Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
Zamek Najima znajdował się na niewielkim półwyspie wysuniętym w zatokę Hakata, na północ od ujścia rzeki Tatara. Główne obwody zamku były rozmieszczone w jednej linii z zachodu na wschód, przy czym centralny obwód (honmaru) był większy niż drugi (ninomaru) i trzeci (sannomaru). Zamek posiadał własny donżon, kamienne mury, bramy oraz wieże.
Miasto zamkowe znajdowało się na południowy wschód od głównych obwodów. Według relacji naocznych świadków zamek dysponował własnym portem, co umożliwiało statkom bezpośrednie cumowanie przy jego terenie. Uważa się, że zostało to wykonane na bezpośredni rozkaz Toyotomi Hideyoshiego, ponieważ zamek miał służyć jako jeden z ośrodków morskich wspierających wojska zmierzające do Korei. W związku z budową nowego zamku starożytna świątynia Benten-jinja, poświęcona bogini Benzaiten, została przeniesiona ze szczytu wzgórza na południe. W rezultacie południowy, odrębny obwód zamku otrzymał nazwę Bentenkuruwa. Świątynia istnieje do dziś na terenie ruin zamku pod nazwą Najima-jinja.
Po zakończeniu kampanii koreańskiej Kobayakawa Takakage przekazał zamek swojemu adoptowanemu synowi, Kobayakawa Hideaki. Hideaki zyskał niesławę jako najbardziej znany zdrajca kampanii pod Sekigaharą: podczas decydującej bitwy pod Sekigaharą w 1600 roku przeszedł na stronę Tokugawa Ieyasu. Po zwycięstwie koalicji wschodniej Hideaki otrzymał zwiększone dochody oraz ziemie w rejonie zamku Okayama, natomiast zamek Najima i prowincja Chikuzen zostały nadane Kuroda Nagamasa.
Nagamasa uznał jednak, że Najima nie nadaje się do zarządzania nowo zdobytymi terytoriami. Ze względu na swoje położenie geograficzne zamek osiągnął granice możliwej rozbudowy, a ponadto znajdował się daleko od ważnego ośrodka handlowego, miasta Hakata. W rezultacie w 1601 roku Nagamasa rozpoczął budowę nowej twierdzy — zamku Fukuoka — na terenie dzisiejszej Fukuoki, którą ukończono w 1607 roku. Wiele budynków zamku Najima, a nawet kamienie z jego murów, zostało ponownie wykorzystanych przy wznoszeniu nowego zamku. W konsekwencji zamek Najima przestał istnieć.
Obecnie zachowały się jedynie ślady ziemnych umocnień, pozostałości wałów oraz fragmenty kamieni z murów i fundamentów budowli. Z inicjatywy lokalnych mieszkańców dawny teren zamku został wykupiony przez miasto od prywatnych właścicieli, a w 2012 roku otwarto „Park Ruin Zamku Najima”. Ustawiono tablice informacyjne opisujące historię zamku oraz przeprowadzone na tym terenie badania archeologiczne. Część bram zamkowych przetrwała do naszych czasów i jest dostępna do zwiedzania. Co najmniej jedna brama została jednoznacznie zidentyfikowana jako pochodząca pierwotnie z zamku Najima; po kilkukrotnej zmianie lokalizacji została ostatecznie zainstalowana w 1961 roku na terenie zamku Fukuoka pod nazwą Najimamon. Uważa się również, że bramy świątyń Soshoji i Sofukuji — z których ta druga była świątynią rodową klanu Kuroda — pierwotnie stanowiły część zamku Najima.
Zobacz także
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
-
Zamek Kishiwada
Słynny XIV-wieczny dowódca wojskowy Kusunoki Masashige (1294–1336), który posiadał rozległe ziemie na południe od terenów dzisiejszej Osaki, polecił jednemu ze swoich wasali, Kishiwada Osamu, zbudować ufortyfikowaną rezydencję. Rozkaz ten wykonano około 1336 roku. Te umocnienia stały się pierwszymi budowlami na miejscu, na którym później powstał zamek Kishiwada. Od samego początku zamek znajdował się w strategicznie ważnym położeniu — mniej więcej w połowie drogi między miastami Wakayama i Osaka, na południe od ważnego portu Sakai. Z powodu tego położenia w okresach działań wojennych wielokrotnie przechodził z rąk do rąk.
-
Zamek Kaminoyama
Zamek Kamino-yama znajdował się w centrum ważnego węzła logistycznego, pośrodku równiny Yonezawa, która stanowiła bramę do zachodniej części regionu Tohoku. To właśnie tutaj krzyżowały się drogi łączące obszary Aizu, Fukushima i Yamagata.
