Oda Nobukatsu, Daimyo i ceniony wojownik, urodził się jako drugi syn Ody Nobunagi w zamku Ko'ori, położonym w Niwa-Gun, obecnie znanym jako miasto Konan w prefekturze Aichi, w 1558 roku.
W 1570 r., po krótkim konflikcie między Odą a klanem Kitabatake z prowincji Ise (prefektura Mie), Nobukatsu został adoptowany jako spadkobierca klanu Kitabatake, aby przywrócić pokój. Poślubił córkę Kitabatake Tomonori, ale wkrótce po ślubie zaaranżował serię bezwzględnych działań. Obejmowały one zabójstwo teścia, eliminację kilku kluczowych zwolenników Kitabatake, uwięzienie byłego władcy Ise i całkowite uzurpowanie sobie kontroli. Następnie Nobukatsu rozpoczął nieudaną inwazję na sąsiednią prowincję Iga (również w prefekturze Mie). W odpowiedzi na porażkę Nobukatsu spotkał się z gniewem swojego ojca, Nobunagi, i aby zachować władzę, został zmuszony do unicestwienia całego regionu, w tym Iga i pozostałego klanu Kitabatake, wraz z ich prestiżowymi rezydencjami i zamkiem Kiriyama.
Zamach stanu z 1582 r. znany jako Incydent Honno-ji spowodował śmierć ojca Nobukatsu i starszego brata, Nobutady, wywołując spór o sukcesję między dwoma pozostałymi przy życiu braćmi. Pomimo urodzenia 20 dni przed Nobukatsu, Nobutaka, którego matka była konkubiną, był uważany za młodszego ze względu na szlachetnie urodzoną matkę Nobukatsu. Bracia rywalizowali o schedę po ojcu aż do Kiyosu Kaigi, spotkania w zamku Kiyosu, na którym Toyotomi Hideyoshi i inni główni stronnicy Nobunagi zdecydowali się wyznaczyć młodszego syna Nobutady, Samboshiego (późniejszego Odę Hidenobu), na prawowitego spadkobiercę.
Następnie Nobukatsu odzyskał swój ród Oda, zrzekając się nazwiska Kitabatake i został mianowany władcą prowincji Mino (Gifu), Owari (Aichi) i Ise (Mie). Obawiając się rosnących wpływów swojego brata Nobutaki, Nobukatsu sprzymierzył się z Toyotomi Hideyoshi, aby go wyeliminować, co doprowadziło do wymuszonego seppuku Nobutaki w połowie czerwca 1583 roku. Jednak Nobukatsu później starł się z Hideyoshim o władzę, co skłoniło go do szukania wsparcia u Tokugawy Ieyasu w celu obalenia Hideyoshiego, czego kulminacją była bitwa pod Komaki Nagakute w 1584 roku. Pomimo początkowej wrogości, Nobukatsu ostatecznie przyjął ofertę pokojową Hideyoshiego, sprzymierzając się z Hideyoshim i rezygnując z lojalności wobec Ieyasu.
Nobukatsu pozostał lojalny wobec Hideyoshiego, służąc podczas oblężenia Odawary w 1590 roku. Odmówił jednak oddania swoich domen, gdy Hideyoshi dokonał redystrybucji posiadłości swoich poddanych, co doprowadziło do jego przymusowej emerytury jako mnicha. Mimo to został później ułaskawiony i otrzymał ziemie. Po śmierci Hideyoshiego, Nobukatsu powierzono opiekę nad niemowlęcym synem i spadkobiercą Hideyoshiego, Hideyorim, na zamku w Osace. Jednak w 1614 r. zdradził klan Toyotomi, poddając się Tokugawie Ieyasu podczas zimowego oblężenia Osaki. W nagrodę za zdradę otrzymał domenę Uda-Matsuyama w prowincji Yamato (prefektura Nara), gdzie mieszkał aż do śmierci w 1630 roku.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
