyama po zaciętej bitwie. Jimbo Nagamoto zdołał uciec, lecz dwa lata później podporządkował się klanowi Uesugi.
Kenshin mianował Kojimę Motoshige, byłego wasala klanu Jimbo, dowódcą zamku. W 1569 roku Toyama została zaatakowana przez połączone siły Ikkō-ikki i klanu Shiina.
Po śmierci Uesugi Kenshina w 1578 roku Oda Nobunaga przejął kontrolę nad regionem i mianował Jimbo Nagatsumiego komendantem zamku Toyama. Jednak w wyniku buntu wasali w 1581 roku Jimbo ponownie utracili kontrolę nad zamkiem.
Zamek przypadł Sassa Narimasie. Sassa Narimasa (1539–1588) był wasalem Oda Nobunagi. Walczył u boku Nobunagi w bitwie pod Anegawą (1570) i w bitwie pod Nagashino (1575), a także pomagał tłumić powstania Ikkō-ikki. Narimasa był uważany za eksperta w taktyce użycia broni palnej, dlatego w bitwach często dowodził oddziałami arkebuzerów.
Narimasa znacznie rozbudował i przebudował zamek, dodając nowe fosy i wieże. Rozpoczął także prace związane z kontrolą powodzi, które przekształciły teren wokół zamku z bagien w żyzne pola ryżowe.
Po śmierci Nobunagi w 1582 roku Narimasa stanął po stronie przeciwników Toyotomiego Hideyoshiego. W bitwie pod Shizugatake główni wrogowie Hideyoshiego zostali pokonani, a on mógł rozszerzyć swoje wpływy na region Hokuriku. Hideyoshi mianował swojego generała Maedę Toshiie zarządcą prowincji Kaga. W odpowiedzi Narimasa umocnił granicę z prowincją Kaga. Przeprowadził również prewencyjny atak na zamek Suemori, lecz został odparty przez wojska Maedy.
W sierpniu 1585 roku Hideyoshi osobiście poprowadził armię liczącą 100 000 ludzi i najechał prowincję Etchū. Zamek Toyama poddał się po tygodniowym oblężeniu. Hideyoshi mianował następnie Maedę Toshinagę (1562–1614), syna Maedy Toshiie, komendantem Toyamy.
W 1595 roku Toshinaga przeniósł się do zamku Kanazawa. Podczas kampanii Sekigahara Toshinaga stanął po stronie Tokugawy, a w rezultacie jego prawa do ziem zostały potwierdzone. Został pierwszym daimyō nowej domeny Kaga, która obejmowała większość dawnej prowincji Etchū. Stolicą domeny było miasto zamkowe Kanazawa. Toshinaga postanowił uczynić Toyamę swoim miejscem zamieszkania po przejściu na emeryturę jako głowa klanu, dlatego znacząco przebudował zamek Toyama. Wzmocniono mury i fosy oraz dodano nowe budynki.
Po przejściu Toshinagi na emeryturę w 1605 roku jego brat Maeda Toshitsune został głową klanu i domeny. W 1639 roku Toshitsune podzielił domenę Kaga między swoich trzech synów, tworząc oddzielną domenę Toyama. Domena ta przypadła Maedzie Toshitsugu (1617–1674), jednak początkowo nie obejmowała samego zamku Toyama. Do 1659 roku Toshitsugu osiągnął porozumienie z domeną Kaga i w wyniku wymiany terytoriów otrzymał zamek Toyama oraz ziemie wokół niego. W 1661 roku uzyskał zgodę siogunatu Tokugawa na rekonstrukcję zamku, który został poważnie uszkodzony w pożarze w 1609 roku. Nie zachowały się jednak żadne informacje o tym, czy zbudowano nowy donżon. Potomkowie Toshitsugu zarządzali zamkiem Toyama aż do Restauracji Meiji w 1868 roku.
Zamek został częściowo zniszczony podczas trzęsienia ziemi w 1858 roku, a budowle, które przetrwały, zostały rozebrane w 1871 roku na mocy dekretu rządu Meiji.
W 1882 roku, na prośbę lokalnych działaczy, ruiny zamku zostały oficjalnie uznane przez władze za „Toyama Park”. W 1885 roku na miejscu dawnego głównego dziedzińca, Honmaru, zbudowano budynki administracji prefektury Toyama. Po pożarze w 1930 roku budynki te odbudowano już poza ruinami zamku. Od 1940 roku teren zamku ponownie stał się parkiem publicznym.
W 1954 roku w Toyama Park odbyła się Wystawa Przemysłowa i na jej cześć z żelbetu zbudowano „donżon zamku Toyama”.
Ta współczesna rekonstrukcja jest fałszywym donżonem: jej sylwetka została wyraźnie zainspirowana zachowanym donżonem zamku Hikone. Architektem był Yamamoto Katsumi, który wcześniej nie miał żadnego doświadczenia w rekonstrukcji zamków. W budynku mieści się obecnie muzeum historyczne.
Większość budowli na terenie zamku została zrekonstruowana mniej więcej w tym samym czasie. Jedyną autentyczną budowlą obecnego zamku jest Brama Chitose, która została tu przywrócona w 2007 roku. Wcześniej była bramą pałacu Chitosegoten (zbudowanego w 1849 roku), a po rozebraniu zamku „przeniosła się” w posiadanie bogatego chłopa.
Z historycznego zamku zachowały się niektóre kamienne mury i fosy. Na terenie zamku znajduje się również Muzeum Sato Sztuki i Ceremonii Herbaty. Zostało ono otwarte w 1961 roku dzięki staraniom Sato Sukekuro, biznesmena i mistrza ceremonii herbaty. Choć budynek muzeum przypomina fortyfikację, nie ma on żadnego związku z zamkiem i jest jedynie stylizacją. W pobliżu muzeum znajduje się niewielki, ale malowniczy tradycyjny ogród japoński ze stawem. W 2017 roku zamek Toyama został wpisany na listę „Another 100 Remarkable Castles of Japan” (Top 200).
Zobacz także
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
