Araki Murashige (1535 - 20 czerwca 1586) był samurajem i poddanym Ikedy Katsumasy, głowy potężnego klanu Settsu-Ikeda w prowincji Settsu. Początkowo służył pod Katsumasą, a następnie związał się z Odą Nobunagą po udanej kampanii Nobunagi mającej na celu przejęcie kontroli nad Kioto.
W 1573 r. Murashige został mianowany daimyō zamku Ibaraki i zyskał dalsze uznanie dzięki swoim wyczynom wojskowym w całej Japonii. W 1571 r. on i Nakagawa Kiyohide zabili Wada Koremasę, starszego strażnika szogunatu Ashikaga, w bitwie pod Shiraigawara. Trzy lata później, w 1574 r., pomógł Hashibie Hideyoshiemu w zdobyciu zamku Arioka (zamku Itami) od Itami Chikaoki, po czym Nobunaga przyznał mu kontrolę nad zamkiem.
Murashige odegrał kluczową rolę w kampaniach Nobunagi, dowodząc oddziałami podczas trwającego dekadę oblężenia Ishiyama Honganji. Jednak w 1578 roku, podczas oblężenia Miki, został oskarżony o sympatyzowanie z klanem Mōri, głównym wrogiem Nobunagi. Wycofał się do zamku Itami (w dzisiejszej prefekturze Hyōgo), gdzie przetrwał roczne oblężenie, zanim zamek upadł w 1579 roku.
Pomimo porażki, Murashige zdołał uciec i spędził resztę życia jako oddany uczeń Sen no Rikyū, legendarnego mistrza herbaty. Przyjął herbaciane imię „Dokun” i stał się szanowanym praktykiem herbaty. Rikyū podzielił się z Murashige niektórymi ze swoich najgłębszych nauk, w tym dobrze znanym manuskryptem Araki Settsu Kami-ate Densho. W genealogii herbaciarzy wszystkich pokoleń przeszłych i obecnych (Kokin Chajin Keifu) Murashige jest wymieniony wśród siedmiu mędrców Rikyū.
W 1580 roku został oblężony w zamku Hanakuma przez Ikedę Tsuneoki, innego z generałów Nobunagi. Chociaż udało mu się uciec po raz kolejny, ostatecznie uciekł do klanu Mōri, podczas gdy Tsuneoki przejął jego dawną domenę.
Na wpół legendarna opowieść mówi o zaradności Murashige w unikaniu próby zabójstwa przez Nobunagę. Wezwany przez Nobunagę pod zarzutem zdrady, Murashige ukłonił się nisko na progu przed wejściem do pokoju. Wyczuwając pułapkę, dyskretnie umieścił swój żelazny wachlarz wojenny (tessen) w rowku drzwi przesuwnych, uniemożliwiając ich zatrzaśnięcie w celu złamania mu karku. Gdy jego podstęp został zdemaskowany, Nobunaga został zmuszony do porzucenia próby zamachu i nastąpiło pojednanie.
Syn Murashige, wychowany pod nazwiskiem matki, stał się znanym artystą Iwasą Matabei.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
