William Adams, znany również jako Miura Anjin, jest jednym z niewielu nie-Japończyków, którym przyznano status samuraja. Urodzony w Gillingham w hrabstwie Kent w Anglii w 1564 roku, Adams wyruszył w niezwykłą podróż, która doprowadziła go do zostania wpływową postacią w historii Japonii.
Po śmierci ojca w wieku 12 lat Adams terminował w stoczni, gdzie doskonalił swoje umiejętności w zakresie budowy statków i nawigacji. Później wstąpił do Królewskiej Marynarki Wojennej, służąc pod dowództwem Sir Francisa Drake'a podczas konfliktu przeciwko hiszpańskiej Armadzie w 1588 roku.
W wyniku fatalnego obrotu wydarzeń Adams znalazł się na pokładzie holenderskiego statku Liefde, który po 19 miesiącach na morzu napotkał tajfun, który zdziesiątkował jego załogę. Tylko 23 z pierwotnych 110 ludzi przeżyło, gdy poobijany statek dotarł do portu Bungo (dzisiejsze Usuki, prefektura Oita), gdzie władze przejęły statek i uwięziły jego załogę w zamku Osaka.
12 maja 1600 roku Adams został postawiony przed Tokugawą Ieyasu na zamku w Osace. Ładunek statku, w tym armaty i broń palna, wzbudził zainteresowanie Ieyasu, co skłoniło go do nakazania przeniesienia go do Uragi w celu przeprowadzenia inspekcji.
Los Adamsa przybrał niezwykły obrót, gdy Ieyasu został jego patronem, doceniając jego intelekt, zdolności matematyczne i wiedzę żeglarską. Pomimo posiadania rodziny w Anglii, Adamsowi zabroniono opuszczać Japonię i stał się zaufanym doradcą i oficjalnym tłumaczem Ieyasu. W zamian za swoją lojalność Adams otrzymał status samuraja, dwa miecze samurajskie i posiadłość w porcie Uraga, a także inne przywileje.
Pod nazwiskiem Miura Anjin Adams poślubił córkę urzędnika samurajskiego i miał dwoje dzieci. Nadal wiernie służył Tokugawom, prowadząc handel w imieniu różnych domów handlowych, a jednocześnie ciesząc się pozwoleniem szogunatu na angażowanie się we własne przedsięwzięcia handlowe.
Adams zmarł w Hirado, na północ od Nagasaki, w 1620 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo, które zainspirowało wiele książek, a nawet gier komputerowych. Dziś jego niezwykłe życie i zasługi dla Japonii upamiętnia pomnik w tokijskiej dzielnicy Anjin-cho.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
