Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
Pierwotna wersja zamku została wzniesiona w 1337 roku przez Doi Yoshimasę na polecenie daimyo klanu Kōno. Kawanoe miał przeciwdziałać agresji sąsiedniego klanu Hosokawa. Jednak w 1342 roku Hosokawa Yoriharu zdołał zdobyć twierdzę szturmem mimo wysiłków klanu Kōno. Wkrótce potem zamek ponownie powrócił pod kontrolę rodu Kōno.
W okresie Sengoku Kawanoe wielokrotnie stawał się miejscem zaciekłych walk. W 1572 roku zamek został zaatakowany przez klan Miyoshi z prowincji Awa, lecz wszystkie próby szturmu zostały skutecznie odparte. W 1582 roku komendant zamku, Metori Tomoharu, zdecydował się przejść na stronę Chōsokabe Motochiki, który wówczas był uważany za obiecującego władcę prowincji Tosa. Decyzja ta rozgniewała klan Kōno, który skazał Tomoharu na śmierć i zastąpił go własnym generałem Kawakamim Yasukatsu. Dwa lata później zamek został zaatakowany i zdobyty przez wojska Chōsokabe Motochiki.
W 1585 roku Kawanoe padł pod naporem wojsk Kobayakawy Takakage podczas kampanii Toyotomiego Hideyoshiego mającej na celu podbój wyspy Shikoku. Hideyoshi uważał Kawanoe za ważny strategiczny punkt i mianował swoim dowódcą zaufanego generała Fukushimę Masanoriego. Pod jego rządami zamek został znacznie przebudowany i wzmocniony; właśnie wtedy Kawanoe zyskał kamienne mury zwane ishigaki.
Ostatnim właścicielem zamku był znany dowódca wojskowy Kato Yoshiaki. W 1611 roku opuścił on zamek, który następnie stopniowo popadł w ruinę i ostatecznie został całkowicie zniszczony. Dziś z historycznego Kawanoe zachowały się jedynie fragmenty kamiennych murów oraz ślady ziemnych umocnień.
W 1988 roku na terenie ruin zamku Kawanoe wzniesiono trzykondygnacyjny tenshu (główną wieżę) z żelbetonu, wieżę narożną oraz bramy typu wieżowego. Ponieważ nie zachowały się żadne dane dotyczące pierwotnej historycznej wieży głównej, obecny tenshu stanowi w istocie fantazyjną rekonstrukcję i swoim wyglądem bardziej przypomina wieżę z wczesnego okresu Edo. Wewnątrz zrekonstruowanej wieży znajduje się muzeum, którego ekspozycja opiera się głównie na artefaktach z okresu Edo.
Zobacz także
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
-
Zamek Kishiwada
Słynny XIV-wieczny dowódca wojskowy Kusunoki Masashige (1294–1336), który posiadał rozległe ziemie na południe od terenów dzisiejszej Osaki, polecił jednemu ze swoich wasali, Kishiwada Osamu, zbudować ufortyfikowaną rezydencję. Rozkaz ten wykonano około 1336 roku. Te umocnienia stały się pierwszymi budowlami na miejscu, na którym później powstał zamek Kishiwada. Od samego początku zamek znajdował się w strategicznie ważnym położeniu — mniej więcej w połowie drogi między miastami Wakayama i Osaka, na południe od ważnego portu Sakai. Z powodu tego położenia w okresach działań wojennych wielokrotnie przechodził z rąk do rąk.
-
Zamek Kaminoyama
Zamek Kamino-yama znajdował się w centrum ważnego węzła logistycznego, pośrodku równiny Yonezawa, która stanowiła bramę do zachodniej części regionu Tohoku. To właśnie tutaj krzyżowały się drogi łączące obszary Aizu, Fukushima i Yamagata.
-
Zamek Imabari
Tōdō Takatora (1556–1630) w różnych okresach był wasalem znanych klanów: Azai, Oda, Toyotomi oraz Tokugawa. Brał udział w bitwie pod Anegawą (1570), w bitwie pod Shizugatake (1583), w inwazjach na Kiusiu i Koreę, w kampanii Sekigahara (1600) oraz w oblężeniu Osaki (1614–1615).
