W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
Z czasem klan Sasaki podzielił się na dwie frakcje — Kyōgoku i Rokkaku. Po tym podziale zamek Sawayama stał się przygraniczną twierdzą frakcji Rokkaku. Kiedy klan Rokkaku podupadł, teren wraz z zamkiem przeszedł pod kontrolę klanu Azai. Azai wzmocnili i znacznie rozbudowali istniejący fort, przekształcając go w typowy górski zamek z początkowego okresu Sengoku Jidai. W 1570 roku, po bitwie pod Anegawą, Oda Nobunaga zaatakował i zdobył zamek Sawayama. Następnie Niwa Nagahide został mianowany dowódcą zamku.
Po śmierci Ody Nobunagi w 1582 roku zamek przeszedł w ręce Toyotomi Hideyoshiego, który w 1590 roku przekazał go swojemu wasalowi Ishidzie Mitsunariemu. Mitsunari podjął się przebudowy zamku i znacznie go zmodernizował, dodając najnowocześniejsze wówczas elementy fortyfikacyjne. W wyniku tych prac Sawayama otrzymał kamienne mury zwane ishigaki oraz główną wieżę, czyli tenshu.
Na szczycie góry znajdował się główny dziedziniec, honmaru, obok którego znajdował się zachodni dziedziniec zwany Nishikuruwa. Inne dziedzińce schodziły tarasami w dół zbocza. U podnóża góry Mitsunari zbudował swoją rezydencję, chronioną przez wypełnioną wodą fosę zwaną mizubori.
Podczas kampanii Sekigahara w 1600 roku zamek Sawayama został zaatakowany i zdobyty przez wojska Tokugawy Ieyasu. Według legendy Ieyasu tak bardzo nienawidził Mitsunariego, że po zwycięstwie rozkazał całkowicie zniszczyć zamek i zrównać go z ziemią. W rezultacie zburzono nawet kamienne mury, a ziemne wały zwane dorui zostały zniwelowane.
Po tych wydarzeniach Ieyasu przekazał ziemie wokół dawnego zamku swojemu generałowi Ii Naomasie w nagrodę za pomoc w bitwie pod Sekigaharą. Naomasa zamierzał odbudować zamek, jednak jego śmierć pokrzyżowała te plany. Zmarł w 1602 roku z powodu ran odniesionych w tej samej bitwie pod Sekigaharą. Jego syn, Ii Naotsugu, uzyskał pozwolenie na przeniesienie miejsca budowy nowego zamku bliżej jeziora Biwa. Gdy tylko otrzymał to pozwolenie, rozpoczął w 1603 roku budowę nowego zamku Hikone. Niektóre części zamku Sawayama — głównie elementy z zewnętrznych dziedzińców, które nie zostały poważnie uszkodzone — zostały wykorzystane przy budowie zamku Hikone.
Obecnie, z powodu bardzo dokładnego wykonania rozkazu Ieyasu, z zamku prawie nic nie pozostało. Zachowały się jedynie ślady prac ziemnych. Na szczycie góry można wciąż odnaleźć pozostałości fos i wałów, a także wyrównane platformy dziedzińców kuruwa.
Zobacz także
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
