Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
Podczas kampanii Sekigahara w 1600 roku Tokugawa Ieyasu nakazał klanowi Satake wystąpić przeciwko klanowi Uesugi w prowincji Aizu; Yoshinobu wahał się jednak z wyborem strony, gdyż sympatyzował z Ishidą Mitsunarim, przywódcą Koalicji Zachodniej. W rezultacie klan Satake podzielił się: ojciec Yoshinobu, Satake Yoshishige, oraz wielu wasali poparli Koalicję Wschodnią. Yoshinobu wysłał jedynie niewielki oddział kawalerii, aby wesprzeć Tokugawa Hidetada przeciwko klanowi Sanada.
Yoshinobu udawał neutralność, choć krążyły pogłoski o jego tajnym porozumieniu z klanem Uesugi. Po zwycięstwie Koalicji Wschodniej pod Sekigaharą Tokugawa Ieyasu zamierzał całkowicie skonfiskować jego ziemie, jednak Yoshishige wstawił się za nim. Yoshinobu został przeniesiony do prowincji Dewa z dochodami zmniejszonymi o połowę i został pierwszym daimyō nowej domeny Kubota.
Początkowo zamieszkał w zamku Minato, położonym na terenie dzisiejszego miasta Akita. Ponieważ zamek był zbyt mały i słabo ufortyfikowany, Yoshinobu rozpoczął budowę nowej twierdzy, której główne prace zakończono w 1604 roku.
Zamek wzniesiono na 40-metrowym wzgórzu na lewym brzegu rzeki Nibetsugawa, dopływu rzeki Omonogawa; rzeki i okoliczne bagna stanowiły naturalną ochronę. System obronny obejmował fosy z wodą (mizubori) oraz ziemne wały (dorui) z glinianymi murami (dobē); zamek praktycznie nie posiadał kamiennych murów (ishigaki), prawdopodobnie z powodu braku odpowiedniego kamienia w regionie.
Zamek nigdy nie miał głównej wieży tenshu ani wysokich wież yagura; zamiast tego wzniesiono osiem dwukondygnacyjnych wież oraz pałac. Uważa się, że Yoshinobu celowo zrezygnował z budowy tenshu, aby nie wywołać niezadowolenia Ieyasu.
W dokumentach z okresu Edo zamek początkowo nazywano Akita; jednak na północ od niego już od okresu Nara istniał zamek o tej samej nazwie, dlatego około 1647 roku utrwaliła się nazwa Kubota. Równocześnie rozwijało się miasto zamkowe, które rozbudowywano w latach 1607, 1619, 1629 i 1631. W 1633 roku zamek niemal całkowicie spłonął, lecz do 1635 został odbudowany; kolejne pożary miały miejsce w 1776, 1778, 1797 i 1880 roku.
Podczas wojny Boshin w 1868 roku klan Satake poparł rząd Meiji, w wyniku czego zamek został zaatakowany przez siły prorządowe siogunatu z sąsiedniej domeny Shōnai. W 1872 roku twierdzę opuszczono zgodnie z edyktem nakazującym likwidację zamków samurajskich; większość wałów zniwelowano, fosy zasypano, a pozostałe budynki rozebrano.
Jedyną zachowaną do dziś budowlą jest strażnica (bansho) przy dawnej bramie głównej, odrestaurowana w 1988 roku; zachowała się również jedna z bram, przeniesiona w 1886 roku do lokalnej świątyni buddyjskiej. Rezydencja samurajska z XIX wieku, należąca niegdyś do klanu Kurosawa i położona w trzecim okręgu (sannomaru), została w 1988 roku przeniesiona do parku Hitotsumori w Akicie; jest to jedna z najlepiej zachowanych rezydencji samurajskich okresu Edo i posiada status narodowego ważnego dobra kultury.
Na miejscu dawnych okręgów honmaru i ninomaru znajduje się dziś park Senshū z poświęconą Hachimanowi świątynią shintō — Hachiman Akita Shrine — wzniesioną w 1907 roku, zniszczoną przez pożar w 2005 i odbudowaną w 2007 roku. W 1989 roku zbudowano trzykondygnacyjną wieżę narożną Osumiyagura, uznawaną za „rekonstrukcję symboliczną”. W 2001 roku odbudowano główną bramę honmaru. Na terenie dawnego zamku znajduje się również Muzeum Materiałów Historycznych Satake. Zamek był także znany jako Yadome i Kuzune, a w 2006 roku został wpisany przez Japońskie Stowarzyszenie Zamków na listę „100 Najwybitniejszych Zamków Japonii”.
Zobacz także
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
-
Zamek Kishiwada
Słynny XIV-wieczny dowódca wojskowy Kusunoki Masashige (1294–1336), który posiadał rozległe ziemie na południe od terenów dzisiejszej Osaki, polecił jednemu ze swoich wasali, Kishiwada Osamu, zbudować ufortyfikowaną rezydencję. Rozkaz ten wykonano około 1336 roku. Te umocnienia stały się pierwszymi budowlami na miejscu, na którym później powstał zamek Kishiwada. Od samego początku zamek znajdował się w strategicznie ważnym położeniu — mniej więcej w połowie drogi między miastami Wakayama i Osaka, na południe od ważnego portu Sakai. Z powodu tego położenia w okresach działań wojennych wielokrotnie przechodził z rąk do rąk.
-
Zamek Kaminoyama
Zamek Kamino-yama znajdował się w centrum ważnego węzła logistycznego, pośrodku równiny Yonezawa, która stanowiła bramę do zachodniej części regionu Tohoku. To właśnie tutaj krzyżowały się drogi łączące obszary Aizu, Fukushima i Yamagata.
