Magara Jurōzaemon Naotaka był wasalem Asakury Yoshikage z prowincji Echizen, a o jego życiu wiadomo bardzo niewiele, włącznie z dokładnym rokiem urodzenia. Magara zdobył sławę dzięki swojej bohaterskiej śmierci w bitwie pod Anegawą w 1570 roku. W tej bitwie połączone siły Ody Nobunagi i Tokugawy Ieyasu starły się z armiami Asai i Asakury, przy czym Ieyasu dowodził lewym skrzydłem, walcząc z wojskami Asakury. Po przekroczeniu płytkiej rzeki Anegawa, która dzieliła obie armie, najlepsi generałowie Tokugawy — Honda Tadakatsu i Sakakibara Yasumasa — uderzyli na kwaterę główną Asakury Kagetake, naczelnego dowódcy armii Echizen. Atak Hondy Tadakatsu był tak błyskawiczny, że Kagetake znalazł się niemal całkowicie otoczony przez wrogie wojska.
W tym krytycznym momencie jeden z samurajów zgłosił się na ochotnika, by osłaniać odwrót sił Asakury. Nobunaga-ki, kronika czynów Ody Nobunagi napisana w okresie Edo na podstawie wspomnień Oty Ushikazu, wasala Nobunagi, opisuje to wydarzenie następująco: „W ogniu walki samotny wojownik z obozu Asakury, imieniem Magara Jurōzaemon, pognał swojego konia i, kręcąc nad głową mieczem niemal tak długim jak on sam, niczym kołem wodnego młyna, ruszył prosto w środek szeregów wroga, wołając: ‘Kto z was ma odwagę, niech wystąpi naprzód i zmierzy się ze mną w pojedynku!’”. W ten sposób wyzywał na pojedynek każdego samuraja Tokugawy, który chciałby stanąć przeciwko niemu. Ten śmiały manewr zapewnił mu nie tylko trwałą pamięć potomnych, ale również dał cenny czas na odwrót jego towarzyszom.
Jako pierwszy jego wyzwanie przyjął wasal klanu Ogasawara imieniem Nagatada, którego Naotaka zabił po krótkiej walce. Wkrótce dołączył do niego jego syn, Magara Jūrōsaburō Naomoto, i razem, osłaniając się nawzajem, wycofywali się wraz z armią Asakury, odpierając zaciekłe ataki samurajów Tokugawy. W pewnym momencie czterech przeciwników jednocześnie rzuciło się na ojca i syna: trzej bracia Kosaka — Shikibu, Gorōjirō i Rokurōgorō — oraz samuraj o imieniu Yamada Muneroku. Jednym potężnym ciosem swojego ogromnego miecza Magara Jurōzaemon zranił Kosakę Shikibu w udo; drugim ciosem strącił z jego głowy hełm, przecinając sznury, które go trzymały, a następnie przeciął włócznię Shikibu. Młodszy brat, Gorōjirō, ruszył mu na pomoc, lecz został trafiony w bok. Yamada Muneroku, sześćdziesięcioletni weteran, także wkroczył do walki, ale jego włócznia również została przecięta. Trzeci z braci, uzbrojony w jumonjū-yari — włócznię z krzyżowym ostrzem — zdołał trafić Magarę Naotakę i zrzucić go z konia. Zanim zdążył się pozbierać, Jurōzaemon został zabity i ścięty. Jego syn Naomoto próbował przebić się do wycofujących się wojsk Asakury, lecz został przechwycony przez samuraja przedstawiającego się jako Aoki Jōzaemon i po zaciętej walce również poległ.
Niemniej jednak ofiara Magary ojca i syna nie poszła na marne. Ich desperacki opór pozwolił Asakurze Kagetake zebrać rozproszone oddziały i sprowadzić je do domu w stosunkowo dobrym porządku. Sam Asakura Yoshikage utrzymał się jednak u władzy jedynie przez kolejne trzy lata, zanim poniósł ostateczną klęskę.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
