Ashikaga Yoshiharu (2 kwietnia 1511 - 20 maja 1550) piastował stanowisko dwunastego szoguna w szogunacie Ashikaga od 1521 do 1546 roku, w późnym okresie Muromachi w Japonii. Urodził się jako syn jedenastego shōguna, Ashikaga Yoshizumi, i był znany pod dziecięcym imieniem Kameomaru.
Yoshiharu był człowiekiem znanym ze swojej mądrości, szacunku i znacznej postury. Rządził Japonią przez ponad dwie dekady, od 1521 do 1546 roku, wykazując się znacznym zrozumieniem władzy. Jednak, podobnie jak jego poprzednicy, jego rządy nie były pozbawione kontrowersji.
Jako dwunasty szogun szogunatu Ashikaga był potomkiem jedenastego szoguna, Ashikaga Yoshizumi, a jego biologiczną matką była dama o imieniu Hino Akiko.
Rządy Ashikaga Yoshiharu
Krytycy często twierdzą, że kadencja Ashikagi Yoshiharu jako szoguna charakteryzowała się nieskutecznym przywództwem. Opierając się na zapisach historycznych, źródłach i książkach, uczeni zauważyli, że doradcy mieli na niego znaczący wpływ. W niektórych przypadkach podejmowali nawet decyzje w jego imieniu.
Wielokrotnie zdarzało się, że doradcy ci z różnych powodów usuwali szoguna ze stolicy, skutecznie umieszczając go na wygnaniu, podczas gdy oni rządzili w jego imieniu. Zwykle miało to miejsce, gdy szogun próbował zapewnić sobie ostateczną władzę.
Jeden z najbardziej znaczących incydentów miał miejsce w 1528 roku, kiedy szogun Yoshiharu został zmuszony do wygnania z powodu intensywnej walki o władzę z Miyoshi Nagamoto, utrzymankiem Hosokawy Takakuniego. W tym czasie szogun starał się zebrać więcej zwolenników, aby potencjalnie usunąć tych daimyo z rady, a co za tym idzie z miasta. Jednak Miyoshi i Hosokawa, będąc przebiegłymi strategami, byli już o krok przed nim.
Później, z pomocą Hosokawy Harumoto i Miyoshiego Nagayoshiego, szogun zawarł pokój z Takakuni i Nagamoto, umożliwiając mu powrót do miasta. Podczas jego powrotu, po raz kolejny próbowali odebrać władzę Nagamoto, ale ich wysiłki ostatecznie zakończyły się niepowodzeniem. Doprowadziło to do ponownego wygnania Yoshiharu.
Tym razem szogun podjął decyzję o odejściu ze stanowiska, wierząc, że jego brak autorytetu jedynie przywiązał tytuł do jego nazwiska, nie dając mu prawdziwej zdolności do rządzenia. W obliczu wielokrotnego wygnania zdecydował się żyć jako zwykły obywatel i utorować drogę do tronu swoim następcom.
Odejście Ashikaga Yoshiharu
W 1561 r. Ashikaga Yoshiharu oficjalnie zrezygnował ze stanowiska przywódcy szogunatu okresu Muromachi. W tym czasie przebywał na wygnaniu w prowincji Omi w towarzystwie swojej rodziny. Zdając sobie sprawę ze swojej bezsilności jako władcy i bezcelowości ciągłych walk o władzę, zmęczył się wypychaniem ze stolicy i ciągłą walką z potężnymi daimyo o władzę, na którą słusznie zasługiwał.
Zmarł 20 maja 1550 roku. Później, w 1568 r., wspierany przez Odę Nobunagę, jego syn Ashikaga Yoshiaki został piętnastym szogunem.
Z zachodniej perspektywy Yoshiharu ma znaczenie, ponieważ był szogunem w czasie pierwszego kontaktu Japonii z europejskim Zachodem w 1543 roku. Portugalski statek, zepchnięty z kursu do Chin, wylądował w Japonii.
Zobacz także
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
-
Endo Naozune
Naozune służył u Azai Nagamasy i był jednym z czołowych wasali tego rodu, znanym ze swojej odwagi i determinacji. Towarzyszył Nagamasie podczas jego pierwszego spotkania z Odą Nobunagą i już wtedy prosił o pozwolenie na zabicie Nobunagi, obawiając się go jako niezwykle niebezpiecznego człowieka; Nagamasa jednak nie wyraził na to zgody.
-
Hosokawa Sumimoto
Sumimoto pochodził z klanu Hosokawa: był biologicznym synem Hosokawy Yoshiharu, a jednocześnie adoptowanym synem Hosokawy Masamoto, spadkobiercy Hosokawy Katsumoto, jednego z głównych inspiratorów wojny Ōnin. Masamoto był homoseksualistą, nigdy się nie ożenił i nie miał własnych dzieci. Początkowo adoptował Sumiyukiego, przedstawiciela arystokratycznego rodu Kujō, jednak wybór ten spotkał się z niezadowoleniem i ostrą krytyką ze strony starszych wasali domu Hosokawa. W rezultacie Masamoto zmienił swoją decyzję i ogłosił Sumimoto swoim następcą, reprezentanta bocznej linii klanu Hosokawa, od dawna osiadłej w prowincji Awa na wyspie Shikoku. Niemal natychmiast chłopiec został wciągnięty w złożoną i zażartą sieć intryg politycznych.
-
Honda Masanobu
Masanobu początkowo należał do otoczenia Tokugawy Ieyasu, lecz później przeszedł na służbę Sakai Shōgena, daimyō i kapłana z Ueno. Zmiana ta automatycznie uczyniła go wrogiem Ieyasu, który pozostawał w konflikcie z ruchem Ikkō-ikki w prowincji Mikawa. Po rozgromieniu Ikkō-ikki w 1564 roku Masanobu został zmuszony do ucieczki, jednak z czasem powrócił i ponownie wstąpił na służbę Ieyasu. Nie zdobył sławy jako dowódca wojskowy z powodu rany odniesionej w młodości, mimo to przez następnych pięćdziesiąt lat niezmiennie pozostawał po stronie Ieyasu.
Honda Masazumi
Masazumi był najstarszym synem Hondy Masanobu. Od młodych lat służył Tokugawie Ieyasu u boku swojego ojca, biorąc udział w sprawach rodu Tokugawa i stopniowo zdobywając doświadczenie zarówno w sferze wojskowej, jak i administracyjnej. W decydującej bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku Masazumi należał do rdzenia wojsk Tokugawy, co świadczyło o wysokim poziomie zaufania, jakim darzył go Ieyasu. Po zakończeniu kampanii powierzono mu szczególnie delikatne zadanie – służbę w straży pokonanego Ishidy Mitsunariego, jednego z głównych przeciwników Tokugawy, co wymagało wyjątkowej niezawodności i ostrożności.
