Oda Nobutaka (1558-1583) był samurajem z klanu Oda, znanym również jako Kanbe Nobutaka po tym, jak został adoptowany jako głowa klanu Kanbe, który rządził centralnym regionem prowincji Ise. Był trzecim synem Ody Nobunagi, urodzonym z konkubiny o imieniu Sakashi. Nobutaka był nazywany „San Shichi”, prawdopodobnie dlatego, że urodził się siódmego dnia trzeciego miesiąca w japońskim kalendarzu księżycowym. Istnieje jednak teoria sugerująca, że urodził się dwadzieścia dni wcześniej niż jego starszy brat, Oda Nobukatsu, ale z powodu opóźnień w raportowaniu i niskiego statusu rodziny jego matki, został uznany za trzeciego syna Nobunagi.
W 1568 roku, po tym jak Nobunaga zapewnił sobie kontrolę nad prowincją Ise, Nobutaka został głową klanu Kanbe, rządząc z zamku Kanbe w pobliżu dzisiejszej Suzuki, Mie. W przeciwieństwie do niego, jego brat Nobukatsu został adoptowany do potężnego klanu Kitabatake i rządził znacznie większym terytorium w południowym Ise. Ówcześni misjonarze zauważyli, że Nobutaka miał lepszy charakter niż Nobukatsu, pomimo posiadania mniejszej domeny.
W 1577 r. Nobutaka poprowadził udane oblężenie zamku Ota (w pobliżu współczesnego zamku Wakayama) i stłumił buddyjskie powstanie Jōdo Shinshū (Saika Ikki) w prowincji Kii. Do 1582 r. Nobutaka miał za zadanie poprowadzić armię przeciwko Shikoku, dowodząc znanymi strażnikami, takimi jak Niwa Nagahide i Tsuda Nobuzumi, syn młodszego brata Nobunagi, Nobuyuki.
Przed rozpoczęciem kampanii Nobunaga został zamordowany przez Akechi Mitsuhide w Honnō-ji. Dowiedziawszy się o śmierci ojca, Nobutaka wrócił do Osaki i dokonał egzekucji Nobuzumiego, który był żonaty z córką Mitsuhide, podejrzewając go o zmowę z Mitsuhide. Chociaż nie było na to dowodów, działania Nobutaki podkreśliły chaos tego okresu. Następnie sprzymierzył się z Hashiba Hideyoshi (później Toyotomi Hideyoshi) i razem pokonali siły Mitsuhide w bitwie pod Yamazaki.
Po śmierci Nobunagi wybuchły spory o sukcesję. Nobutaka i Nobukatsu starli się podczas rady w zamku Kiyosu. Ostatecznie Oda Hidenobu został ogłoszony spadkobiercą Nobunagi. Nobutaka otrzymał prowincję Mino, wcześniej rządzoną przez jego najstarszego brata, Odę Nobutadę, który został zabity przez Mitsuhide. Nagroda ta nie spełniła jednak oczekiwań Nobutaki.
W 1583 r. Nobutaka sprzymierzył się z Shibatą Katsuie i Takigawą Kazumasu w rebelii przeciwko Hideyoshiemu. Sojusz upadł, gdy Nobutaka został oblężony w zamku Gifu przez Nobukatsu, Katsuie został pokonany w bitwie pod Shizugatake, a Kazumasu poniósł klęskę pod Kameyamą. Nobutaka ostatecznie się poddał.
Po porażce Nobutaka został zamknięty w Daimidoji w Noma w prowincji Owari, miejscu, w którym wieki wcześniej zamordowano Minamoto no Yoshitomo. Pod naciskiem Hideyoshiego i Nobukatsu, Nobutaka popełnił samobójstwo w 1583 roku. Zapisy historyczne podają 19 lub 21 czerwca jako datę jego śmierci.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
