Zamek Kokura jest tradycyjnie uznawany za założony przez Hosokawę Tadaokiego (1563–1645), chociaż w chwili, gdy ród Hosokawa przejął kontrolę nad tymi ziemiami, fortyfikacja istniała już co najmniej od 1569 roku i najprawdopodobniej została wzniesiona przez członków rodu Mori.
Początkowo Hosokawa Tadaoki służył Odzie Nobunadze. W latach 80. XVI wieku poślubił Tamę, córkę Akechiego Mitsuhide (jej chrześcijańskie imię brzmiało Gracia, 1563–1600). Gdy Akechi Mitsuhide wszczął bunt, który doprowadził do śmierci Ody Nobunagi, liczył na wsparcie Tadaokiego w walce przeciwko Toyotomiemu Hideyoshiemu, jednemu z dawnych generałów Nobunagi. Tadaoki jednak odmówił przyłączenia się do Mitsuhidego i później złożył przysięgę wierności Toyotomiemu Hideyoshiemu. Jako wasal Hideyoshiego brał udział w kampaniach pod Komaki i Odawarą. W latach 90. XVI wieku zbliżył się do Tokugawy Ieyasu i w 1600 roku, podczas kampanii Sekigahara, opowiedział się po jego stronie. W przeddzień decydującej bitwy Ishida Mitsunari próbował wywrzeć presję na swoich przeciwników, biorąc jako zakładników członków ich rodzin, w tym Gracię, lecz ona wybrała śmierć.
W bitwie pod Sekigaharą Tadaoki dowodził pięciotysięcznym oddziałem znajdującym się w awangardzie armii Tokugawy i brał udział w starciach z oddziałami Shimy Sakona. Po zwycięstwie otrzymał w nagrodę domenę Nakatsu w prowincji Buzen, a w 1602 roku także domenę Kokura.
Za główną siedzibę jego posiadłości uważano zamek Nakatsu, położony na wschodnim wybrzeżu wyspy Kiusiu. Tadaoki postanowił jednak przenieść centrum swojej domeny na północ wyspy, do obszaru, w którym krzyżowały się ważne szlaki komunikacyjne między Kiusiu a Honsiu. Rozpoczął budowę nowego zamku, zapraszając wykwalifikowanych rzemieślników i doświadczonych budowniczych z różnych regionów kraju. Znaczne wysiłki i środki przeznaczył także na rozwój miasta zamkowego. Budowa została w pełni ukończona w 1608 roku.
W 1620 roku Tadaoki abdykował na rzecz swojego syna Tadatokiego (1586–1641), który został drugim daimyo domeny Kokura. W 1632 roku Hosokawa Tadatoki został przeniesiony do zamku Kumamoto, a Kokura przeszła w ręce krewnego rodu Hosokawa, Ogasawary Tadaazane (1596–1667). Tadaazane, prawnuk Tokugawy Ieyasu, przybył do Kokury z zamku Akashi. Na jego zaproszenie do miasta przybył zenistyczny mnich Sokuhi, przedstawiciel szkoły Ōbaku, i wzniesiono kilka świątyń.
W 1634 roku, na zaproszenie Tadaazane, do zamku przybył słynny mistrz fechtunku Miyamoto Musashi. Mieszkał on w Kokurze przez siedem lat — był to najdłuższy okres, jaki spędził w jednym miejscu w ciągu całego swojego życia. W tym czasie w mieście powstała szkoła Niten Ichi-ryu, koncentrująca się głównie na technice walki dwoma mieczami opracowanej i praktykowanej przez samego Musashiego.
Ród Ogasawara władał zamkiem przez ponad 230 lat. W 1837 roku donżon Kokury, wraz z pozostałymi zabudowaniami, został zniszczony w wielkim pożarze. Dwa lata później zamek odbudowano, jednak główna wieża nie została ponownie wzniesiona.
W okresie Bakumatsu (1853–1869) zamek służył jako siedziba dowództwa sił przeciwstawiających się powstaniu rodu Choshu przeciwko władzy siogunatu. W 1866 roku połączone siły domen Kokura i Kumamoto próbowały stłumić bunt, lecz poniosły porażkę. Ród Ogasawara został zmuszony do opuszczenia zamku Kokura, który wycofujące się wojska podpaliły, doprowadzając do jego całkowitego zniszczenia. W 1869 roku ostatni daimyo rodu Ogasawara, Tadanobu, przekazał zamek na własność cesarza.
Podczas II wojny światowej miasto Kokura zostało wyznaczone jako cel zapasowy dla pierwszego bombardowania atomowego oraz jako główny cel drugiego ataku. Pierwsza bomba została jednak zrzucona na cel główny, Hiroszimę, a gęsta mgła uniemożliwiła zrzucenie drugiej bomby na Kokurę, co doprowadziło do wyboru celu zastępczego — Nagasaki. W ten sposób Kokura dwukrotnie uniknęła zniszczenia.
Po wojnie zamek został skonfiskowany przez amerykańskie wojska okupacyjne i zwrócony Japonii w 1957 roku.
