Zamek Kokura jest tradycyjnie uznawany za założony przez Hosokawę Tadaokiego (1563–1645), chociaż w chwili, gdy ród Hosokawa przejął kontrolę nad tymi ziemiami, fortyfikacja istniała już co najmniej od 1569 roku i najprawdopodobniej została wzniesiona przez członków rodu Mori.
Początkowo Hosokawa Tadaoki służył Odzie Nobunadze. W latach 80. XVI wieku poślubił Tamę, córkę Akechiego Mitsuhide (jej chrześcijańskie imię brzmiało Gracia, 1563–1600). Gdy Akechi Mitsuhide wszczął bunt, który doprowadził do śmierci Ody Nobunagi, liczył na wsparcie Tadaokiego w walce przeciwko Toyotomiemu Hideyoshiemu, jednemu z dawnych generałów Nobunagi. Tadaoki jednak odmówił przyłączenia się do Mitsuhidego i później złożył przysięgę wierności Toyotomiemu Hideyoshiemu. Jako wasal Hideyoshiego brał udział w kampaniach pod Komaki i Odawarą. W latach 90. XVI wieku zbliżył się do Tokugawy Ieyasu i w 1600 roku, podczas kampanii Sekigahara, opowiedział się po jego stronie. W przeddzień decydującej bitwy Ishida Mitsunari próbował wywrzeć presję na swoich przeciwników, biorąc jako zakładników członków ich rodzin, w tym Gracię, lecz ona wybrała śmierć.
W bitwie pod Sekigaharą Tadaoki dowodził pięciotysięcznym oddziałem znajdującym się w awangardzie armii Tokugawy i brał udział w starciach z oddziałami Shimy Sakona. Po zwycięstwie otrzymał w nagrodę domenę Nakatsu w prowincji Buzen, a w 1602 roku także domenę Kokura.
Za główną siedzibę jego posiadłości uważano zamek Nakatsu, położony na wschodnim wybrzeżu wyspy Kiusiu. Tadaoki postanowił jednak przenieść centrum swojej domeny na północ wyspy, do obszaru, w którym krzyżowały się ważne szlaki komunikacyjne między Kiusiu a Honsiu. Rozpoczął budowę nowego zamku, zapraszając wykwalifikowanych rzemieślników i doświadczonych budowniczych z różnych regionów kraju. Znaczne wysiłki i środki przeznaczył także na rozwój miasta zamkowego. Budowa została w pełni ukończona w 1608 roku.
W 1620 roku Tadaoki abdykował na rzecz swojego syna Tadatokiego (1586–1641), który został drugim daimyo domeny Kokura. W 1632 roku Hosokawa Tadatoki został przeniesiony do zamku Kumamoto, a Kokura przeszła w ręce krewnego rodu Hosokawa, Ogasawary Tadaazane (1596–1667). Tadaazane, prawnuk Tokugawy Ieyasu, przybył do Kokury z zamku Akashi. Na jego zaproszenie do miasta przybył zenistyczny mnich Sokuhi, przedstawiciel szkoły Ōbaku, i wzniesiono kilka świątyń.
W 1634 roku, na zaproszenie Tadaazane, do zamku przybył słynny mistrz fechtunku Miyamoto Musashi. Mieszkał on w Kokurze przez siedem lat — był to najdłuższy okres, jaki spędził w jednym miejscu w ciągu całego swojego życia. W tym czasie w mieście powstała szkoła Niten Ichi-ryu, koncentrująca się głównie na technice walki dwoma mieczami opracowanej i praktykowanej przez samego Musashiego.
Ród Ogasawara władał zamkiem przez ponad 230 lat. W 1837 roku donżon Kokury, wraz z pozostałymi zabudowaniami, został zniszczony w wielkim pożarze. Dwa lata później zamek odbudowano, jednak główna wieża nie została ponownie wzniesiona.
W okresie Bakumatsu (1853–1869) zamek służył jako siedziba dowództwa sił przeciwstawiających się powstaniu rodu Choshu przeciwko władzy siogunatu. W 1866 roku połączone siły domen Kokura i Kumamoto próbowały stłumić bunt, lecz poniosły porażkę. Ród Ogasawara został zmuszony do opuszczenia zamku Kokura, który wycofujące się wojska podpaliły, doprowadzając do jego całkowitego zniszczenia. W 1869 roku ostatni daimyo rodu Ogasawara, Tadanobu, przekazał zamek na własność cesarza.
Podczas II wojny światowej miasto Kokura zostało wyznaczone jako cel zapasowy dla pierwszego bombardowania atomowego oraz jako główny cel drugiego ataku. Pierwsza bomba została jednak zrzucona na cel główny, Hiroszimę, a gęsta mgła uniemożliwiła zrzucenie drugiej bomby na Kokurę, co doprowadziło do wyboru celu zastępczego — Nagasaki. W ten sposób Kokura dwukrotnie uniknęła zniszczenia.
Po wojnie zamek został skonfiskowany przez amerykańskie wojska okupacyjne i zwrócony Japonii w 1957 roku.
W 1959 roku główna wieża zamku została odbudowana z użyciem żelbetu. Odbudowa ta jest uważana za przykład tzw. „fałszywego” zamku, ponieważ jego współczesny wygląd znacznie różni się od historycznego pierwowzoru: donżon wzniesiony przez Hosokawę Tadaokiego należał do prostego typu sotogata i nie posiadał szczytów. Obecna wieża jest natomiast ozdobiona licznymi szczytami i może być zaliczona do stylu namban, gdyż jej najwyższe piętro jest znacznie większe od poprzedniego. Całkowita wysokość donżonu wynosi prawie 50 metrów, z czego około 19 metrów przypada na kamienną podstawę. Wieża składa się z czterech poziomów i pięciu kondygnacji; piąta kondygnacja jest większa od czwartej i wyposażona w panoramiczny taras widokowy. Od 1971 roku w donżonie działa muzeum posiadające interesującą kolekcję artefaktów. Do 1991 roku odbudowano również niektóre z drugorzędnych budowli zespołu zamkowego.
Zobacz także
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
