Zamek Iwasaki, często pomijany w książkach historycznych i przewodnikach turystycznych, znajduje się we współczesnym mieście Nisshin, około 15 kilometrów na południowy wschód od miasta Nagoya. Położony na wzgórzu, oferuje wyraźne widoki na otaczającą go równinę.
Uważa się, że zamek został zbudowany przez Odę Nobuhide, ojca Ody Nobunagi, na początku XVI wieku w celu ochrony jego wschodnich granic i wsparcia jego bazy w pobliskim zamku Shobata. W 1529 roku Matsudaira Kiyoyasu, dziadek Tokugawy Ieyasu, przejął zamek siłą. Sześć lat później Kiyoyasu został zabity przez jednego ze swoich służących podczas nieporozumienia, a jego syn, Matsudaira Hidetada (ojciec Ieyasu), powierzył zamek Niwie Ujikiyo.
Zamek Iwasaki odegrał znaczącą rolę w bitwie pod Komaki i Nagakute w 1584 roku. Ikeda Tsuneoki poprowadził siły Toyotomi Hideyoshi przeciwko zamkowi w Tokugawie. Strategia Toyotomi miała na celu ominięcie linii Tokugawa i zaatakowanie twierdzy Ieyasu w Okazaki, wykonując szybkie ataki na małe zamki po drodze, aby je ograniczyć. Jednak pod zamkiem Iwasaki siły Ikedy zostały ostrzelane, a sam Tsuneoki został postrzelony i spadł z konia. Wściekły i upokorzony, dowodził atakiem na pełną skalę. Pomimo silnej obrony, zamek padł z ciężkimi ofiarami, w tym ponad 300 zabitych. To opóźnienie pozwoliło siłom Ieyasu dogonić i pokonać Toyotomi w bitwie pod Nagakute.
Klan Niwa utrzymywał zamek przez prawie 60 lat, aż do bitwy pod Sekigaharą w 1600 roku, po której otrzymał zamek w dzisiejszym mieście Toyota, co doprowadziło do opuszczenia Iwasaki. Odbudowany z betonu w 1987 roku, zamek jest obecnie otoczony przez dwa hektary zachowanego parku. Pomimo swojej wizualnej atrakcyjności, rekonstrukcja nie jest historycznie dokładna. Wykopaliska ujawniły pozostałości studni i wieży obserwacyjnej. Konstrukcja pod zamkiem mieści obecnie muzeum poświęcone historii zamku, bitwy i klanu Niwa.
Zobacz także
-
Zamek Arato
Zamek Arato został zbudowany w 1524 roku przez ród Yamada na rozkaz ich seniora, Murakamiego, jako niewielka górska warownia. Z czasem zyskał strategiczne znaczenie i stał się jednym z głównych punktów konfliktu między dwoma słynnymi daimyō okresu Sengoku — Takeda Shingen i Murakami Yoshikiyo. Konflikt ten uczynił z zamku jedną z kluczowych fortec w walce o kontrolę nad Shinano Province.
-
Zamek Tatsuno
Zamek Tatsuno nie jest pojedynczą fortyfikacją, lecz kompleksem składającym się z dwóch części: górskiej twierdzy położonej na szczycie góry Keirozan oraz zamku typu nizinna-górska znajdującego się u jej podnóża. Górska warownia została zbudowana około 1499 roku przez Akamatsu Murahide. W okresie Muromachi klan Akamatsu był wpływowym rodem, który u szczytu swojej potęgi kontrolował prowincje Settsu, Harima, Bizen i Mimasaka. Przodkowie Murahide brali bezpośredni udział w wydarzeniach powstania Genkō w XIV wieku oraz w późniejszym ustanowieniu siogunatu Ashikaga. Jednak w XV wieku, w wyniku procesu gekokujō, klan zaczął tracić swoją pozycję pod naporem rosnących w siłę rodów, w tym swoich dawnych wasali — klanów Urakami i Bessho. Dodatkowo Akamatsu znajdowali się pod stałą presją ze strony klanu Amago z prowincji Izumo.