W 1959 roku główna wieża zamku została odbudowana z użyciem żelbetu. Odbudowa ta jest uważana za przykład tzw. „fałszywego” zamku, ponieważ jego współczesny wygląd znacznie różni się od historycznego pierwowzoru: donżon wzniesiony przez Hosokawę Tadaokiego należał do prostego typu sotogata i nie posiadał szczytów. Obecna wieża jest natomiast ozdobiona licznymi szczytami i może być zaliczona do stylu namban, gdyż jej najwyższe piętro jest znacznie większe od poprzedniego. Całkowita wysokość donżonu wynosi prawie 50 metrów, z czego około 19 metrów przypada na kamienną podstawę. Wieża składa się z czterech poziomów i pięciu kondygnacji; piąta kondygnacja jest większa od czwartej i wyposażona w panoramiczny taras widokowy. Od 1971 roku w donżonie działa muzeum posiadające interesującą kolekcję artefaktów. Do 1991 roku odbudowano również niektóre z drugorzędnych budowli zespołu zamkowego.
Zobacz także
-
Zamek Amagasaki
Za rok założenia zamku Amagasaki tradycyjnie uznaje się 1617, kiedy Toda Ujikané wzniósł tu swój zamek, który stał się administracyjnym centrum domeny Amagasaki. Jednak już w okresie Sengoku na tym miejscu istniała twierdza zbudowana przez ród Hosokawa. Po upadku zamku Itami w 1579 roku Araki Murashige — dawny wasal Ody Nobunagi, który zbuntował się przeciwko niemu — schronił się w tym wcześniejszym zamku.
-
Zamek w Hiroszimie
Mōri Terumoto (1553–1625) był wnukiem i prawowitym spadkobiercą słynnego Mōri Motonariego. Gdy w 1571 roku stanął na czele klanu Mōri, odziedziczył rozległe terytoria obejmujące znaczną część regionów San’in i San’yō w zachodniej części wyspy Honsiu. Ponadto klan Mōri dysponował największą i najbardziej zaawansowaną technologicznie flotą morską swoich czasów.
-
Zamek Fukuyama
Po klęsce stronników Toyotomiego Hideyoriego w kampaniach osakijskich z lat 1614–1615 w Japonii nadal istniało wiele rodów, których lojalność wobec siogunatu Tokugawa nie była pełna, zwłaszcza w zachodnim regionie Chūgoku. Mizuno Katsunari (1564–1651), kuzyn Tokugawy Ieyasu, stał się pierwszym z bliskich domowi Tokugawa panów feudalnych, tzw. fudai daimyō, przeniesionym do tego strategicznie ważnego obszaru.
-
Zamek Tiba
Za założyciela klanu Chiba uważa się Chiba Tsunesige (1083–1180), który w 1126 roku przeniósł swoją siedzibę do rejonu Inohana i wzniósł tam silnie ufortyfikowaną warownię. Choć sam Tsunesige pochodził z klanu Taira, ród Chiba później poparł Minamoto no Yoritomo, przyszłego twórcę pierwszego siogunatu.
-
Zamek Sunomata
Oda Nobunaga, w ramach swojego „ostatecznego rozwiązania” konfliktu z klanem Saitō, zaplanował budowę fortu w rejonie Sunomata, który miał służyć jako wysunięta baza do ataku na zamek Inabayama (później przemianowany na Gifu). Sunomata była bagnistym obszarem położonym między zamkiem Ogaki, twierdzą klanu Oda, a Inabayamą, główną fortecą klanu Saitō. Wcześniejsze próby wzniesienia w tym miejscu umocnień, podejmowane przez generałów Ody Sakumę Nobumoriego i Shibatę Katsuiego, zakończyły się niepowodzeniem. Wówczas zadanie powierzono młodemu wasalowi Kinoshicie Tokichirō, który później stał się znany jako Toyotomi Hideyoshi.
-
Zamek Shibata
Dokładny moment pojawienia się pierwszych budowli na terenie dzisiejszego zamku nie jest znany; powszechnie uważa się jednak, że pierwsze umocnione konstrukcje powstały tu w okresie Muromachi, gdy ziemie te znajdowały się pod kontrolą klanu Shibata.
-
Zamek Okayama
Według różnych przekazów najwcześniejsze fortyfikacje na terenie dzisiejszego zamku Okayama powstały już w XIV wieku i zostały wzniesione przez ród Nawa. Rzeka Asahigawa była wykorzystywana jako naturalna przeszkoda obronna, chroniąca jedną ze stron umocnień.
Na początku XVI wieku ród Kanamitsu zbudował tu nowy zamek, który wówczas nosił nazwę Ishiyama. W 1573 roku przeszedł on pod kontrolę rodu Ukita, po czym Ukita Naoie (1529–1582) rozpoczął zakrojoną na szeroką skalę przebudowę. Nie zdążył jej ukończyć z powodu śmierci, a dalsze prace kontynuował jego syn Hideie. -
Zamek Nagahama
Hashiba, później znany jako Toyotomi Hideyoshi, po klęsce klanu Azai otrzymał od Ody Nobunagi zamek Odani wraz z okolicznymi ziemiami. Zamek Odani był jednak położony wysoko w górach, co czyniło go mało odpowiednim do skutecznego zarządzania terytorium. Z tego powodu w 1575 roku Hideyoshi rozpoczął budowę nowego zamku w wiosce Imahama, położonej nad brzegiem jeziora Biwa. Wykorzystując znak naga z imienia Nobunagi, nadał zarówno wiosce, jak i nowemu zamkowi nazwę Nagahama.
