Oda Nobuhide, znany jako Tygrys z Owari i ojciec Ody Nobunagi, stał się ważną postacią w feudalnej Japonii. Urodzony w Owari (zachodnia prefektura Aichi) w 1510 r. Nobuhide miał wpływy jako watażka, sędzia i mnich buddyjski. Zajmował szanowaną pozycję głowy potężnego klanu Oda, który sprawował kontrolę nad większością prowincji Owari. Jednak wewnętrzne spory w klanie Oda utrudniały mu pełną dominację nad Owari.
Stawiając czoła potężnym przeciwnikom, Nobuhide zmierzył się ze Żmiją z Mino, Saito Dosanem na północy i Imagawą Yoshimoto, władcą Mikawy, Surugi i Totomi (prefektura Shizuoka) na wschodzie. Wśród jego podbojów na uwagę zasługuje zdobycie zamku Nagoya od Imagawy w 1532 r., co było strategicznym posunięciem, które oznaczało przeniesienie się z zamku Shobata, miejsca narodzin Nobunagi, do centralnie położonej Nagoi.
Biorąc udział w serii bitew, wojskowe wyczyny Nobuhide obejmowały bitwę o zamek Anjo (1540), pierwszą bitwę pod Azukizaka (1542) przeciwko Imagawa Yoshimoto, oblężenie zamku Yasuyoshi (1545), atak na Mikawa (1547) i inne. Poniósł jednak klęskę w drugiej bitwie pod Azukizaką (1548) przeciwko przeważającym siłom dowodzonym przez Imagawę Yoshimoto.
W następstwie bitwy pod Kanoguchi (1547) przeciwko Saito Dosanowi, Nobuhide dostrzegł potrzebę strategicznych sojuszy. Zaaranżował polityczne małżeństwo między swoim synem, Nobunagą, a córką Dosana, Kicho (Nohime), sprzyjając pokojowi z klanem Saito. Pozwoliło to Nobuhide przekierować swoje wysiłki przeciwko klanowi Imagawa.
Niestety, życie Nobuhide zostało przerwane 8 kwietnia 1551 r., w wieku 41 lat, w wyniku krótkiej choroby. Przed śmiercią wyznaczył Nobunagę na swojego spadkobiercę. Jednak niekonwencjonalne zachowanie Nobunagi na pogrzebie, spóźnienie i nieodpowiedni strój doprowadziły do utraty szacunku i poparcia w klanie.
Ostateczne miejsce spoczynku Nobuhide znajdowało się pierwotnie w świątyni Bansho-ji, położonej w pobliżu skrzyżowania Sakura Dori i Otsu Dori w centrum Nagoi. W 1610 roku Tokugawa Ieyasu nakazał przeniesienie świątyni wraz z grobem Nobuhide do obecnego obszaru Osu w Nagoi podczas budowy zamku Nagoya. Niestety, Bansho-ji, podobnie jak większość Nagoi, padła ofiarą niszczycielskiego bombardowania podczas II wojny światowej, w wyniku czego szczątki Nobuhide zostały utracone, pomimo odrestaurowania znaczników jego grobu.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
