W 1334 roku Ikeda Noriyoshi wzniósł w tym miejscu niewielki fort, który z czasem był wielokrotnie rozbudowywany i przebudowywany. Podczas wojny Ōnin (1467–1477) ród Ikeda opowiedział się po stronie Koalicji Zachodniej. W rezultacie zamek Ikeda został zaatakowany i zdobyty przez wojska Koalicji Wschodniej, jednak wkrótce został odbity, dzięki czemu uniknął poważnych zniszczeń.
Na początku XVI wieku, w trakcie wewnętrznych konfliktów w rodzie Hosokawa, zamek wielokrotnie stawał się areną walk i cierpiał z powodu towarzyszących im pożarów. Świadczą o tym wyniki badań archeologicznych, które ujawniły warstwy spalonej ziemi z tego okresu oraz pozostałości drewnianych konstrukcji zwęglonych na węgiel. Po każdym takim zniszczeniu zamek był ponownie odbudowywany.
W 1557 roku Ikeda Katsumasa stanął do konfrontacji z wojskami rodu Oda. Po zdobyciu zamku w 1558 roku Oda Nobunaga wysoko ocenił zdolności Katsumasy, przyjął go jako swojego wasala z dochodem 60 000 koku ryżu i pozostawił mu zamek Ikeda. Następnie Katsumasa wzmocnił i przebudował zamek, wykorzystując plany i pomysły dostarczone przez Nobunagę.
W 1570 roku Araki Murashige zbuntował się przeciwko rodowi Ikeda. Początkowo służył jako wasal Ikedy Katsumasy i stał się członkiem rodu Ikeda, żeniąc się z córką Ikedy Nagamasy. Później jednak Murashige przyłączył się do rodu Miyoshi, zorganizował bunt, wypędził Katsumasę i przejął władzę w rodzie Ikeda. Choć był uważany za stronnika sioguna Ashikagi Yoshiakiego, w 1571 roku opowiedział się po stronie Ody Nobunagi w jego konflikcie z siogunem. W 1574 roku Murashige brał udział w tłumieniu powstania Itamiego Tadakaty w prowincji Kawachi, obległ zamek Itami i zdobył go. W nagrodę za to zwycięstwo Nobunaga przekazał mu zamek, który w tym samym okresie został przemianowany na Arioka.
Po przeniesieniu się Murashigego do zamku Arioka zamek Ikeda był prawie nieużywany. Jednak w 1578 roku Murashige przeszedł na stronę buntowniczych ikkō-ikki i podczas oblężenia zamku Arioka przez wojska Ody zamek Ikeda służył jako siedziba sztabu wyprawy karnej. Po upadku zamku Arioka w 1579 roku zamek Ikeda został ostatecznie opuszczony.
W 1989 roku na ruinach zamku przeprowadzono szeroko zakrojone badania archeologiczne, w wyniku których odkryto pozostałości fortyfikacji oraz różne artefakty z okresu Sengoku.
W 2000 roku teren ruin został przekształcony w park Ikedashiroato. Odbudowano mury ziemne dobei, kilka typów bram oraz wieżę strażniczą mihari-no-yagura. Wieże tego typu uznawane są za poprzedników późniejszych donżonów tenshu. Jednocześnie wieża ta jest rekonstrukcją umowną, „fikcyjną”, ponieważ zgodnie z zachowanymi opisami i wynikami wykopalisk taka budowla nie istniała na terenie historycznego zamku.
Ogólnie rzecz biorąc, zrekonstruowane budowle stanowią czytelny i wysokiej jakości przykład fortyfikacji typowego zamku z wczesnego i środkowego okresu Sengoku, choć nie są bezpośrednio związane z historycznym zamkiem Ikeda. Dodatkową atrakcją jest piękny ogród z stawem, w którym żyją karpie i żółwie.
Zobacz także
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
-
Zamek Kishiwada
Słynny XIV-wieczny dowódca wojskowy Kusunoki Masashige (1294–1336), który posiadał rozległe ziemie na południe od terenów dzisiejszej Osaki, polecił jednemu ze swoich wasali, Kishiwada Osamu, zbudować ufortyfikowaną rezydencję. Rozkaz ten wykonano około 1336 roku. Te umocnienia stały się pierwszymi budowlami na miejscu, na którym później powstał zamek Kishiwada. Od samego początku zamek znajdował się w strategicznie ważnym położeniu — mniej więcej w połowie drogi między miastami Wakayama i Osaka, na południe od ważnego portu Sakai. Z powodu tego położenia w okresach działań wojennych wielokrotnie przechodził z rąk do rąk.
-
Zamek Kaminoyama
Zamek Kamino-yama znajdował się w centrum ważnego węzła logistycznego, pośrodku równiny Yonezawa, która stanowiła bramę do zachodniej części regionu Tohoku. To właśnie tutaj krzyżowały się drogi łączące obszary Aizu, Fukushima i Yamagata.
-
Zamek Imabari
Tōdō Takatora (1556–1630) w różnych okresach był wasalem znanych klanów: Azai, Oda, Toyotomi oraz Tokugawa. Brał udział w bitwie pod Anegawą (1570), w bitwie pod Shizugatake (1583), w inwazjach na Kiusiu i Koreę, w kampanii Sekigahara (1600) oraz w oblężeniu Osaki (1614–1615).
-
Zamek Iwakuni
Kikkawa Hiroie (1561–1625) był wnukiem słynnego daimyo Mori Motonariego i wasalem klanu Mori. Pod dowództwem Mori Terumoto walczył w obu wyprawach koreańskich i brał udział w obronie zamku Ulsan. Podczas bitwy pod Sekigaharą Hiroie znajdował się ze swoją trzytysięczną armią po stronie Koalicji Zachodniej; jednak jeszcze przed rozpoczęciem bitwy wysłał Tokugawie Ieyasu tajną wiadomość, w której oświadczył, że nie zamierza walczyć z wojskami Tokugawy. W wyniku jego bezczynności do bitwy nie mogło również przystąpić 15 tysięcy żołnierzy dowodzonych przez Mori Hidemoto, ponieważ Hiroie zablokował im drogę.
-
Zamek Gujo Hachiman
Zamek Gujo Hachiman znajduje się na górze Hachiman o wysokości 350 metrów, w pobliżu miejsca, gdzie łączą się rzeki Yoshidagawa i Kodaragava, a także niedaleko rzeki Nagaragawa. W okresie Sengoku obszar ten miał ogromne znaczenie strategiczne: znajdował się na ważnym skrzyżowaniu szlaków łączących prowincję Mino na południu z Morzem Japońskim na północy, a także prowincję Hida na wschodzie z prowincją Echizen na zachodzie.
