Yasukage urodził się w rodzinie samuraja Amano Kagetaki i otrzymał imię Matagoro. Później zmienił imię na Kageyoshi, a następnie na Yasukage. Od najmłodszych lat Yasukage służył Tokugawie Ieyasu i towarzyszył mu, gdy ten był przetrzymywany jako zakładnik przez Imagawę Yoshimoto. Jego lojalność i oddanie Ieyasu od najmłodszych lat położyły podwaliny pod przyszłą karierę wojskową i administracyjną Yasukage.
W 1565 roku został mianowany jednym z trzech „specjalnych komisarzy” (San-bugyo) w prowincji Mikawa, wraz z Hondą Shigetugu i Koriki Kiyonagą. Stanowisko to było dowodem wysokiego zaufania, jakim Ieyasu darzył Yasukage, powierzając mu zarządzanie ważnymi sprawami administracyjnymi i wojskowymi.
Wraz z Okubo Tadao Yasukage wziął udział w słynnym nocnym nalocie na wojska klanu Takeda po bitwie pod Mikatagahara w 1573 roku. Bitwa ta była jednym z przykładów jego determinacji i umiejętności działania w trudnych warunkach, które wymagały odwagi, dyscypliny i precyzyjnego wykonywania rozkazów.
W 1586 roku Yasukage dowodził oddziałem shinobi z Koga i za swoje sukcesy w dowodzeniu został nagrodzony ziemiami przynoszącymi dochód w wysokości 2200 kan. Jego udział w operacjach wymagających skradania się i strategicznego myślenia po raz kolejny potwierdził jego talent jako doświadczonego dowódcy i niezawodnego wasala rodu Tokugawa.
Po przeniesieniu przez Ieyasu swojej siedziby do regionu Kanto w 1590 roku, Yasukage otrzymał lenno w prowincji Shimosa o dochodzie 3000 koku ryżu, a także ważne stanowisko administracyjne matibugyo w Edo, odpowiedzialne za zarządzanie miastem i porządek.
W 1601 roku Yasukage stał się właścicielem domeny Kokokuji z dochodem w wysokości 10 000 koku ryżu, co uczyniło go pełnoprawnym daimyo. Status ten był zwieńczeniem jego długiej i lojalnej służby dla klanu Tokugawa.
W późniejszych latach Yasukage wycofał się z życia publicznego i osiadł w świątyni Sainenji w Odawara, gdzie prowadził spokojne życie poświęcone kontemplacji i praktykom duchowym. Zmarł tam w wieku 77 lat, pozostawiając po sobie pamięć o sobie jako lojalnym sługu, mądrym administratorze i człowieku, który poświęcił swoje życie oddaniu swojemu panu i obowiązkom.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
-
Hojo Shigetoki
Hōjō Shigetoki, trzeci syn Hōjō Yoshitokiego, był jeszcze bardzo młody — miał zaledwie pięć lat — gdy jego dziad Tokimasa został pierwszym przedstawicielem klanu Hōjō, który objął urząd regenta przy siogunie.
