Saito Dosan, znany jako "Żmija z Mino", zboczył z tradycyjnej ścieżki samuraja, rozpoczynając swoją podróż jako mnich. Urodzony w prowincji Yamashiro, znajdującej się w południowym regionie Kioto, Dosan zgromadził bogactwo jako handlarz olejem, a następnie służył pod dowództwem Nagai Nagahiro w Mino (Gifu). Ostatecznie stał się oddanym sługą Toki Yorinariego, gubernatora Mino, ostatecznie przejmując kontrolę nad klanem Toki i zdobywając władzę w Mino.
Ze swoją twierdzą w zamku Inabayama, później przemianowanym na zamek Gifu, Dosan odniósł znaczące zwycięstwo w 1547 roku, pokonując Odę Nobuhide, ojca słynnego Nobunagi, w bitwie pod Kanoguchi w pobliżu świątyni Entoku-ji w dzielnicy Moto-machi w mieście Gifu. Triumf ten podniósł rangę Dosana w kraju i utorował drogę do sojuszu między jego córką, No-hime, a synem Nobuhide, Nobunagą, poprzez małżeństwo.
Jednak pomimo swojej reputacji bezwzględnego taktyka, panowanie Dosana dobiegło końca, gdy jego własny syn, Yoshitatsu, obalił go w bitwie pod Nagaragawą w 1556 roku. Spekulacje dotyczące prawowitości Yoshitatsu jako syna Dosana i pogłoski o zamiarach Dosana przekazania kontroli nad Mino innemu synowi lub jego zięciowi, Nobunadze, podsycały konflikt. Yoshitatsu, okopany w zamku Sagiyama, zebrał większość samurajów klanu Saito, liczących około 17 500, przeciwko 2700 lojalnym zwolennikom Dosana. Niestety dla Dosana, oddziały wsparcia wysłane przez Nobunagę przybyły zbyt późno, by zmienić wynik bitwy.
Po porażce Komaki Genta odebrał Dosanowi głowę, która obecnie spoczywa w świątyni Jozai-ji w Gifu, niedaleko zamku Gifu, kończąc burzliwe życie Dosana w wieku 62 lat.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
