Oblężenie zamku Takamatsu w prowincji Bitchu jest uważane za pierwsze mizuzeme, czyli „oblężenie wodne”, w historii Japonii. Do tego czasu nigdy nie stosowano tak oryginalnej taktyki.
Historia zamku przed konfliktem między klanami Tokugawa i Takeda jest raczej niejasna. Według jednej z wersji zamek został zbudowany w 1416 roku, kiedy Imagawa Sadayoshi (1325–1420) był gubernatorem prowincji Suruga i połowy prowincji Totomi. Podobno to on nakazał Imagawie Norimasa (1364–1433) zbudowanie tej fortyfikacji. Nie znaleziono jednak żadnych wiarygodnych dowodów na poparcie tej tezy. Za bardziej prawdopodobną uważa się inną wersję, zgodnie z którą zamek został zbudowany podczas podboju prowincji Totomi pod koniec XV wieku przez Imagawę Ujitsunę (1473–1526) i jego generała Ise Shinkuro (Hojo Soon). W tym przypadku za budowę odpowiedzialny jest inny generał Ujitsuny, Kusima Masashige (1492–1521).
W 1556 r. klan Shimazu rozpoczął kampanię mającą na celu systematyczne podbicie wyspy Kiusiu. W tym samym roku prowincja Osumi została zaanektowana i rozpoczęła się wojna z klanem Ito o kontrolę nad prowincją Hyuga. W 1577 r. Ito Yoshisuke został pokonany i uciekł na północ, gdzie zwrócił się o pomoc do Otomo Sorina, chrześcijańskiego daimyo z prowincji Bungo.
Bitwa o zamek Kozuki była konsekwencją ekspansji Ody Nobunagi w regionie Chugoku. Toyotomi Hideyoshi został wyznaczony do poprowadzenia kampanii, której celem było osłabienie wpływów klanu Mori na tych ziemiach. Pod jego dowództwem znaleźli się słynni samurajowie: Kuroda Kanbei, Takenaka Shigeharu i Hachisuka Koroku. Do armii Ody dołączył również Amago Katsuhisa, który żywił nadzieję na przywrócenie utraconej dominacji klanu Amago w zachodniej Japonii.
Pomimo reputacji nieudacznika, stworzonej przez kulturę popularną XX wieku, zwłaszcza kinematografię, Takeda Katsuyori (1546–1582) był w rzeczywistości dzielnym wojownikiem i utalentowanym dowódcą. Jednak zawsze pozostawał w cieniu swojego wielkiego ojca, legendarnego Takedy Shingena. Po śmierci Shingena Katsuyori starał się przynajmniej dorównać mu, jeśli nie prześcignąć. Dlatego jego działania nie zawsze były podyktowane pragmatycznymi kalkulacjami. Ta cecha charakteru miała ogromny wpływ na późniejsze wydarzenia, które doprowadziły do upadku klanu Takeda.
Buddyjski ruch chłopski Ikko-Ikki, który powstał w XV wieku, do połowy następnego stulecia znacznie się wzmocnił i rozrósł. W praktyce przekształcił się w wielką feudalną armię służącą do podbojów terytorialnych. Ikko-ikki walczyli zaciekle nie tylko z innymi odłamami buddyzmu, ale także z prowincjonalnymi daimyo i rządem centralnym.
