
Araki Murashige (1535 - 20 czerwca 1586) był samurajem i poddanym Ikedy Katsumasy, głowy potężnego klanu Settsu-Ikeda w prowincji Settsu. Początkowo służył pod Katsumasą, a następnie związał się z Odą Nobunagą po udanej kampanii Nobunagi mającej na celu przejęcie kontroli nad Kioto.
W 1573 r. Murashige został mianowany daimyō zamku Ibaraki i zyskał dalsze uznanie dzięki swoim wyczynom wojskowym w całej Japonii. W 1571 r. on i Nakagawa Kiyohide zabili Wada Koremasę, starszego strażnika szogunatu Ashikaga, w bitwie pod Shiraigawara. Trzy lata później, w 1574 r., pomógł Hashibie Hideyoshiemu w zdobyciu zamku Arioka (zamku Itami) od Itami Chikaoki, po czym Nobunaga przyznał mu kontrolę nad zamkiem.
Murashige odegrał kluczową rolę w kampaniach Nobunagi, dowodząc oddziałami podczas trwającego dekadę oblężenia Ishiyama Honganji. Jednak w 1578 roku, podczas oblężenia Miki, został oskarżony o sympatyzowanie z klanem Mōri, głównym wrogiem Nobunagi. Wycofał się do zamku Itami (w dzisiejszej prefekturze Hyōgo), gdzie przetrwał roczne oblężenie, zanim zamek upadł w 1579 roku.
Pomimo porażki, Murashige zdołał uciec i spędził resztę życia jako oddany uczeń Sen no Rikyū, legendarnego mistrza herbaty. Przyjął herbaciane imię „Dokun” i stał się szanowanym praktykiem herbaty. Rikyū podzielił się z Murashige niektórymi ze swoich najgłębszych nauk, w tym dobrze znanym manuskryptem Araki Settsu Kami-ate Densho. W genealogii herbaciarzy wszystkich pokoleń przeszłych i obecnych (Kokin Chajin Keifu) Murashige jest wymieniony wśród siedmiu mędrców Rikyū.
W 1580 roku został oblężony w zamku Hanakuma przez Ikedę Tsuneoki, innego z generałów Nobunagi. Chociaż udało mu się uciec po raz kolejny, ostatecznie uciekł do klanu Mōri, podczas gdy Tsuneoki przejął jego dawną domenę.
Na wpół legendarna opowieść mówi o zaradności Murashige w unikaniu próby zabójstwa przez Nobunagę. Wezwany przez Nobunagę pod zarzutem zdrady, Murashige ukłonił się nisko na progu przed wejściem do pokoju. Wyczuwając pułapkę, dyskretnie umieścił swój żelazny wachlarz wojenny (tessen) w rowku drzwi przesuwnych, uniemożliwiając ich zatrzaśnięcie w celu złamania mu karku. Gdy jego podstęp został zdemaskowany, Nobunaga został zmuszony do porzucenia próby zamachu i nastąpiło pojednanie.
Syn Murashige, wychowany pod nazwiskiem matki, stał się znanym artystą Iwasą Matabei.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi

Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi

Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari

Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu

Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka

Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage

Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori

Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi

Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
