Zamek Kamino-yama znajdował się w centrum ważnego węzła logistycznego, pośrodku równiny Yonezawa, która stanowiła bramę do zachodniej części regionu Tohoku. To właśnie tutaj krzyżowały się drogi łączące obszary Aizu, Fukushima i Yamagata.
Pierwsze budowle w miejscu dzisiejszego zamku Kamino-yama pojawiły się już w okresie Muromachi, gdy terytorium pozostawało pod kontrolą klanu Tendo. Ziemie wokół przyszłego zamku wielokrotnie stawały się areną bitew między klanami Mogami i Date, przechodząc z rąk do rąk kilka razy.
W 1528 roku Takenaga (Buei) Yoshitada — wasal klanu Mogami i krewny klanu Tendo — pokonał ród Koyanagawa, wasala klanu Date, i umocnił swoją pozycję na terenach wokół obecnego zamku. W 1535 roku zbudował zamek Kamino-yama jako najbardziej wysunięty na południe posterunek na ziemiach klanu Mogami. Yoshitada przyjął nazwę terytorium jako nazwisko, zakładając w ten sposób nowy klan Kamino-yama.
Gdy w klanie Mogami wybuchła wewnętrzna walka o władzę, Kamino-yama Yoshitada poparł przeciwników nowego daimyo Mogami Yoshiakiego. Yoshiaki nie miał wystarczającej liczby wojsk, by prowadzić wyprawy karne, dlatego wolał działać podstępem i przekupstwem. W 1578 roku Kamino-yama Mitsukane, wnuk Yoshitady, najechał ziemie Mogami przy wsparciu klanu Date. Yoshiaki zawarł tajne porozumienie z Minbu Satomi, ważnym wasalem Mitsukane. Zgodnie z warunkami spisku Satomi miał zabić Mitsukane, a w nagrodę otrzymać zamek Kamino-yama. Spisek się powiódł i Satomi został panem zamku. Zamek pozostał ważną twierdzą w rywalizacji między klanami Mogami i Date.
Zamek Kamino-yama wzniesiono na niewysokim wzgórzu, niedaleko rzeki płynącej w pobliżu. Plan fortyfikacji w maksymalnym stopniu wykorzystywał naturalne warunki obronne: zachodnia i południowa strona były chronione przez strome urwiska. Zamek miał dwa pierścienie obronne, z których każdy otaczała fosa wypełniona wodą (mizubori). Główny dziedziniec, honmaru, miał niemal prostokątny kształt i wymiary około 100 na 50 metrów.
W 1590 roku zarówno klan Mogami, jak i klan Date złożyły przysięgę wierności Toyotomi Hideyoshiemu, a prawa klanu Mogami do ziem wokół zamku Kamino-yama zostały potwierdzone.
Podczas kampanii Sekigahara w 1600 roku klan Mogami poparł Tokugawę Ieyasu, w wyniku czego jego ziemie zostały zaatakowane przez klan Uesugi. Zamek Kamino-yama został oblężony przez siły liczące 4 tysiące żołnierzy, podczas gdy komendant Minbu Satomi miał do dyspozycji jedynie 500 ludzi. Satomi ukrył jednak część garnizonu poza zamkiem i niespodziewanie zaatakował oblegających od tyłu, co pomogło zapobiec szturmowi. Po zwycięstwie Ieyasu w bitwie pod Sekigaharą prawa klanu Mogami do ziem wokół zamku Kamino-yama zostały ponownie potwierdzone.
Jednak w 1622 roku w klanie wybuchł konflikt i w ramach kary klan Mogami został pozbawiony swoich praw, a terytorium nowej domeny Kamino-yama skonfiskowano. W okresie Edo zamek i domena często zmieniały właścicieli, przechodząc m.in. w ręce klanów Matsudaira, Gamo, Toki i Kanamori.
Za rządów klanu Toki (1628–1691) zamek otrzymał donżon, jednak został on zniszczony w 1692 roku i nigdy nie został odbudowany. W XVIII wieku zamek przeszedł pod zarząd gałęzi Fujii klanu Matsudaira, która zarządzała zamkiem i domeną aż do początku epoki Meiji.
Zgodnie z edyktem nowego rządu Meiji zachowane budowle zamku zostały rozebrane w 1872 roku, a teren dawnego zamku przekształcono w park miejski. Na ruinach wzniesiono również chram shintō.
W 1982 roku na terenie dawnego drugiego dziedzińca zbudowano żelbetową wieżę-donżon. Ponieważ nie zachowały się żadne materiały pokazujące, jak wyglądał oryginalny donżon zamku Kamino-yama, za model do tej „rekonstrukcji” posłużył donżon zamku Inuyama. Jest to kolejny przykład „fałszywej rekonstrukcji” donżonów w Japonii.
Obecnie w wieży mieści się muzeum historyczne, a na ostatnim piętrze znajduje się taras widokowy, z którego roztacza się znakomity widok na góry Zao i miasto Kamino-yama. W źródłach spotyka się również inną nazwę zamku: Tsukioka.
Zobacz także
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
