Akiyama Nobutomo (1527 - 28 grudnia 1575) był wybitnym samurajem w japońskim okresie Sengoku. Zasłynął jako jeden z "dwudziestu czterech generałów Takedy Shingena" i służył również pod następcą Shingena, Takedą Katsuyorim.
Nobutomo urodził się w 1527 roku w zamku Tsutsujigasaki w prowincji Kai. Jego ojciec, Akiyama Nobutou, pochodził z kadeckiej gałęzi klanu Takeda i był potomkiem Takedy Mitsutomo. Kiedy Nobutomo osiągnął dorosłość, wstąpił do służby Takeda Shingen, przywódcy klanu i władcy prowincji Kai w górzystym regionie środkowej Japonii. W 1547 r., podczas kampanii o dystrykt Ina, Nobutomo wyróżnił się w bitwie i otrzymał lenno w północnej części Ina, która odpowiada dzisiejszemu dystryktowi Kamiina w prefekturze Nagano. Sprawność wojskowa Nobutomo przyniosła mu przydomek Takeda no Mogyu.
Do 1568 r. Nobutomo zyskał wystarczający szacunek, by powierzono mu misje dyplomatyczne. W tym samym roku reprezentował swojego pana, Takedę Shingena, na ceremonii ślubnej Ody Nobutady, najstarszego syna Nobunagi, i Matsuhime, córki Shingena, która odbyła się w zamku Gifu.
W 1571 r., w ramach kampanii Takedy Shingena przeciwko Tokugawie Ieyasu, Nobutomo został odwołany z zamku Iida, by poprowadzić inwazję na prowincję Mino. Jego postępy zostały zatrzymane przez siły Saigo Yoshikatsu z klanu Saigo. Doszło do bitwy pod Takehiro, w wyniku której Yoshikatsu zginął, ale Nobutomo został zmuszony do odwrotu.
W 1572 r., gdy klan Takeda rozpoczął kolejną kampanię, której kulminacją była bitwa pod Mikatagaharą w styczniu 1573 r., Nobutomo zszedł z północy, aby odciąć drogi ucieczki i zablokować posiłki. Oblężono zamek Iwamura, który ostatecznie poddał się w wyniku negocjacji z Lady Otsuya, wdową po Toyama Kagetou. To strategiczne posunięcie zabezpieczyło pozycję Nobutomo i sprzymierzyło z nim Lady Otsuyę, co ostatecznie doprowadziło do jej małżeństwa z Nobutomo.
Po śmierci Takedy Shingena w 1573 r. Nobutomo nadal wspierał syna Shingena, Takedę Katsuyoriego, w jego wojskowych przedsięwzięciach.
W 1575 r. Katsuyori poniósł druzgocącą porażkę w bitwie pod Nagashino, pozostawiając Nobutomo odizolowanego w zamku Iwamura bez wsparcia. Pomimo wielokrotnych oblężeń przez siły Ody Nobutady, Nobutomo i jego oddziały przetrwały do listopada, kiedy to Oda Nobunaga przybył z główną armią. Zdając sobie sprawę, że dalszy opór jest daremny, Nobutomo podpisał rozejm, by poddać zamek. Niestety, Nobunaga naruszył rozejm, co doprowadziło do egzekucji Nobutomo, jego żony (ciotki Nobunagi) i żołnierzy garnizonu.
28 grudnia 1575 r. Nobutomo i jego żona, Lady Otsuya, zostali ukrzyżowani na brzegu rzeki Nagara. Jego posiadłości w Shinano odziedziczył jego najstarszy syn, Akiyama Katsuhisa.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
