Słynny XIV-wieczny dowódca wojskowy Kusunoki Masashige (1294–1336), który posiadał rozległe ziemie na południe od terenów dzisiejszej Osaki, polecił jednemu ze swoich wasali, Kishiwada Osamu, zbudować ufortyfikowaną rezydencję. Rozkaz ten wykonano około 1336 roku. Te umocnienia stały się pierwszymi budowlami na miejscu, na którym później powstał zamek Kishiwada. Od samego początku zamek znajdował się w strategicznie ważnym położeniu — mniej więcej w połowie drogi między miastami Wakayama i Osaka, na południe od ważnego portu Sakai. Z powodu tego położenia w okresach działań wojennych wielokrotnie przechodził z rąk do rąk.
Na początku okresu Sengoku Jidai zamek Kishiwada znajdował się pod kontrolą Miyoshiego Yoshikaty (1527–1562). Za jego rządów zamek został znacznie rozbudowany i wzmocniony. W drugiej połowie XVI wieku zamek stał się jednym z miejsc walki Ody Nobunagi z wyznawcami ruchu Ikko-ikki. Nobunaga zdobył zamek i mianował Odę Nobuharu jego komendantem, próbując zapobiec połączeniu sił Ikko-ikki z regionu Saiga i świątyni Ishiyama Honganji. Jednak po śmierci Nobunagi w 1582 roku jego obawy się spełniły.
Dwa lata później Toyotomi Hideyoshi rozpoczął kampanię przeciwko Tokugawie Ieyasu, pozostawiając region Osaki bez większych sił wojskowych. Wykorzystali to Ikko-ikki z Saiga i zaatakowali zamek Kishiwada. Ich atak został powstrzymany przez wojska Hideyoshiego pod dowództwem Matsuury Munekiyo i Nakamury Kazuuji w bitwie pod Kishiwada. Sam zamek wytrzymał dwumiesięczne oblężenie, a później służył jako baza Hideyoshiego podczas podboju prowincji Kii.
Aby chronić port Sakai i podejścia do Osaki, Hideyoshi mianował swojego wuja, Koide Hidemasę, zarządcą Kishiwady i polecił mu wznieść nowy zamek. Budowę ukończono w 1585 roku: zamek otrzymał kamienne mury, fosy i wieże, a do 1597 roku miał również potężny donżon.
Podczas kampanii Sekigahara Hidemasa i jego najstarszy syn Yoshimasa walczyli po stronie Koalicji Zachodniej, która ostatecznie przegrała. Jednak, idąc za przykładem niektórych daimyō, Hidemasa wysłał swojego drugiego syna Hideie, aby walczył po stronie Koalicji Wschodniej. W rezultacie zamek Kishiwada pozostał w rękach rodu Koide pod nowym siogunatem Tokugawa.
W 1619 roku Koide Hideie został przeniesiony do domeny Izushi, a zamek przekazano Matsudairze Yasushige. Yasushige dodał kilka budynków do kompleksu zamkowego. W 1623 roku jedną z wież przeniesiono z zamku Fushimi.
W 1640 roku Kishiwada przeszła w ręce Okabe Nobukatsu. Następnie ród Okabe posiadał zamek aż do restauracji Meiji. Donżon zamku spłonął po uderzeniu pioruna w 1827 roku, a większość pozostałych budowli została zniszczona podczas wojny domowej Boshin.
W 1954 roku na zachowanej podstawie tenshudai wzniesiono nowy donżon (tenshu) z żelbetu. Oryginalny historyczny donżon miał pięć kondygnacji, natomiast obecna „rekonstrukcja” ma tylko trzy. Budowę sfinansowano dzięki zbiórce darowizn, przy czym znaczący wkład wnieśli potomkowie rodziny Okabe. Architektem projektu był Ikedaya Hisayoshi. Początkowo donżon służył jako lokalna biblioteka, a następnie został przekształcony w muzeum historyczne.
W 1969 roku zrekonstruowano mury dziedzińca honmaru, a także niektóre wieże i bramy. Część kamiennych murów i fos zamku zachowała się od czasu jego budowy. Kolekcja muzeum jest niewielka, a prezentowane zbroje pochodzą głównie z okresu Edo. Teren zamku został również częściowo ukształtowany przez znanego XX-wiecznego projektanta krajobrazu Mirei Shigemoriego. W 1953 roku stworzył on na terenie zamku piękny ogród kamienny Hachi Jin-no Niwa. Kamienie do ogrodu sprowadzono z wyspy Okinoshima, a biały piasek pochodził z brzegów rzeki Shirakawa w pobliżu Kioto.
Kompleks zamkowy posiada status narodowy jako miejsce o malowniczym krajobrazie. W 2017 roku Kishiwada została włączona do listy „Japan’s Continued Top 100 Castles” (Top 200). Zamek jest również znany pod nazwą Chikiro. Ponadto w zamku nakręcono kilka scen filmu z 2021 roku G.I. Joe: Snake Eyes.
Zobacz także
-
Zamek Takamatsu
Zamek Takamatsu został założony przez Ikomę Chikamasę (1526–1603), który w 1587 roku został mianowany władcą Takamatsu przez Toyotomi Hideyoshiego. W następnym roku Chikamasa rozpoczął budowę zamku na wybrzeżu Morza Wewnętrznego (Setonaikai), kończąc ją w 1590 roku. Cztery pokolenia rodu Ikoma rządziły z tego zamku.
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
