W 1334 roku Ikeda Noriyoshi wzniósł w tym miejscu niewielki fort, który z czasem był wielokrotnie rozbudowywany i przebudowywany. Podczas wojny Ōnin (1467–1477) ród Ikeda opowiedział się po stronie Koalicji Zachodniej. W rezultacie zamek Ikeda został zaatakowany i zdobyty przez wojska Koalicji Wschodniej, jednak wkrótce został odbity, dzięki czemu uniknął poważnych zniszczeń.
Na początku XVI wieku, w trakcie wewnętrznych konfliktów w rodzie Hosokawa, zamek wielokrotnie stawał się areną walk i cierpiał z powodu towarzyszących im pożarów. Świadczą o tym wyniki badań archeologicznych, które ujawniły warstwy spalonej ziemi z tego okresu oraz pozostałości drewnianych konstrukcji zwęglonych na węgiel. Po każdym takim zniszczeniu zamek był ponownie odbudowywany.
W 1557 roku Ikeda Katsumasa stanął do konfrontacji z wojskami rodu Oda. Po zdobyciu zamku w 1558 roku Oda Nobunaga wysoko ocenił zdolności Katsumasy, przyjął go jako swojego wasala z dochodem 60 000 koku ryżu i pozostawił mu zamek Ikeda. Następnie Katsumasa wzmocnił i przebudował zamek, wykorzystując plany i pomysły dostarczone przez Nobunagę.
W 1570 roku Araki Murashige zbuntował się przeciwko rodowi Ikeda. Początkowo służył jako wasal Ikedy Katsumasy i stał się członkiem rodu Ikeda, żeniąc się z córką Ikedy Nagamasy. Później jednak Murashige przyłączył się do rodu Miyoshi, zorganizował bunt, wypędził Katsumasę i przejął władzę w rodzie Ikeda. Choć był uważany za stronnika sioguna Ashikagi Yoshiakiego, w 1571 roku opowiedział się po stronie Ody Nobunagi w jego konflikcie z siogunem. W 1574 roku Murashige brał udział w tłumieniu powstania Itamiego Tadakaty w prowincji Kawachi, obległ zamek Itami i zdobył go. W nagrodę za to zwycięstwo Nobunaga przekazał mu zamek, który w tym samym okresie został przemianowany na Arioka.
Po przeniesieniu się Murashigego do zamku Arioka zamek Ikeda był prawie nieużywany. Jednak w 1578 roku Murashige przeszedł na stronę buntowniczych ikkō-ikki i podczas oblężenia zamku Arioka przez wojska Ody zamek Ikeda służył jako siedziba sztabu wyprawy karnej. Po upadku zamku Arioka w 1579 roku zamek Ikeda został ostatecznie opuszczony.
W 1989 roku na ruinach zamku przeprowadzono szeroko zakrojone badania archeologiczne, w wyniku których odkryto pozostałości fortyfikacji oraz różne artefakty z okresu Sengoku.
W 2000 roku teren ruin został przekształcony w park Ikedashiroato. Odbudowano mury ziemne dobei, kilka typów bram oraz wieżę strażniczą mihari-no-yagura. Wieże tego typu uznawane są za poprzedników późniejszych donżonów tenshu. Jednocześnie wieża ta jest rekonstrukcją umowną, „fikcyjną”, ponieważ zgodnie z zachowanymi opisami i wynikami wykopalisk taka budowla nie istniała na terenie historycznego zamku.
Ogólnie rzecz biorąc, zrekonstruowane budowle stanowią czytelny i wysokiej jakości przykład fortyfikacji typowego zamku z wczesnego i środkowego okresu Sengoku, choć nie są bezpośrednio związane z historycznym zamkiem Ikeda. Dodatkową atrakcją jest piękny ogród z stawem, w którym żyją karpie i żółwie.
Zobacz także
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
-
Zamek Wakayama
Zamek Wakayama został zbudowany w 1585 roku, kiedy Toyotomi Hideyoshi nakazał swojemu bratu przyrodniemu ze strony matki, Hashibie (Toyotomi) Hidenadze, wzniesienie zamku na miejscu niedawno zdobytego zamku Ota. Celem tej budowy było zapewnienie kontroli nad równie niedawno podbitą prowincją Kii. Zgodnie z już ugruntowaną tradycją Hidenaga powierzył projekt swojemu ekspertowi od budowy zamków — Todo Takatorze. Takatora bardzo dokładnie skontrolował miejsce przyszłego zamku, osobiście sporządził kilka projektów, stworzył model planowanego zamku i brał udział w pracach wytyczania terenu (nawabari). Do budowy zaangażował ponad 10 tysięcy robotników i ukończył projekt na wielką skalę w ciągu jednego roku, co jak na tamte czasy uważano za wyjątkowo szybkie.
-
Zamek Toyama
Zamek Toyama znajduje się niemal w samym centrum dawnej prowincji Etchū i jest otoczony rozległą równiną z dużą liczbą rzek. Pierwszy zamek nad brzegiem rzeki Jinzu został zbudowany w 1543 roku przez Jimbo Nagamoto. Klan Jimbo był wasalem klanu Hatakeyama i zarządzał zachodnią częścią prowincji Etchū. Wschodnia część prowincji należała do ich rywali, klanu Shiina, którzy również byli wasalami Hatakeyama. Od XV wieku wpływy starego klanu Hatakeyama zaczęły stopniowo słabnąć, dlatego Jimbo i Shiina prowadzili nieustanne wojny o kontrolę nad prowincją. W tym czasie siły ruchu Ikkō-ikki okresowo interweniowały, pomagając raz jednej stronie, raz drugiej.
-
Zamek Takada
W okresie Sengoku ziemie, na których później powstał zamek Takada, należały do prowincji Echigo i znajdowały się pod kontrolą klanu Uesugi.
