Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
Podczas kampanii Sekigahara w 1600 roku Tokugawa Ieyasu nakazał klanowi Satake wystąpić przeciwko klanowi Uesugi w prowincji Aizu; Yoshinobu wahał się jednak z wyborem strony, gdyż sympatyzował z Ishidą Mitsunarim, przywódcą Koalicji Zachodniej. W rezultacie klan Satake podzielił się: ojciec Yoshinobu, Satake Yoshishige, oraz wielu wasali poparli Koalicję Wschodnią. Yoshinobu wysłał jedynie niewielki oddział kawalerii, aby wesprzeć Tokugawa Hidetada przeciwko klanowi Sanada.
Yoshinobu udawał neutralność, choć krążyły pogłoski o jego tajnym porozumieniu z klanem Uesugi. Po zwycięstwie Koalicji Wschodniej pod Sekigaharą Tokugawa Ieyasu zamierzał całkowicie skonfiskować jego ziemie, jednak Yoshishige wstawił się za nim. Yoshinobu został przeniesiony do prowincji Dewa z dochodami zmniejszonymi o połowę i został pierwszym daimyō nowej domeny Kubota.
Początkowo zamieszkał w zamku Minato, położonym na terenie dzisiejszego miasta Akita. Ponieważ zamek był zbyt mały i słabo ufortyfikowany, Yoshinobu rozpoczął budowę nowej twierdzy, której główne prace zakończono w 1604 roku.
Zamek wzniesiono na 40-metrowym wzgórzu na lewym brzegu rzeki Nibetsugawa, dopływu rzeki Omonogawa; rzeki i okoliczne bagna stanowiły naturalną ochronę. System obronny obejmował fosy z wodą (mizubori) oraz ziemne wały (dorui) z glinianymi murami (dobē); zamek praktycznie nie posiadał kamiennych murów (ishigaki), prawdopodobnie z powodu braku odpowiedniego kamienia w regionie.
Zamek nigdy nie miał głównej wieży tenshu ani wysokich wież yagura; zamiast tego wzniesiono osiem dwukondygnacyjnych wież oraz pałac. Uważa się, że Yoshinobu celowo zrezygnował z budowy tenshu, aby nie wywołać niezadowolenia Ieyasu.
W dokumentach z okresu Edo zamek początkowo nazywano Akita; jednak na północ od niego już od okresu Nara istniał zamek o tej samej nazwie, dlatego około 1647 roku utrwaliła się nazwa Kubota. Równocześnie rozwijało się miasto zamkowe, które rozbudowywano w latach 1607, 1619, 1629 i 1631. W 1633 roku zamek niemal całkowicie spłonął, lecz do 1635 został odbudowany; kolejne pożary miały miejsce w 1776, 1778, 1797 i 1880 roku.
Podczas wojny Boshin w 1868 roku klan Satake poparł rząd Meiji, w wyniku czego zamek został zaatakowany przez siły prorządowe siogunatu z sąsiedniej domeny Shōnai. W 1872 roku twierdzę opuszczono zgodnie z edyktem nakazującym likwidację zamków samurajskich; większość wałów zniwelowano, fosy zasypano, a pozostałe budynki rozebrano.
Jedyną zachowaną do dziś budowlą jest strażnica (bansho) przy dawnej bramie głównej, odrestaurowana w 1988 roku; zachowała się również jedna z bram, przeniesiona w 1886 roku do lokalnej świątyni buddyjskiej. Rezydencja samurajska z XIX wieku, należąca niegdyś do klanu Kurosawa i położona w trzecim okręgu (sannomaru), została w 1988 roku przeniesiona do parku Hitotsumori w Akicie; jest to jedna z najlepiej zachowanych rezydencji samurajskich okresu Edo i posiada status narodowego ważnego dobra kultury.
Na miejscu dawnych okręgów honmaru i ninomaru znajduje się dziś park Senshū z poświęconą Hachimanowi świątynią shintō — Hachiman Akita Shrine — wzniesioną w 1907 roku, zniszczoną przez pożar w 2005 i odbudowaną w 2007 roku. W 1989 roku zbudowano trzykondygnacyjną wieżę narożną Osumiyagura, uznawaną za „rekonstrukcję symboliczną”. W 2001 roku odbudowano główną bramę honmaru. Na terenie dawnego zamku znajduje się również Muzeum Materiałów Historycznych Satake. Zamek był także znany jako Yadome i Kuzune, a w 2006 roku został wpisany przez Japońskie Stowarzyszenie Zamków na listę „100 Najwybitniejszych Zamków Japonii”.
Zobacz także
-
Zamek Arato
Zamek Arato został zbudowany w 1524 roku przez ród Yamada na rozkaz ich seniora, Murakamiego, jako niewielka górska warownia. Z czasem zyskał strategiczne znaczenie i stał się jednym z głównych punktów konfliktu między dwoma słynnymi daimyō okresu Sengoku — Takeda Shingen i Murakami Yoshikiyo. Konflikt ten uczynił z zamku jedną z kluczowych fortec w walce o kontrolę nad Shinano Province.
-
Zamek Tatsuno
Zamek Tatsuno nie jest pojedynczą fortyfikacją, lecz kompleksem składającym się z dwóch części: górskiej twierdzy położonej na szczycie góry Keirozan oraz zamku typu nizinna-górska znajdującego się u jej podnóża. Górska warownia została zbudowana około 1499 roku przez Akamatsu Murahide. W okresie Muromachi klan Akamatsu był wpływowym rodem, który u szczytu swojej potęgi kontrolował prowincje Settsu, Harima, Bizen i Mimasaka. Przodkowie Murahide brali bezpośredni udział w wydarzeniach powstania Genkō w XIV wieku oraz w późniejszym ustanowieniu siogunatu Ashikaga. Jednak w XV wieku, w wyniku procesu gekokujō, klan zaczął tracić swoją pozycję pod naporem rosnących w siłę rodów, w tym swoich dawnych wasali — klanów Urakami i Bessho. Dodatkowo Akamatsu znajdowali się pod stałą presją ze strony klanu Amago z prowincji Izumo.
-
Zamek Takamatsu
Zamek Takamatsu został założony przez Ikomę Chikamasę (1526–1603), który w 1587 roku został mianowany władcą Takamatsu przez Toyotomi Hideyoshiego. W następnym roku Chikamasa rozpoczął budowę zamku na wybrzeżu Morza Wewnętrznego (Setonaikai), kończąc ją w 1590 roku. Cztery pokolenia rodu Ikoma rządziły z tego zamku.
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
