Zamek Tatsuno nie jest pojedynczą fortyfikacją, lecz kompleksem składającym się z dwóch części: górskiej twierdzy położonej na szczycie góry Keirozan oraz zamku typu nizinna-górska znajdującego się u jej podnóża. Górska warownia została zbudowana około 1499 roku przez Akamatsu Murahide. W okresie Muromachi klan Akamatsu był wpływowym rodem, który u szczytu swojej potęgi kontrolował prowincje Settsu, Harima, Bizen i Mimasaka. Przodkowie Murahide brali bezpośredni udział w wydarzeniach powstania Genkō w XIV wieku oraz w późniejszym ustanowieniu siogunatu Ashikaga. Jednak w XV wieku, w wyniku procesu gekokujō, klan zaczął tracić swoją pozycję pod naporem rosnących w siłę rodów, w tym swoich dawnych wasali — klanów Urakami i Bessho. Dodatkowo Akamatsu znajdowali się pod stałą presją ze strony klanu Amago z prowincji Izumo.
Akamatsu Masahide (1510–1570) został na początku XVI wieku głową linii Tatsuno klanu Akamatsu. Uczyniąc zamek Tatsuno swoją bazą, początkowo skutecznie odpierał próby klanów Urakami i Kuroda zdobycia prowincji Harima. Jednak w 1569 roku sam zaatakował Kuroda Yoshitaka i poniósł klęskę. Porażka ta doprowadziła do utraty władzy klanu Akamatsu w regionie i ostatecznie podporządkowała go klanowi Urakami.
Po śmierci Masahide przywództwo klanu objął jego syn, Akamatsu Hirohide (1562–1600). W 1577 roku zamek Tatsuno został zaatakowany przez wojska Oda Nobunagi, dowodzone przez Hashibę Hideyoshiego, później znanego jako Toyotomi Hideyoshi. Hirohide poddał się Hideyoshiemu i przeszedł na jego służbę. Hideyoshi wysłał go następnie, aby dowodził zamkiem Takeda, a w Tatsuno mianował zarządcą jednego ze swoich najstarszych wasali — Hachisukę Masakatsu (1526–1586).
Po podboju wyspy Shikoku w 1585 roku klan Hachisuka został przeniesiony do zamku Tokushima. Zamek Tatsuno był uważany za ważny punkt obronny w systemie obronnym regionu Chūgoku i miał chronić podejścia do głównej twierdzy — zamku Himeji. Hideyoshi mianował zarządcami Tatsuno swoich zaufanych wasali i krewnych, w tym Fukushimę Masanoriego, Kinoshitę Katsutoshiego i Koide Yoshimasę. W tym okresie zamek został znacznie wzmocniony i rozbudowany, obejmując także teren u podnóża góry. Wyposażono go w najnowocześniejsze jak na tamte czasy fortyfikacje, w tym potężne kamienne mury. Górska część zamku składała się z ponad dwudziestu tarasów, z których każdy był chroniony murami i skomplikowanym systemem bram.
Po bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku cała prowincja Harima, w tym zamek Tatsuno, przeszła pod kontrolę klanu Ikeda. Później zamek znajdował się w rękach przedstawicieli klanów Honda, Ogasawara i Kyōgoku. W 1658 roku klan Kyōgoku został przeniesiony do zamku Marugame, po czym Tatsuno przez pewien czas pozostawało opuszczone.
W 1672 roku właścicielem zamku został Wakisaka Yasumasa, potomek Wakisaki Yasuharu, jednego z „siedmiu włóczni Shizugatake”. Musiał on odbudować całkowicie zniszczony zamek, jednak przepisy siogunatu Tokugawa zabraniały wznoszenia nowych potężnych umocnień, w tym donżonu. W związku z tym Yasumasa ograniczył się do odbudowy części zabudowań dolnej części zamku i wzniósł nowy pałac mieszkalny, zwany goten. Jego potomkowie zarządzali zamkiem aż do restauracji Meiji.
Dzięki dogodnemu położeniu w pobliżu rzeki Ibo, na jednym z głównych szlaków komunikacyjnych, a także dzięki sprawnemu zarządzaniu, Tatsuno stopniowo przekształciło się w prosperujące miasto. Do dziś w mieście zamkowym zachowało się wiele budynków z okresu Edo, w tym domy samurajów. Z tego powodu Tatsuno zostało nazwane „małym Kioto” prowincji Harima. Słynny XVII-wieczny szermierz i strateg Miyamoto Musashi, autor Księgi pięciu kręgów, spędził tu pewien czas, trenując i studiując różne dyscypliny.
Zamek został zniszczony w okresie Meiji. W 1979 roku odbudowano fragmenty murów, pałac głównego dziedzińca (honmaru goten), bramę Ujimi-mon, bramę typu kōrai oraz narożną wieżę (sumiyagura). Z górskiej części zamku pozostały jedynie ruiny, w których można zobaczyć fragmenty kamiennych murów.
Zobacz także
-
Zamek Takamatsu
Zamek Takamatsu został założony przez Ikomę Chikamasę (1526–1603), który w 1587 roku został mianowany władcą Takamatsu przez Toyotomi Hideyoshiego. W następnym roku Chikamasa rozpoczął budowę zamku na wybrzeżu Morza Wewnętrznego (Setonaikai), kończąc ją w 1590 roku. Cztery pokolenia rodu Ikoma rządziły z tego zamku.
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
