Yasukage urodził się w rodzinie samuraja Amano Kagetaki i otrzymał imię Matagoro. Później zmienił imię na Kageyoshi, a następnie na Yasukage. Od najmłodszych lat Yasukage służył Tokugawie Ieyasu i towarzyszył mu, gdy ten był przetrzymywany jako zakładnik przez Imagawę Yoshimoto. Jego lojalność i oddanie Ieyasu od najmłodszych lat położyły podwaliny pod przyszłą karierę wojskową i administracyjną Yasukage.
W 1565 roku został mianowany jednym z trzech „specjalnych komisarzy” (San-bugyo) w prowincji Mikawa, wraz z Hondą Shigetugu i Koriki Kiyonagą. Stanowisko to było dowodem wysokiego zaufania, jakim Ieyasu darzył Yasukage, powierzając mu zarządzanie ważnymi sprawami administracyjnymi i wojskowymi.
Wraz z Okubo Tadao Yasukage wziął udział w słynnym nocnym nalocie na wojska klanu Takeda po bitwie pod Mikatagahara w 1573 roku. Bitwa ta była jednym z przykładów jego determinacji i umiejętności działania w trudnych warunkach, które wymagały odwagi, dyscypliny i precyzyjnego wykonywania rozkazów.
W 1586 roku Yasukage dowodził oddziałem shinobi z Koga i za swoje sukcesy w dowodzeniu został nagrodzony ziemiami przynoszącymi dochód w wysokości 2200 kan. Jego udział w operacjach wymagających skradania się i strategicznego myślenia po raz kolejny potwierdził jego talent jako doświadczonego dowódcy i niezawodnego wasala rodu Tokugawa.
Po przeniesieniu przez Ieyasu swojej siedziby do regionu Kanto w 1590 roku, Yasukage otrzymał lenno w prowincji Shimosa o dochodzie 3000 koku ryżu, a także ważne stanowisko administracyjne matibugyo w Edo, odpowiedzialne za zarządzanie miastem i porządek.
W 1601 roku Yasukage stał się właścicielem domeny Kokokuji z dochodem w wysokości 10 000 koku ryżu, co uczyniło go pełnoprawnym daimyo. Status ten był zwieńczeniem jego długiej i lojalnej służby dla klanu Tokugawa.
W późniejszych latach Yasukage wycofał się z życia publicznego i osiadł w świątyni Sainenji w Odawara, gdzie prowadził spokojne życie poświęcone kontemplacji i praktykom duchowym. Zmarł tam w wieku 77 lat, pozostawiając po sobie pamięć o sobie jako lojalnym sługu, mądrym administratorze i człowieku, który poświęcił swoje życie oddaniu swojemu panu i obowiązkom.
Zobacz także
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
Hojo Shigetoki
Hōjō Shigetoki, trzeci syn Hōjō Yoshitokiego, był jeszcze bardzo młody — miał zaledwie pięć lat — gdy jego dziad Tokimasa został pierwszym przedstawicielem klanu Hōjō, który objął urząd regenta przy siogunie.
