Oda Nobukatsu, Daimyo i ceniony wojownik, urodził się jako drugi syn Ody Nobunagi w zamku Ko'ori, położonym w Niwa-Gun, obecnie znanym jako miasto Konan w prefekturze Aichi, w 1558 roku.
W 1570 r., po krótkim konflikcie między Odą a klanem Kitabatake z prowincji Ise (prefektura Mie), Nobukatsu został adoptowany jako spadkobierca klanu Kitabatake, aby przywrócić pokój. Poślubił córkę Kitabatake Tomonori, ale wkrótce po ślubie zaaranżował serię bezwzględnych działań. Obejmowały one zabójstwo teścia, eliminację kilku kluczowych zwolenników Kitabatake, uwięzienie byłego władcy Ise i całkowite uzurpowanie sobie kontroli. Następnie Nobukatsu rozpoczął nieudaną inwazję na sąsiednią prowincję Iga (również w prefekturze Mie). W odpowiedzi na porażkę Nobukatsu spotkał się z gniewem swojego ojca, Nobunagi, i aby zachować władzę, został zmuszony do unicestwienia całego regionu, w tym Iga i pozostałego klanu Kitabatake, wraz z ich prestiżowymi rezydencjami i zamkiem Kiriyama.
Zamach stanu z 1582 r. znany jako Incydent Honno-ji spowodował śmierć ojca Nobukatsu i starszego brata, Nobutady, wywołując spór o sukcesję między dwoma pozostałymi przy życiu braćmi. Pomimo urodzenia 20 dni przed Nobukatsu, Nobutaka, którego matka była konkubiną, był uważany za młodszego ze względu na szlachetnie urodzoną matkę Nobukatsu. Bracia rywalizowali o schedę po ojcu aż do Kiyosu Kaigi, spotkania w zamku Kiyosu, na którym Toyotomi Hideyoshi i inni główni stronnicy Nobunagi zdecydowali się wyznaczyć młodszego syna Nobutady, Samboshiego (późniejszego Odę Hidenobu), na prawowitego spadkobiercę.
Następnie Nobukatsu odzyskał swój ród Oda, zrzekając się nazwiska Kitabatake i został mianowany władcą prowincji Mino (Gifu), Owari (Aichi) i Ise (Mie). Obawiając się rosnących wpływów swojego brata Nobutaki, Nobukatsu sprzymierzył się z Toyotomi Hideyoshi, aby go wyeliminować, co doprowadziło do wymuszonego seppuku Nobutaki w połowie czerwca 1583 roku. Jednak Nobukatsu później starł się z Hideyoshim o władzę, co skłoniło go do szukania wsparcia u Tokugawy Ieyasu w celu obalenia Hideyoshiego, czego kulminacją była bitwa pod Komaki Nagakute w 1584 roku. Pomimo początkowej wrogości, Nobukatsu ostatecznie przyjął ofertę pokojową Hideyoshiego, sprzymierzając się z Hideyoshim i rezygnując z lojalności wobec Ieyasu.
Nobukatsu pozostał lojalny wobec Hideyoshiego, służąc podczas oblężenia Odawary w 1590 roku. Odmówił jednak oddania swoich domen, gdy Hideyoshi dokonał redystrybucji posiadłości swoich poddanych, co doprowadziło do jego przymusowej emerytury jako mnicha. Mimo to został później ułaskawiony i otrzymał ziemie. Po śmierci Hideyoshiego, Nobukatsu powierzono opiekę nad niemowlęcym synem i spadkobiercą Hideyoshiego, Hideyorim, na zamku w Osace. Jednak w 1614 r. zdradził klan Toyotomi, poddając się Tokugawie Ieyasu podczas zimowego oblężenia Osaki. W nagrodę za zdradę otrzymał domenę Uda-Matsuyama w prowincji Yamato (prefektura Nara), gdzie mieszkał aż do śmierci w 1630 roku.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