-
Zamek Takamatsu
Zamek Takamatsu został założony przez Ikomę Chikamasę (1526–1603), który w 1587 roku został mianowany władcą Takamatsu przez Toyotomi Hideyoshiego. W następnym roku Chikamasa rozpoczął budowę zamku na wybrzeżu Morza Wewnętrznego (Setonaikai), kończąc ją w 1590 roku. Cztery pokolenia rodu Ikoma rządziły z tego zamku.
-
Zamek Sawajama
W okresie Kamakura Sabo Tokitsuna, szósty syn Sasaki Sadatsuny, zbudował fort na górze Sawayama. Fort ten zajmował strategicznie ważne położenie, ponieważ umożliwiał kontrolę ruchu na ważnym szlaku Tōsandō, który później stał się znany jako Nakasendō. Droga ta łączyła stolicę Kioto ze wschodnimi regionami kraju. Ze względu na swoje położenie umocnienie miało duże znaczenie militarne i w czasach wojen domowych wielokrotnie stawało się miejscem zaciekłych walk.
-
Zamek Nadzima
Uważa się, że pierwsze budowle w tym miejscu zostały wzniesione przez Tachibana Akitoshi (?-1568), głowę klanu Tachibana, bocznej linii rodu Ōtomo, jako pomocnicze fortyfikacje zamku Tachibanayama. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi przejął kontrolę nad wyspą Kyushu i nadał prowincję Chikuzen Kobayakawa Takakage, jednemu z głównych wasali klanu Mori. Takakage rozpoczął w 1588 roku budowę nowego zamku na miejscu istniejących umocnień. Dokładna data ukończenia nie jest znana, jednak w chwili rozpoczęcia inwazji na Koreę w 1592 roku zamek był już gotowy, gdyż źródła odnotowują, że Toyotomi Hideyoshi zatrzymał się tam na noc w drodze do zamku Hizen Nagoya, który pełnił funkcję głównej kwatery sił inwazyjnych.
-
Zamek Kubota
Za założyciela zamku uważa się Satake Yoshinobu (1570–1633). Yoshinobu był jednym z sześciu wielkich generałów Toyotomi Hideyoshi. W czasie kampanii pod Odawarą w 1590 roku brał udział w oblężeniu zamku Oshi pod dowództwem Ishida Mitsunari, z którym utrzymywał dobre relacje.
-
Zamek Kavanoe
Zamek Kawanoe znajduje się na niewielkim wzgórzu Wasi-yama w pobliżu strefy portowej dzielnicy Kawanoe w mieście Shikokuchuo, zajmując centralne położenie na północnym wybrzeżu wyspy Shikoku. Kawanoe był również znany jako zamek Butsuden. Termin „butsuden” w Japonii oznacza sale świątynne, dlatego uważa się, że przed wybudowaniem zamku w tym miejscu znajdowała się świątynia buddyjska. Ze względu na swoje położenie na styku czterech prowincji wyspy Shikoku Kawanoe miał duże znaczenie strategiczne i wielokrotnie stawał się celem ataków rywalizujących sił dążących do przejęcia militarnej kontroli nad regionem.
-
Zamek Yokote
Za założycieli zamku uważa się ród Onodera. Onodera byli pierwotnie niewielkim rodem z prowincji Shimotsuke i służyli Minamoto no Yoritomo (1147–1199), założycielowi pierwszego siogunatu. W walkach przeciwko rodowi Fujiwara z gałęzi Ōshū wyróżnili się i zostali nagrodzeni ziemiami w okolicach Yokote. Około XIV wieku Onodera przenieśli swoją stałą siedzibę do Yokote. Ich pierwotną twierdzą był zamek Numadate, lecz po serii starć z potężnym rodem Nambu przenieśli swoją bazę na miejsce dzisiejszego zamku Yokote. Prawdopodobnie właśnie wtedy powstały pierwsze umocnienia.
