Ukita Hideie urodził się jako drugi syn Ukity Naoie, władcy zamku Okayama. Niestety, ojciec Hideiego zmarł, gdy ten miał zaledwie dziewięć lat, przez co spadły na niego obowiązki kierowania zamkiem, klanem i domeną. Przed śmiercią ojca, klan Ukita sprzymierzył się z Odą Nobunagą. Po zabójstwie Nobunagi podczas incydentu Honno-ji, Hideie pozostał lojalny wobec Toyotomi Hideyoshi, którego więzi zostały dodatkowo wzmocnione poprzez małżeństwo.
Żona Hideiego, księżniczka Go-hime, pochodziła z klanu Maeda i została adoptowana przez Hideyoshiego przed poślubieniem Hideiego, tworząc silną więź między trzema rodzinami. Jednak w 1600 r. Japonia została uwikłana w konflikt między frakcjami Wschodu i Zachodu. Hideie dowodził największą armią wśród sił zachodnich w bitwie pod Sekigaharą, liczącą 17 000 ludzi. Pomimo jego początkowego optymizmu, zdrada sprzymierzonych oddziałów Kobayakawa oznaczała porażkę strony zachodniej.
Po przegranej sił zachodnich Hideie uciekł do Satsumy pod ochroną swojego sojusznika Shimazu Yoshihiro. Po dwóch latach ukrywania się został przedstawiony Tokugawie Ieyasu przez syna Yoshihiro, Tadatsune. Ieyasu nakazał wygnanie Hideiego na górę Koya, a później na Hachijo-jima, odległą wyspę na południe od Tokio.
Podczas wygnania na Hachijo-jima Hideie zmienił znaki swojego imienia, zachowując jednak jego wymowę. W towarzystwie dwóch swoich synów dożył swoich dni na wyspie aż do śmierci w 1665 roku w wieku 84 lat. Pomimo izolacji, Hideie otrzymał ułaskawienie od szogunatu Tokugawa po śmierci Ieyasu w 1616 roku. Zdecydował się jednak pozostać na wyspie, stając się ostatnim żyjącym daimyo, który brał udział w bitwie pod Sekigaharą.
Potomkowie Hideiego nadal mieszkali na Hachijo-jima po jego śmierci, wspierani przez dostawy z linii Go-hime i nowo powstałej gałęzi Ukita w Etchu. Wsparcie to utrzymało się do końca ery feudalnej w 1868 roku.
Zobacz także
-
Takeda Nobuyoshi
Takeda Nobuyoshi (1128–1186 lub później) był wybitnym japońskim panem samurajskim schyłkowego okresu Heian i wczesnego okresu Kamakura oraz założycielem rodu Takeda.
-
Tokugawa Iemochi
Tokugawa Iemochi (1846–1866) był czternastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę od 1858 roku aż do śmierci. Jego panowanie przypadło na burzliwe ostatnie lata siogunatu, kiedy Japonia mierzyła się z rosnącą presją mocarstw zachodnich oraz poważnymi wewnętrznymi konfliktami politycznymi.
-
Tokugawa Ienari
Tokugawa Ienari (1773–1841) był jedenastym siogunem siogunatu Tokugawów i sprawował władzę w latach 1787–1837, co czyni go najdłużej panującym siogunem z rodu Tokugawa. Był prawnukiem ósmego sioguna, Tokugawy Yoshimune.
-
Matsudaira Nobuyasu
Matsudaira Nobuyasu miał zaledwie dwadzieścia lat, gdy jego ojciec nakazał mu popełnić seppuku. Powodem nie była porażka w bitwie, lecz kryzys wewnątrz rodu Tokugawa, który stał się zbyt niebezpieczny, by go ignorować.
-
Zamek Maruoka
Zamek Maruoka znajduje się w centralnej części dawnego miasta Maruoka, które obecnie wchodzi w skład miasta Sakai. Obszar ten leży w północno-wschodniej części prefektury Fukui. Zamek został wzniesiony na brzegu rzeki Kuzuryū, po przeciwnej stronie miasta Fukui, które było dawniej centrum administracyjnym prowincji Echizen. Dzięki swojemu położeniu Maruoka miał duże znaczenie strategiczne, ponieważ kontrolował jednocześnie dwie ważne trasy: drogę Hokurikudō prowadzącą z prowincji Kaga oraz szlak Mino Kaidō łączący te tereny z prowincją Mino.
-
Yamagata Masakage
Masakage był jednym z najbardziej lojalnych i utalentowanych dowódców Takedy Shingena. Należał do słynnej listy „Dwudziestu Czterech Generałów Takedy Shingena”, a także do wąskiego grona czterech szczególnie zaufanych wodzów znanych jako Shitennō.
-
Yagyu Munenori
Yagyū Munenori rozpoczął służbę u Tokugawy Ieyasu w czasie, gdy u jego boku znajdował się jeszcze jego ojciec, Yagyū Muneyoshi. W 1600 roku Munenori wziął udział w decydującej bitwie pod Sekigaharą. Już w 1601 roku został mianowany instruktorem kenjutsu Tokugawy Hidetady, syna Ieyasu, który później został drugim siogunem z rodu Tokugawa.
-
Yagyu Muneyoshi
Samuraj pochodzący z prowincji Yamato, wywodził się z rodziny, która poniosła klęskę w walce z klanem Tsutsui. Muneyoshi po raz pierwszy wziął udział w bitwie w wieku szesnastu lat. Zmuszony przez okoliczności, wstąpił na służbę domu Tsutsui, a następnie służył Miyoshi Tōkei. Później znalazł się pod dowództwem Matsunagi Hisahide i z czasem został wasalem najpierw Ody, a następnie Toyotomiego.
