W wyniku kampanii letniej 1542 r. klan Suwa został całkowicie pokonany. Takeda Shingen rozmieścił swoje siły zbrojne w zamku Uehara. Generał armii Takedy, Itagaki Nobukata, został następnie komendantem tego zamku.
W 1537 roku zmarł głowa gałęzi Ogigayatsu klanu Uesugi, Uesugi Tomooki. Jego następcą został jego syn, trzynastoletni Uesugi Tomosada (1525–1546). Hojo Ujitsuna (1487–1541), który od dawna planował rozszerzyć swoje posiadłości w prowincji Musashi, postanowił wykorzystać brak doświadczenia nowego daimyo. Zebrał armię liczącą 7000 żołnierzy i wyruszył na zamek Kawagoe.
Jednym z ważnych etapów w karierze każdego japońskiego dowódcy było uijin, czyli pierwsza kampania wojskowa, w której brał udział. Dla legendarnego Takedy Shingena, według niektórych źródeł, kampanią tą było oblężenie zamku Unokuchi.
W 1517 roku Takeda Motoshige, pan zamku Kanyama, był prawdopodobnie najbardziej wpływowym daimyo w prowincji Aki. Dziesięć lat wcześniej służył jako wasal klanu Ōuchi i brał udział w kampanii Ōuchi Yoshiyuki w Kioto. Kampania ta była częścią wysiłków mających na celu wsparcie obalonego szoguna Ashikagi Yoshitane.
Hojo Nagauji (Soun) (1432–1519) zapisał się w historii Japonii jako jedna z najwybitniejszych postaci swoich czasów. Uważany jest za doskonały przykład daimyo typu gokoku-jo. Proces gokoku-jo oznacza dosłownie „klasy niższe pokonują klasy wyższe” i w historii Japonii znalazł wyraz między innymi w podniesieniu statusu pomniejszych samurajów do rangi właścicieli całych prowincji.
Ōuchi Yoshihiro był wpływowym shugo prowincji Suō i Nagato i odegrał ważną rolę jako zwolennik klanu Ashikaga podczas wojny z Południowym Dworem. Jego największym osiągnięciem było zmuszenie cesarza Południowego Dworu do kapitulacji w 1392 roku, co położyło kres okresowi Nanboku-chō. Zwycięstwo to wzmocniło pozycję klanu Ashikaga i oznaczało koniec długotrwałej rywalizacji między dwiema liniami cesarskimi.
