Oda Nobuhide, znany jako Tygrys z Owari i ojciec Ody Nobunagi, stał się ważną postacią w feudalnej Japonii. Urodzony w Owari (zachodnia prefektura Aichi) w 1510 r. Nobuhide miał wpływy jako watażka, sędzia i mnich buddyjski. Zajmował szanowaną pozycję głowy potężnego klanu Oda, który sprawował kontrolę nad większością prowincji Owari. Jednak wewnętrzne spory w klanie Oda utrudniały mu pełną dominację nad Owari.
Stawiając czoła potężnym przeciwnikom, Nobuhide zmierzył się ze Żmiją z Mino, Saito Dosanem na północy i Imagawą Yoshimoto, władcą Mikawy, Surugi i Totomi (prefektura Shizuoka) na wschodzie. Wśród jego podbojów na uwagę zasługuje zdobycie zamku Nagoya od Imagawy w 1532 r., co było strategicznym posunięciem, które oznaczało przeniesienie się z zamku Shobata, miejsca narodzin Nobunagi, do centralnie położonej Nagoi.
Biorąc udział w serii bitew, wojskowe wyczyny Nobuhide obejmowały bitwę o zamek Anjo (1540), pierwszą bitwę pod Azukizaka (1542) przeciwko Imagawa Yoshimoto, oblężenie zamku Yasuyoshi (1545), atak na Mikawa (1547) i inne. Poniósł jednak klęskę w drugiej bitwie pod Azukizaką (1548) przeciwko przeważającym siłom dowodzonym przez Imagawę Yoshimoto.
W następstwie bitwy pod Kanoguchi (1547) przeciwko Saito Dosanowi, Nobuhide dostrzegł potrzebę strategicznych sojuszy. Zaaranżował polityczne małżeństwo między swoim synem, Nobunagą, a córką Dosana, Kicho (Nohime), sprzyjając pokojowi z klanem Saito. Pozwoliło to Nobuhide przekierować swoje wysiłki przeciwko klanowi Imagawa.
Niestety, życie Nobuhide zostało przerwane 8 kwietnia 1551 r., w wieku 41 lat, w wyniku krótkiej choroby. Przed śmiercią wyznaczył Nobunagę na swojego spadkobiercę. Jednak niekonwencjonalne zachowanie Nobunagi na pogrzebie, spóźnienie i nieodpowiedni strój doprowadziły do utraty szacunku i poparcia w klanie.
Ostateczne miejsce spoczynku Nobuhide znajdowało się pierwotnie w świątyni Bansho-ji, położonej w pobliżu skrzyżowania Sakura Dori i Otsu Dori w centrum Nagoi. W 1610 roku Tokugawa Ieyasu nakazał przeniesienie świątyni wraz z grobem Nobuhide do obecnego obszaru Osu w Nagoi podczas budowy zamku Nagoya. Niestety, Bansho-ji, podobnie jak większość Nagoi, padła ofiarą niszczycielskiego bombardowania podczas II wojny światowej, w wyniku czego szczątki Nobuhide zostały utracone, pomimo odrestaurowania znaczników jego grobu.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
