Za rok założenia zamku Amagasaki tradycyjnie uznaje się 1617, kiedy Toda Ujikané wzniósł tu swój zamek, który stał się administracyjnym centrum domeny Amagasaki. Jednak już w okresie Sengoku na tym miejscu istniała twierdza zbudowana przez ród Hosokawa. Po upadku zamku Itami w 1579 roku Araki Murashige — dawny wasal Ody Nobunagi, który zbuntował się przeciwko niemu — schronił się w tym wcześniejszym zamku.
Ponieważ zamek Amagasaki został zbudowany w spokojnym okresie Edo, nigdy nie był celem ataków militarnych. Po Todzie Ujikané zamek przeszedł w 1635 roku w ręce rodu Aoyama, a od 1711 roku aż do końca okresu Edo należał do gałęzi Sakurai rodu Matsudaira.
W ciągu swojej historii Amagasaki wielokrotnie cierpiał z powodu pożarów. W 1846 roku pałac głównego dziedzińca, Hommaru Goten, spłonął doszczętnie, jednak później został odbudowany.
W 1873 roku, zgodnie z edyktem nowego rządu Meiji, zamek został rozebrany. Wszystkie budynki wystawiono na aukcję, a głównymi nabywcami byli kupcy z Osaki. Konstrukcje zostały rozmontowane i przewiezione w inne miejsca, lecz ich dalsze losy pozostają dziś nieznane. Kamienie z murów zamkowych wykorzystano do budowy falochronu w Zatoce Osakijskiej.
Część rezydencji daimyō przetrwała i była wykorzystywana jako główna sala świątyni Shinshō-in, jednak została zniszczona podczas bombardowań w 1945 roku.
Zamek Amagasaki zajmował dogodną strategicznie pozycję między rzekami Omotsugawa i Shōgegawa, uchodzącymi do Zatoki Osakijskiej. Po zakończeniu budowy statki mogły wpływać bezpośrednio do zamku z zatoki poprzez rzeki i fosy.
Amagasaki składał się z kilku dziedzińców oddzielonych szerokimi, wypełnionymi wodą fosami zwanymi mizubori oraz kamiennymi murami określanymi jako ishigaki. Zamek posiadał czterokondygnacyjny donżon tenshu usytuowany w narożniku głównego dziedzińca, kilka dwukondygnacyjnych wież yagura oraz trzy dodatkowe trzykondygnacyjne wieże rozmieszczone w narożnikach głównego dziedzińca hommaru. Sam hommaru miał kształt kwadratu o bokach długości około 115 metrów. Do głównego dziedzińca prowadziły trzy mosty, z których każdy był kontrolowany przez barbakan typu masugata.
Obecnie na terenie dawnego głównego dziedzińca hommaru znajdują się budynki Miejskiej Szkoły Podstawowej Meijō. Większość pozostałych dziedzińców została utracona w wyniku rozwoju urbanistycznego. Jedynie niewielki północny fragment dawnego zamku zachował się jako część Parku Ruin Zamku Amagasaki. Miejska rada ds. edukacji przeprowadziła na terenie ruin zamku ponad dwadzieścia badań archeologicznych, a odkryte zabytki są eksponowane w miejskim muzeum historycznym.
W 2015 roku lokalny przedsiębiorca powołał fundację, której celem była rekonstrukcja donżonu zamku. Część niezbędnych środków pozyskano dzięki darowiznom mieszkańców. Prace budowlane rozpoczęły się w 2016 roku i zakończyły w 2019 roku. Oprócz donżonu wzniesiono także fragmenty kamiennych murów ishigaki oraz glinianych murów dobei.
Chociaż zrekonstruowany donżon jest ogólnie podobny do głównej wieży znanej z zachowanych planów, uznawany jest za tzw. „fałszywą” rekonstrukcję, ponieważ nie został wzniesiony w historycznym miejscu donżonu — znajduje się on na terenie dawnego dziedzińca Nishi-sannomaru —, różni się w kilku szczegółach od oryginału i został wykonany z żelbetu. Ten ostatni aspekt budzi szczególne zdziwienie w kontekście rosnącego w Japonii ruchu na rzecz zastępowania powojennych żelbetowych „rekonstrukcji” donżonów bardziej autentycznymi konstrukcjami drewnianymi.
Wnętrze donżonu przeznaczone jest na ekspozycje informacyjne poświęcone historii zamku i regionu, a także na różnego rodzaju instalacje i interaktywne przestrzenie wystawiennicze.
Zobacz także
-
Zamek Amagasaki
Za rok założenia zamku Amagasaki tradycyjnie uznaje się 1617, kiedy Toda Ujikané wzniósł tu swój zamek, który stał się administracyjnym centrum domeny Amagasaki. Jednak już w okresie Sengoku na tym miejscu istniała twierdza zbudowana przez ród Hosokawa. Po upadku zamku Itami w 1579 roku Araki Murashige — dawny wasal Ody Nobunagi, który zbuntował się przeciwko niemu — schronił się w tym wcześniejszym zamku.
-
Zamek w Hiroszimie
Mōri Terumoto (1553–1625) był wnukiem i prawowitym spadkobiercą słynnego Mōri Motonariego. Gdy w 1571 roku stanął na czele klanu Mōri, odziedziczył rozległe terytoria obejmujące znaczną część regionów San’in i San’yō w zachodniej części wyspy Honsiu. Ponadto klan Mōri dysponował największą i najbardziej zaawansowaną technologicznie flotą morską swoich czasów.
-
Zamek Fukuyama
Po klęsce stronników Toyotomiego Hideyoriego w kampaniach osakijskich z lat 1614–1615 w Japonii nadal istniało wiele rodów, których lojalność wobec siogunatu Tokugawa nie była pełna, zwłaszcza w zachodnim regionie Chūgoku. Mizuno Katsunari (1564–1651), kuzyn Tokugawy Ieyasu, stał się pierwszym z bliskich domowi Tokugawa panów feudalnych, tzw. fudai daimyō, przeniesionym do tego strategicznie ważnego obszaru.
-
Zamek Tiba
Za założyciela klanu Chiba uważa się Chiba Tsunesige (1083–1180), który w 1126 roku przeniósł swoją siedzibę do rejonu Inohana i wzniósł tam silnie ufortyfikowaną warownię. Choć sam Tsunesige pochodził z klanu Taira, ród Chiba później poparł Minamoto no Yoritomo, przyszłego twórcę pierwszego siogunatu.
-
Zamek Shibata
Dokładny moment pojawienia się pierwszych budowli na terenie dzisiejszego zamku nie jest znany; powszechnie uważa się jednak, że pierwsze umocnione konstrukcje powstały tu w okresie Muromachi, gdy ziemie te znajdowały się pod kontrolą klanu Shibata.
-
Zamek Okayama
Według różnych przekazów najwcześniejsze fortyfikacje na terenie dzisiejszego zamku Okayama powstały już w XIV wieku i zostały wzniesione przez ród Nawa. Rzeka Asahigawa była wykorzystywana jako naturalna przeszkoda obronna, chroniąca jedną ze stron umocnień.
Na początku XVI wieku ród Kanamitsu zbudował tu nowy zamek, który wówczas nosił nazwę Ishiyama. W 1573 roku przeszedł on pod kontrolę rodu Ukita, po czym Ukita Naoie (1529–1582) rozpoczął zakrojoną na szeroką skalę przebudowę. Nie zdążył jej ukończyć z powodu śmierci, a dalsze prace kontynuował jego syn Hideie. -
Zamek Nagahama
Hashiba, później znany jako Toyotomi Hideyoshi, po klęsce klanu Azai otrzymał od Ody Nobunagi zamek Odani wraz z okolicznymi ziemiami. Zamek Odani był jednak położony wysoko w górach, co czyniło go mało odpowiednim do skutecznego zarządzania terytorium. Z tego powodu w 1575 roku Hideyoshi rozpoczął budowę nowego zamku w wiosce Imahama, położonej nad brzegiem jeziora Biwa. Wykorzystując znak naga z imienia Nobunagi, nadał zarówno wiosce, jak i nowemu zamkowi nazwę Nagahama.
-
Zamek Kokura
Zamek Kokura jest tradycyjnie uznawany za założony przez Hosokawę Tadaokiego (1563–1645), chociaż w chwili, gdy ród Hosokawa przejął kontrolę nad tymi ziemiami, fortyfikacja istniała już co najmniej od 1569 roku i najprawdopodobniej została wzniesiona przez członków rodu Mori.
